alˈːora iɔ ˈavea dˈːjeʧ ˈanːə saˈvamə na faˈmiʎːa ˈpɔvərə e ˈmamːa ˈjeva a lːavoˈra a fːaˈtja a fːaˈtja kə unə kə təˈne ˈkɛva ˈrikːə e koˈmuŋgwə dəˈʧeva i dʒ:ornə nə mə fəˈʧetə pranˈʦa pəkˈːe i voʎʎə na paˈɲːɔtːa də ˈpanə pə fːa maɲˈːa ʎə ˈfiʎːə ɛ alˈːora ˈkiʃtə ʧə lə fəˈʧevənə koˈsi fəˈʧevənə lə ˈdevənə na paɲˈːɔtːa də ˈpaːnə e ʧə manʤəˈvamə nu kə saˈvamə ˈpikːulə əlˈːora ɛ məˈnutjəˈmamːa e ma ˈditːə va ˈprendɛ na kutˈːora a ʦə nʤə anʤəˈlutːʃə ke ʧə vəˈleːmə vəntəˈra du faʤˈːɔlə ka ʎə kuˈʧeːmə ʧə və lə maɲˈɲatə kə ʃtə kə ˈkweʃtə ˈpanə e vːabˈːɛ əlˈːora i so ˈdːitːə si mo ʧə ˈvado ʦə nʤəˈlu ˈdamːə la kutˈːora pəkˈːe mamˈːa tɛ vəntəˈrja ʎə faʤə ʎə fjeˈʃworə elˈːora ʃtə fjeˈʃworə abˈːɛ ˈarːivə ˈlɔkə ma ˈdatə la kutˈːora ʦə nʤəˈlutːʃə e i sɔ sənˈtutə un ˈfiʃkə uː uː uː e n nʦaˈpeva kə ɛva hɛ ˈdɔpːə sɔ ˈditːə e kə saˈra ˈkweʃtə e lˈːora ˈɛvənə lə kanːəˈnatə də la ˈgwɛrːa lə kanːəˈnatə fuˈmɔdːʒə alːora i sɔ ˈditːə sa kə ˈnɔva ʧɛ mə ˈfikːjə ˈsotːə ʃta kutˈːora e e alˈːora nə mə ˈmɔrə pɔ ˈɛsːə ka vabˈːwo nə lə sɔ mə ˈfikːjə ˈsotːə la kutˈːora e ˈkwelːə kuntəˈnwava fəˈʧeva ˈtutːə uː uː uː ˈsɛmpə katˈːʃava ʎə ˈfumːə ma i ŋgaˈpeva ˈnjɛntə prɔ dəˈʧiˈvi mo sa kə mə ˈmetːə ˈsotːə ʃta kutˈːora e mə nə ˈvadə ˈvajə a kˈːasa ˈdesːə ˈmamːa o ˈfiʎːə ˈdesːə ɛ məˈnutje la ˈgwɛrːa ɛ məˈnutje la ˈgwɛrːa ˈtutːə lːəmiˈnatə kasˈːinə a kːasˈːinə tutːə lːəmiˈnatə e ˈɛvənə bə kanːəˈnatə ˈtutːə ˈfwɔkə ˈ tutːə e vabˈːɛ alˈːora sɔ rːiˈva ɛ ə ˈdentə la ˈkasa ˈavə məˈnutə ʎə təˈdeʃkə ˈdiʃə wu kwa nə nʧə pəˈtetə ʃta pərˈke ɛvə ˈjəkːə ʧə təˈnema metːə ə ʎə solˈdatə pərˈke je ˈtutːə fəˈritə vu təˈneta i aˈvantə aˈvantə aˈvantə pərˈke kwa nə nʧə pəˈtetə ʃta karːivənə ʎ iŋˈglesə e vu təˈnɛta i əˈvantə
e ˈsemə itə aˈvantə alˈːora ˈsemə saˈlitə a a coʎːebˈːatə a coʎːebˈːatə ˈdɔpə ˈʧavə ˈviʃtə kə ʎə bəˈnokulə ə ˈtutːə ʎ iŋˈglesə da valːərəˈtonda ˈpurə e ma elˈːora avə kumənˈʣatə a məˈna kanːəˈnatə la vəˈʧinə ˈkwelːa ˈkɔʃta e ʦavə ˈmwortə vintəˈʧiŋkə pərˈsunə nu ʧɛva məˈnutje ˈfatːa de anˈda pju aˈvantə e kju ˈnːantə e lˈːora ə i nu nʤə semə kapˈtjatə də la faˈmiʎːe ˈnɔʃta semə arˈːwatə lːa e sem itə a nˈːata ˈkasa ə ə nːa kunəˈʃɛnʣa ʧə ˈʃteva unə kə ʦə kjeˈmava kataˈrinə alˈːora a ˈditːə ʃta kataˈrinə ˈdiʃə a vu semo ˈvavə manˈːatə kwa peˈrɔ kwa nʧə ʃta ˈnjɛntə manʤˈːa ˈnjɛntə lə maɲˈːa nːeˈsiʃtə i ˈtjeŋgə na ˈvotːə də ˈvinə pəˈrɔ ˈprimə təˈnemə a ˈdiʃə ʎə rəˈsarjə hɛ e lˈːora ˈsemə ˈditːə ʃtə rəˈsarjə nel ˈmentrə kə dəʧəvamə ʎə rəˈsarjə avə arːwaˈtə le kanːəˈnatə ˈpuˈrə ˈlokə he e ʦɛ ʃkarːuˈpwata la ˈkasa koˈmuŋgwə nɛ vəˈnutə ˈtutːə ŋˈgwoʎːə e alˈːora ʎə təˈdeʃkə apˈːriesːə aˈvantə aˈvantə aˈvantə ˈsemˈ itə kju ˈnːantə semˈitə lɔkə e lɔkə e he ʦɑ akːjepˈːatə e nə ˈpɔvərə na ˈpɔvəra femːəna ʦə ʎɛ ˈʃtɔkːa na ˈkɔsːa ka ʧe itə lə kanːəˈnatə ˈsotːə lə lə ˈprɛtə e abˈːɛ e vabˈːɛ lˈːora ʎə mwoˈritə ʦə la ˈmesːə a kːaˈvaʎːə e lːa pərˈtata aˈvantə aˈvantə ˈsemə arˈːwatə a nˈːata ˈkasa a nˈːata ˈkasa ˈɛkːə lə kanːəˈnatə ˈnata ˈvɔta nat e vintəˈʧinkə pərˈsunə ˈkwanːə ɛ ˈʃtatə nə ˈpɔkə e he ˈproprjə ʎə ˈfrontə ɛ ˈʃtatə ʎə ˈfrontə e e lˈːora ʎə təˈdeʃkə dəˈʧevənə ˈsemp aˈvantə aˈvantə aˈvantə ˈsemə e n avə pərˈtatə ə a kːasaˈlatːə a kːasaˈlatːə apwo kju ˈsotːə də kasaˈlatːə ˈsemə arːiˈvatə e dɛ ˈʃutje na na unje də teˈrelːə kə ʦə kjeˈmɑva tərəˈsinjə e a ditːə vənˈʧɛ ˈjamə a ˈtrelːə ka ˈmojə o məˈremə o kamˈpamə jamə ka vəˈlemə ˈprendɛ ˈkwakːɛ ˈkːɔsa kɛ ʧə lə vəˈlemə manʤˈːa nə ˈtantə ʧə məˈremə lə ˈʃtesːə də ˈfamə
e lˈːora i sɔ dːitːə ma nɔ ˈkomːə fa ɛ ma tu ʧə tje məˈni pəkˈːɛ a me ˈnɔnːa n mə ʧə ˈmanːa ka i ˈkwiʃtə mə ʎə ˈʃpusə mje e lˈːora ˈkelːa n mə ʧə ˈmanːa ma sə tu ʧə vje tu ˈkelːa n mə ˈdiʧə ˈnjɛntə alˈːora ʧə ˈvjeŋkə ˈsemə arˈːwatə ə ˈsoprə ˈnʧimə a na vjə ɛ ˈsemə kamːiˈnatə kamːiˈna e ˈsemə trəˈvatə ʎə təˈdeʃkə e da ˈditːə adˈːo anˈdatə vu ˈsetə ʃpjə də ʎə ŋˈglesə alˈːora ʧ avə pərˈtatə e ʧ avə rəpərˈtatə dje arːɛtə arˈːɛtə n ata ɔta e ˈlːɔkə a kːasaˈlatːə ʧaə ˈmesːə ˈdentə na ˈkasa mo ˈdentə ʃta ˈkasa ʧə ʃteva nə pɔ də ˈkama akːuˈʃi ˈtutːə ˈʃkurə eː eː pwo n awə ˈmisːə ˈlɔkə ˈdentə e lˈːora ʃta trəsinje e ʎə ˈʃːpusə ˈtutːjə ˈdalːa ˈnɔtːə i səntea ˈsɛmpə n rəˈmorə n rəmorə dəˈʃea ma ˈkisːə ke fa kə ʃtawə a fa nə mə fa ˈmaŋk adːərˈmi mːe isːə nə dˈːwormənə e mːe ˈmaŋkə mə faə adːərˈmi ma inˈtantə apwo ˈdɔpːə trəˈsi ma kə fəˈʃetə ɛ a ˈditːə esːa ˈnjɛntə ˈnjɛntə adˈːwormətə adˈːwormətə ka n ɛ ˈnjɛntə mo dːəˈmanə mːaˈtinjə ˈkisa kə nə səʧˈːɛdə ɛ ˈdəʃiə mo ˈkwelːə kə nə səʧˈːɛdə səʧˈːɛ alˈːora ˈɛkːə la mːaˈtinjə kɛ ˈfatːə ˈjwornə e lˈːora ʃtea nə təˈdeʃkə ˈfɔrə a worˈdarʧi ɛ ˈʧɛva ˈkjusə ˈdentə kə ʧə wordawa fːa e abˈːɛ apwo ˈdɔpːə a ˈditːə ʃtə təˈdeʃkə la mːaˈtinjə kɛ ˈfatːə ˈjwornə a ˈditːə aˈvantə tə tjeŋka və təˈnea pərˈta sˈːɔra a ʎə koˈmandə ka pəkˈːɛ u ˈsetə ʎə ʃpjˈenadːʒə dəʎːə ŋˈːglesə ɛ elˈːora sɔ dəˈʃea ʃtə ˈʃpusə də trəˈsinjə ˈdiʃə ma sa ˈdiʃə nu n ʧə ˈsemə ʃpjə ʎə ŋˈːglesə parˈlawa nə pɔ də franˈʧesə ka isːə ɛa ʃtuˈdjatə e lˈːora kaˈpea ˈkakːə paˈrɔla ɛ nɔ u ˈsetə ʃpjaˈnadːʒə də ŋˈːglesə e lˈːora nuə i n tə ˈpɔʦːə lasˈːa pərˈke a mːe m aʧˈːidənə a mːe sə sɛ və lasːə a vu və rəˈtrɔvənə a vːu dəʧetə nɔ ʧa laʃˈːatə e lˈːora ə a mːe m aʧˈːidənə e waˈpɛ e kːamːənjaʔa
isːə ˈjewa lːa bəʃəˈkletːa e nu a ˈpːjedə kaˈminj e kaˈminje kaˈminj e kaˈminje ˈkwijə ʦɛ ˈsaʦje ˈpurə lu ˈisːə e dːa ˈditːə saˈvɛrjə ˈdiʃə laˈʃəʧə laˈʃənə pərˈke nːu n ʧə ˈsemə ʃpjəˈnadːʒə nu jaˈʔamə a pre a pːəʎˈːa una ˈkɔsa pə manʤˈːɑ ka kˈːɔsa pə manʤˈːa le paˈtate e lˈːora a ˈditːə ˈkwjʃə ˈwabːɛ i və ˈlaʃːə peˈrɔ a mːe se saə sə sawə ka i və laʃˈːatə kwa m aʧˈːidənə a mːe o alˈːora u i wə woʎːə bːɛnə a vːu e vːu vəˈletə bˈːɛnə a mːe sə vɛ kːwakˈːunə nːə dəˈʧetə ka i ə sɔ laʃˈːatə nɔ nɔ ˈdesːə saˈvɛrjə mo mˈːedːʒə də pasˈːa la ˈʃtrada pasˈːatə pə pə la ˈtɛrːa akˈːuʃi ə mpə ˈvedə nəˈʃuə abˈːɛ ˈsemə arːaˈrwatə lɔ e ˈsemə trəˈwatə la ˈnɔnːa tutː a ʃtrilˈːa pjə kjeˈɲeβa ka ˈdiʧə ka la nəˈpotə nːə r̍ːjewa ˈmamːa ˈtata kjeˈɲeβa e abˈːwonə pwo ˈdɔpːə ˈʧewə aŋˈgora aˈdantə aˈwantə e ˈjamə sɛmpə aˈwantə e pːɔ ˈdɔpːə a fiˈnita la ˈkwɛrːa ʃtaʔamə nˈʧimə nə ˈmontə a fːa nə ˈpɔkə də ʃəˈkɔjna e nˈʧimə na ˈkɔʃta e alˈːora sɛmə sənˈtutə ʎ epːaˈrekːjə ʎ epːaˈrekːjə təˈdeʃkə ˈkijə ˈɛwənə pərˈdutə e lˈːora ʦə nə təˈnewəna i e e ˈpwojə məˈnawənə kanːəˈnatə pərˈkɛ ˈkiʎːə ʧə wəˈleənə fəˈni d aʧˈːidə a kaˈpitə alˈːora ʃtə təˈdeʃkə ˈdiʃə ka təˈneənə ʎ ˈordənə də d aʧˈːidə ˈtutːə ˈtutːə ʎə ʧəˈwilə peˈrɔ ˈkiʎːi ˈɛwənə ˈpurə bːrawə pəkˈːe nˈːawə ˈmaŋk aʧˈːisə paˈrikːjə ʎ anːə aʧˈːisə ˈperɔ ˈperɔ a nːu n ˈʤanːə aʧˈːisə e ˈwabɛ alˈːora fəˈnitə ʃta ˈkwɛrːa la nu n ˈsemə ˈmisːə a pˈːɛdə a ˈpːjedə e ˈsemə torˈnatə a teˈrelːə ɛ ˈkwanːə ˈsemə arːəˈwatə a teˈrelːə la ʣɔna ewa ˈtutːə lːumiˈnata ˈʃteʷənə lə ˈminə ma m pəˈtiwə pasˈːa a nəˈʃuna vjə ˈtutˑə miˈnatə tutːə ˈbːomˑə sə pasˈːawə koˈmuŋkwə tə məˈriə
e lˈːora nu dəʃaˈʔamə e mo n ʧə ˈsemə ˈmwortə ˈprimə e mo ʃə məˈremə mo ɛ lˈːora ewa ˈmɛʎːə ə ʧə məraˈʔamə ˈprimə ɛ lˈːora dɔpːə awə məˈnutə kiʎː a ləˈwa le ˈminə e e kɔs ˈsemə kunənˈʥatə a fːajə ˈtutːə la ˈleɲːə ˈtutːə ˈkwantə ˈkweʃtə ʎə kəˈvɛrnə ʃə manˈːawa bje ˈkwatːə du tre kˈːilə də pərtəˈkaʎːə e alˈːora ke ʧə tənaˈwama fa nu na famiʎːə kə tre ˈkuatːə ˈkilə də pərtəˈkaʎːə e bje ˈkwelːə ke ʧə faʃeˈwamə e alˈːora jaʔˈamə faˈʃɛnə lə ˈʃkedːʒə e mːəˈnewa nə ˈkamjə a pəʎˈːa ˈkəʃtə ʃtə ˈʃkədːʒə e aˈpwo ˈisːə ʧə ˈdewa ka ˈsːɔldə ʧə compraʔˈamə ˈkakːə ˈkosə peˈrɔ pə rəˈmetːə a ˈpːɔʃtə ˈmamːa mja e ˈpɔjə ˈtata ˈmjə ˈmamːa tənaʔˈamə na ˈkasa sə la vənˈduta pəkˈːɛ pə ʧə təˈnea komˈbra lə manˈʤa a ˈisːə ʦa fatːə na kapanˈːɛlːa nɔ nə pwoʎˈːarə e ʃtə pwoʎˈːarə ˈdɔpːə ɛ ˈʃtatə la he ˈpɔwəra ˈmamːa daˈpwo səkˈːomə ka kelː ɛwa nə ˈpɔkə fəˈrita a nːa ˈkɔsːa e ˈkelːa ɛ ʃtata ˈvint ˈanːə aʎːə ljetːə he nu n ʧə pətaˈwam i pərˈke ke fəʃaˈwamə əː m pətaʔˈam i sɛmbːə lːa e ʧə ˈʃtewa ˈsɛmbə ˈtata a worˈdala ˈtutːə ˈkweʃtə aˈpwo ˈdɔpːə mə sɔ ʃpoˈsata sɔ kunuˈʃut unə e mə sɔ ʃpəˈsata he ˈdɔpːə aŋˈgora awə məˈnutə aŋˈgora ʎə ˈwajə nə mə pəˈtea nə mə sɔ ˈputə fa ʎə ˈmɔbːələ ˈnjɛntə da ˈmetːə ˈnjɛntə njɛntə ˈnjɛntə n esəˈʃtewa ˈnjɛntə prjə e koˈmuŋkwə ˈsemə təˈrjatə aˈvantə ˈpjano ˈpjanə ˈpjano ˈpjanə mə sɔ ʃpəˈsatə dˈːʒɛsːəka mo vjə wəˈde sə ˈbːaʃt akːuˈʃi ɛː elˈːora ˈɛkːə ˈvidə nə pɔ
D: Allora ci hai parlato della guerra, adesso ci vorresti raccontare di come vivevate dopo la guerra, di come hai conosciuto nonno, la situazione familiare
R: sɔ ˈpronta ˈvidə nə ˈpɔkə ˈkwanta ɛ e vabˈːɛ alˈːora mə sɔ ʃpəˈsata e pɔjə əː maˈritəmə a utje i a lːavoˈra a montəkasˈːinə pə rəˈmetːə ˈtutːə apˈːɔʃtə la pərˈke la ˈpurə la ˈɛwənə ʃfaˈʃatə ˈtutːə ˈʦawə ˈmwortə ˈtutːə kə ʧiŋkəˈʧjentə pərˈsunə ˈʦawə ˈmwortə ˈlɔkə a montəkasˈːinɔ a montəkaˈʃjnə e alˈːora ˈdɔpːə ˈisːə a ˈpːjedə kwa da kwa e montəkasˈːinə mːatˈːina e sːerə e la lawoˈrawa a dːiʤˈːjwnə məˈnewa e n ʧə ˈʃtewa la ˈrɔbːa nə n ʧə ˈʃtewa nə n ʧə ˈʃtewa ˈnjɛntə nu aˈpuo kje təʎːaˈʔamə jeˈamə a kːasˈːinə a kːasˈːinə saˈʔamə ˈfatːə um bɔ di paˈtatə lə jaˈʔamə a ˈvːenːə pə ʧə komˈbra um bɔ di ˈpanə e pɔi tənaˈʔama i kːaˈsinə a ˈpːjedə e a ˈpːjedə a tːorˈna e pɔj lwj a kjepˈːa e ʦə n ɛ itə ʦə n ɛ itə ˈəlːa ˈfranʧə ˈalːa ˈfranʧə daˈpwo dalːa franʧe n ʤə ʎe pjeˈʧutə e anˈdat a ˈalːa ˈʒviʦːrje ˈalːa ˈʒviʦːrje nə ɲu paˈgawənə e e a id in dʒːerˈmaniə in dːʒerˈmaniə ae pːɛdːʒə ˈpatrə la lawoˈrawa ˈtutːə sɛ mːaˈlatə po ɛ rətorˈnatə e e i nə n ʣaˈpea ˈkwelːə kə təˈnea fa təˈnewa tre ˈfːiʎːə pikˈːulə təˈnewa mja ˈswoʧərə ˈswoʧrəmə ˈsɔʧrəma təˈnewa lavoˈra təˈnewa i pə ˈlena təˈnewa ʎ ˈasənə təˈnea lə ˈpɛkəra ɛ e lˈːora e ˈtutːə ˈkweʃtə m ɛ səʧˈːjesə ˈpɔj ɛ torˈnatə mjo maˈritə ɛ torˈnatə pɔj ʦə n ɛ ranˈdatə pɔ nə mə ʃkrəvːeva ˈnjentə mə nə manˈːawa ˈsɔldə ˈnjɛntə ɛ e pɔj sɔ ˈdit i ma ˈkomː ɛ ʃtə ˈfwatːə ˈkwjʃtə mo ʦə n ɛ anˈdat e nə mə ˈmanːa ˈmangə ʎə ˈsɔldə ˈnjɛntə kə tːre krjeˈturə pikˈːulə la ˈmamːa e ʎə ˈpwatə kə təˈnewə e ˈkːomːə ˈfatːʃə mo dəˈʃewa i alˈːora ˈmanə ˈmanːə ˈmanːə ˈditːə ˈdiʃə tu sa ke fa va n dːʒerˈmanjə vi sə pwo i n dːʒerˈmanjə va vːəˈde ˈkwjʃtə kə ʃta fːa ɛ lˈːora i sɔ itjə pə ˈvintə dˈːʒornə ˈalːa dːʒərˈma e la sɔ lːasˈːatə ˈswoʧrəmə e ˈsɔʧrəma kə ˈtutːə tre ʎə ˈfijə prɔ ˈkwelːa pjw ˈgranda m a ˈditə ma tu va traŋˈkwjlə ka ʃə ˈpɛnʦo jə e vːabˈːɛ sɔ nˈdata la pə mə ʎə rəpərta ˈkːasa alˈːora ˈdɔpːə sɔ rːiˈvatə ˈtutːə traŋˈkwjlːə i ɲə sɔ ditːə ˈnjɛntə ma m ˈɛwənə ˈditːə ka ˈisːə təˈnea ˈpurə l aˈmikjə e vːabˈːɛ alˈːora ˈdopə sɔ ˈditːə orˈla ma ʎə sɔ trəˈwatə ˈtutːə ʃtə ˈletːərə kə ʎə ʃkrəˈwewa ˈkeʃta ke isːə ʦə la fəˈʃea kə ˈkwjʃtə e vabˈːɛ alːoʁa sɔ ləʤˈːutə ʃtə ˈletːərə prɔ n ʣaˈpea ˈmaŋgə ˈtantə ˈlɛdːʒə ma inˈtantə lə sɔ trəˈvatə ˈkomːə pjo ˈmenə ˈkomː ɛvə sɔ kːjepˈːatə sɔ itːə ɛ orˈla tu təˈnema i lːa ˈkasa tu tje məˈni lːa ˈkasa ka təˈnemə la faˈmiʎːə e e alˈːora ʦə n ɛ rəməˈnutə ˈalːa ˈkasa ˈdɔpːə la ˈka ˈpɔʦːə ˈdiʧə ˈtutːə dˈːʒɛ ˈdɔpˑə ˈkwanːə so tornata ˈkːasa wabˈːɛ ˈsemə ˈʃtatə um pɔ ˈbːwonə pwo ɛ itə a lːaˈwora kːasˈːinə a kasˈːinə kə na ˈditːa jə kəmˈpaɲːə ˈʦawə ʎ awə kjepˈːatə iʃə mo ˈodːʒə təˈnema fajə ˈwojə təˈnema fa mbrjeˈka orˈlandə ʎ i ˈanə ˈdatə la marˈʦala kə lə lə kə ˈdentə nə bəkˈːjerə e ʧə ʎ ˈawə ˈmesːa la ˈʧeɲːəra də lə səgaˈretˑə ˈdentə ʃtə ləˈkworə alˈːora i asˈpɛtːa aʃˈpɛtːa ˈalːa korˈːjera ɛ mo vɛ orˈlandə pərˈke ˈdiʃə ka ˈisːə m ˈawea ˈditːə ka ka ʦə təˈnea tɔ n pɔ də ˈsɔldə pə fa nə pɔ də ˈʃpesa ɛ alˈːora ˈisːə ˈkwandə ˈʃtewa ka la korˈːjera təˈnea parˈti sɔ ˈvːiʃtə orˈlandə kə unə ʎə rəpərˈtawa ˈkwiʎːə kə ʎ ewa ˈfatːə mbrjeˈka lːa korˈːjera ɛ e pɔjə sɔ ˈditːə orˈla ma ˈmːeʤˑə də ˈkomː ɛ kə sje ˈfatːə kə n ʣje ˈfatːə ˈnjɛntə njɛ n ʣɔ ˈfatːə ˈnjɛntə n ʣɔ ˈfatːə ˈnjɛntə sɔ misːə a la korˈːjerə pə mə jə rəpərˈta ˈkwanːə ɛ ˈʃtatə alːa korˈːjer a kəmenˈʦatə a mːəˈna lːa ˈɛntə pɔjə ʎə sɔ utje fa ˈʃːendə ˈkwiʎːə lːa korˈːjera ʎ euˈtiʃtə a itːə fa kaˈla ˈkwisˑə orˈlandə pərˈkɛ i ɲə ˈpɔʦːə pərˈta ʎə mbrjˈakə e ˈwabːɛ əlˈːora ə sɔ trəˈwatə nə pasˈːadːʒə mə ʎə sɔ pərˈtat a teˈrelːə teˈrelːə ɛː ˈkwiʃtə ˈʃtea ˈmalə alˈːora sɔ kːjepˈːatə sɔ ʎə ˈmjedəkə dotˈːo ˈvidə nə ˈpɔkə ɛ ˈditːə s ɛ mbrjeˈkiʦje adːəˈmanə matˈːinjə ʦɛ pasˈːata sənˈːo ama wəˈde kə təˈnema fa ˈmːeʤˑə ə mbrjeˈkiʦje ˈʧewa peˈrɔ ʎ ˈewənə ˈmisːə ˈkwelːə ˈdendə e ʦ ˈeva mbaʦˈːutə ˈproprjə alˈːora ˈkjapːa ʎə ˈpɔrt a nə ʧərlaˈtarə a ˈtutːə ʎə ˈmjedəʧə e ˈlːɔkə e ˈlːɔkə e ˈlːɔkə ˈnjɛntɛ pɔi a ˈditːə a ˈditːə unə ˈdiʃə ˈpɔrtəʎə a nːə ʧərlaˈtarə e ʃtə ʧərlaˈtarə m a ˈditːə ˈdiʃə ˈsjentə ma ˈkwisːə amːaˈlatə n ʤə ʃta peˈrɔ ˈkwisːə ʎ awə ˈmisːə na ˈkosa ˈdentə lə lə ləˈkworə e alˈːora pə ˈkwelːə fa ˈtutːə ʃtə ˈmɔsːə jə sɔ pərˈtatə a fːrəsəˈnonə aʎːə ˈmjedəkə e ʃtə ˈmjedəkə ʎə ʃfəʃeˈliʃtə ˈdəʃea ʃtə ˈmjedəkə ma ˈkwiʃtə n tɛ ˈnjɛntə ˈkwiʃtə tɛ i a kːaˈɲːa ˈarjə eː ˈkwanːə a kaɲːatə nə ˈpɔkə d ˈarje alˈːora ˈvedə ka ʦə ʎə ˈpasːa alˈːora i sɔ pərˈtatə nə pɔ a kːaɲˈːa ˈarjə ˈtutːə ˈkwanːe ˈdɔpə ʦə koˈmuŋkwə ʦɛ gːwoˈrirə nə pɔ ɛ ˈdɔpə mə ʦɛ mːaˈlata ˈsɔʧrəʔə sɔ utje worˈda ˈsɔʧrəʔə e ˈisːə jewa fːaˈtja a kasˈːinə a ˈpːjedə ˈpurə aɲˈkora pərˈkɛ lə korˈːjerə n ʣə pəˈtewənə paˈja ˈtutːə ˈkwantə ˈkweʃtə ɛ pɔj ə e wabˈːɛ aˈpuo ˈdɔpːə mɛ səʧˈːjesə un ˈaltra ˈkɔsa mə ʦɛ ˈmːɔrta na fiʎːe də vintunə vintəˈdu ˈanːə e ˈlːɔkə awə məˈnutə ʎə ˈwajə pərˈke dɔpˈːə ˈisːə ʦɛ fəˈnitə d amːaˈla e eʧˈːɛtərə ɛ dɔpˈːə ˈtutːə ʎə ˈwajə ˈtutːə ʎə ˈwajə pɔ iə ˈisːə ɛ rəˈmaʃtə ˈtrwopːə ˈʃkɔsːə e nə n ʧə la fəˈʃewa nːo a lawoˈra nːo ˈnːjɛntə təˈnewa sɔʧrəˈma təˈnewa ʎə ˈfiʎːə ˈkiʃtə wəˈlewən i lːa ˈʃːkɔla unjə l ˈɛwa ʃpəˈsata abˈːɛ ˈkelːa pwo mə ˈʦɛwa ˈmɔrta e vabˈːɛ pɔjə
D: Vuoi parlarci di come si svolgevano le feste a Terelle, oppure della raccolta delle castagne, o ancora delle cose tipiche del paese?
R: e alˈːora a teˈrelːə ʦə fəʃeənə sɛ le ˈfeʃtə ə la ˈfeʃta ə ˈsantə dˈːʒiljə la feʃta ə sa vinːʧɛnʦə la ˈfɛʃta ə sa ˈrːɔkːə l asˈːunta pɛˈrɔ i n ʤə pəˈtewa maj anˈda o anˈdaw ˈalːa ˈprima ˈmesːa o ˈpurə m pəte anˈda maj pəkˈːe ˈkomːə faˈʃewa kːi ʃə tənea ˈtjempə tənaˈʔamə arːakˈːɔ le kaʃtaɲə tənaˈʔama fa la ˈleɲːə ʦə təˈnea vaŋˈka ə təˈnewa ʦapˈːa ae ˈmamːa mea ʦə təˈnea fa ˈtutˑe ʃte kɔsə e lˈːora ʦə fəˈʃea ʃta ˈfɛʃta e sə ʧə pəˈte anˈda ʧə ˈjewa bːjˈɛ ˈalːa ˈprimje ˈmesːa e ˈaltrə pju ˈnjɛnte e ˈpɔjə jaˈʔamə a rːakˈːɔ le kaˈʃtaɲːe ke lːa dˈːʒɛntə na ˈwɔta ˈanʦə i lə kaˈʃtaɲə nə n ʤə l aˈvewa andːaw a rːakˈːɔʎːə jwʃt um bɔ di kaʃˈtaɲːə ə unə ˈrikːə ɔ ˈdetːə kːoˈsi m woʎːi rːakˈːɔ dːu kaʃˈtaɲːə alˈmenə mə lə ˈmanʧə ˈmeno ˈmalə ka ʎə vəˈdiwə ka senˈːo ˈkwiʎː ewa unə ˈtirkjə sə mːə kːjepːawa mə ˈsjerjə tˈːʃisjə ˈprɔprjə mə ʒdərːiˈnawa ma pəkˈːe ewa unə ˈtirkjə nə ˈdea ˈnjɛntə a nesˈːunə wəˈlewənə fa ˈtrwopːə ˈsɔld ˈisːə e alˈːora sɔ ˈdːit i mo ˈkomːə ˈtjeŋga fa mə nə iwə ɛ ˈpjano ˈpjanə ˈpjano ˈpjanə daˈpwo e nə mətˈːɛm a vːaŋˈga kə na ˈvaŋkə ˈvaŋg e ˈvaŋga aˈpwo ˈdɔpːə təˈnewa nə ˈfiʎːə ə naʣːaˈrɛ ˈʃtatːə ˈfermə naʣːaˈrɛ ˈʃtatːə ˈfermə nɔ e ˈkwiʎːə ˈkjapːa na ˈvaŋgə ʦə la ˈfikːjə nə ʤəˈnwokːjə e vəˈdiwə ˈkweʃt i nu ʃtaˈʔamə lənˈtanə ma lə da ʎə dətˈːorə ˈtrɔpːə lənˈtanə mə ʎə mətˈːiwə a kːaˈvaʎːə ˈpɔrta ˈkwiʃtə ˈfiʎː e ˈtrelːə a ʎə ˈmjedəkə eː pwo rəˈpɔrtə ʎə ˈmesːə ʎə ˈpuntə e pwo rəˈpɔtːəʎə ˈalːa ˈkasa pəkˈːe nːu ʃtaˈʔamə lənˈtanə fa tˈːʃena fa mːaɲˈːa dːu ˈvjekːjə ˈpworʧə ˈpɛkura e ˈtutːə ˈkweʃtə ˈkɔsə e lˈːora daˈpwojə dəˈʃiwə naʣːaˈrɛ ˈʃtatːə ˈfermə naʣːaˈrɛ ˈʃtatːə ˈfermə e kwiʎːə n ə majə fərˈmawa aˈpwo isː e nː aˈmikə mə kəmbəˈnjanə nˈatə nˈata ˈkosə fəˈʃirnə ʎː emˈːiʧə nadːzaˈrɛ ˈpːitːʃe nadːzaˈrɛ apˈːitːʃe ˈkwiʎə naʣːaˈrenə ɛwa nə ˈpɔkə ˈfesːa ˈisːə edːapːəʧˈːa ʦ apˈːitːʃe ˈtutːje la ˈfatːʃə e pwo ˈkjapːa n ˈata ˈwɔta ˈpɔrtəʎə e ʎːə ˈmjedəkə n ˈata ˈvɔta ɛ e e sɔ itə faˈʃɛnːə ˈsɛmbə ˈkwesːə ɛ pːɔjə ˈtutːə ˈkwantə ˈkweʃtə ˈkwanːə ˈdɔpːə mə ʦɛ ˈmːɔrta ʃta ˈfiʎːe mə nə sɔ itjə a lːawɔˈra a kːasˈːinə a fːaˈtja a kaˈsinə eː kə lə siɲˈːurə a fːa la pələʣjə ɛ ˈkːeʃtə səɲˈːurə ˈmamːa me i n ʧə la feˈʃewa pərˈke me ʦ ɛʷa ˈmɔrta ˈkelːa ˈfiʎːe n təˈnewa ˈmaŋgə nə pɔ də ˈforʦa ɛ e pɔjə ʃtə siɲˈːurə mə ˈprimə sɔ trəˈwata na siɲˈːora bːɔna mə dəˈʃea nɔ vinˈʧɛ tu sa ke fːa dəˈʃea sə n ʧə la fa tu ˈbːaʃta kə mə ˈpiʎːə mə ˈtwoʎːə l ˈakːwə e mə e mə fa ˈʃtritːə ʎə ˈʃtratːʃə alˈːora i fatːʃə e tu ˈprendəmə l ˈakːwə ed ewa ˈbːraβa prɔ ˈdɔpːə ʃta siɲˈːora ʦə məˈri e mə nə sɔ ˈutjə ˈtrəwa n ˈata nˈata ɛwa kuˈʃi katˈːijə ɛwa mːalamɛntə kju ʧə nə fəˈʃiwə k aˈpwo ˈdɔpːə m ˈɛa mbaˈrata kju ʧə nə fəˈʃiwə e kju alˈːora vabˈːɛ fəʃea ˈkweʃtə ˈfinə alː ˈunjə alː ˈunjə pəˈʎːawa la korˈːjera məˈnewa e mə nə ˈjɛwa adˈːo ˈʃtewa orˈlandə pərˈke ˈkwiʎːə təˈnea ʎ ˈasənə na ˈpɛkura e təˈnewa ˈlɔkə e fːaˈtjawa la ˈtɛrːa alˈːora i kje təʎˈːewa e ʎə ˈiewa ajuˈta e faʧaˈʔamə le paˈtat e um bɔ də faˈʃworə nə ˈpɔkə ranˈtinjə e ˈtutːə ˈkwantə ˈkweʃtə
D: Ma e’ vero che raccoglievate anche le castagne?
R: e ʧe le sɔ ˈmisːə dˈːʒa ɛ arːakːuʎaʔamə le le kaʃˈtaɲːə e pwo lə jəˈamə a vːe lə sakˈːetːə ˈtutːə ŋˈgwoʎːə pərˈke n tənaˈwamə ˈlɔkə lːa nə n ʤə ˈvavə lə pərˈke ˈlɔkə nʤə va na ˈmakina ˈnjɛntə n ʤə ˈʃtea na ˈʃtrada ˈnjɛntə e lˈːora lə tənaˈʔama ˈmetːə ˈtutːə ˈalːə ˈʃpalːə ɛ e vabˈːɛ alˈːora nə ˈsemə ˈprwoprjə aʧˈːisə ʒdərəˈnjatə e tutːə ˈkwantə ˈkweʃtə ˈvidə nə pɔ kə wo fa fa ˈdiʧə alˈːora ja
D: Prima ci hai detto che compravate il maiale e lo facevate crescere vicino casa, in una stalla, ma poi per ucciderlo come funzionava?
R: ɛ ˈkomːə fənʦjəˈnawa pajaˈwam unə e ʎə məˈnew aʧˈːidə ʎə mətˈːea ʎə mpəljeˈturə e ʎ etːʃəˈdea pɔj ʎə ʎə pəˈlava ʧə mətˈːea l ˈakːwə vəʎˈːitjə ˈso nˈʤimjə eː ʎə ʃpəˈlawa la ˈpɛlːə pɔjə ʎə faʃəˈamə ʃta əː na sətːəˈmana apˈːisə ke ˈkːuʃi ˈkwijə ʦə ʃkuˈlawa ˈtutːə ˈdɔpə də ˈɔtːə jˈwornə ʎə ʎə ʃpəʦˈːawa ʧə fəʃaˈʔamə lə saˈsitːʃə l apːənːaˈwamə lə faʃaˈʔamə ˈtutːə lə ˈgrasːə də ˈtutːə lə ˈgrasːə lə bje lə mətːaˈʔamə a ʃkwaʎˈːa ˈdentə nə nə rəʧəˈpjentə ˈgrwosːə na kaʦːaˈrɔla me ɔ alˈːora aˈpwojə lə rəpəsaˈwamə ʃtə e nə ˈpɔkə la ˈwɔta um ˈpɔkə la ˈwɔta un kukːjaˈrinə la ˈwɔta lə mətːaˈʔamə ˈalːə manʤˈːa pəkˈːe ˈpːrimə n ˈʃtea ˈproprje ˈnjɛntə e alˈːora ˈdɔpːə ˈdɔp ˈɔtːə dˈːʒornə ʧə fəʃaˈʔamə lə saˈsitːʃə ə l apːənːaˈwamə fəʃaˈʔamə ˈtutːə ʎ enˈʧinə pə l apˈːenːə ˈtutːə ʃtj etˈːreʦːə pərˈke ˈprimə n asəˈʃtea ˈprɔə ˈnjɛntə alˈːora ʃtə saˈsitːʃə ˈkwanːə ʦ ˈɛwənə ˈsekːə lə mətːaˈʔamə ˈsotːə ˈsːoɲːe e pwo ˈdɔpːə ˈkwanːə tənaˈʔamə akːunˈʤa fəʃaˈʔamə la pəˈlɛnta fəʃaˈʔamə ʎə pwoˈnjeʎːə e ka waŋgaˈwamə fəʃeˈwamə n tənaˈwamə nə tratˈːorə n tənaˈʔamə ˈnjɛntə ˈnjɛntə bje faʃaˈʔamə kə ʎː ˈasənə e ʎː ˈasənə fəʃaˈʔamə ʎə ˈsurəkə mətːaˈʔamə lə paˈtanə mətːaˈʔamə lə ranˈdinjə ʎə fjeˈʃorə e pɔj ʎə rakːoʎːeˈwamə ʃtə faʤˈːɔlə ʃtə faˈʃworə e pɔi ʃtə fjeˈʃworə ʎə kuʃaˈʔamə ˈalːa piɲˈːata ˈaʎːə ˈfwokə pəkˈːe ʎːə ˈfwokə e ˈprimə ˈmika ˈʃtea lə ˈgːasːə lə ˈgːasːə ki tə lə ˈdewa e pwo arːakːuʎaˈʔamə lə kaʃˈtaɲːə ˈpurə rəkuʎaˈʔamə lə kaʃˈtaɲːə e lə kuʃinaˈwamə ˈdɔpːə ʦə ʦ a ˈfatːa ˈpurə la ˈsakrə lːə kaʃˈtaɲːə ˈprimə la fəʃeˈwənə ˈprwoprjə ˈsotːə ʎə kaʃtaɲˈːetə ˈdɔpːə ˈawə pənˈʣatə ˈdiʃə kwa n ʤə ʃta ˈluʧe n ʤə ʃta ˈnjɛntə alˈːora lə əˈleme fa aʎːə pwoˈesə e lˈːora ʃta ˈfɛʃta əlːə kaʃˈtaɲːə la ˈfawə ˈaʎːə pwoˈesə e ˈveŋgɔnɔ la dˈːʒɛntə mo ˈalːa a ʃta ˈfɛʃta də ʃtə kaʃˈtaɲːə ɛ e pɔjə
D: Allora, hai detto che facevate tutte le cose in casa; spesso mi hai raccontato di maccheroni fatti in casa, succhi di frutta o marmellate, poiche’ non c’era la possibilita’ di comprare tutte queste cose,ti ricordi com’era la procedura ?
R: alˈːora ə nu tənaˈʔ təˈnemə nə tjewəˈlinə e ʧə fəʃaˈʔamə ʎə mjekːaˈrunə də ˈkasa prɔ ʎə fəʃaˈʔamə ˈsɛnʦə ˈɔwa pərˈke kːi tə lə ˈdewa l ˈɔwa faʃaˈʔamə ʎə pəlˈːaʃtrə fəʃeˈamə la kaʎˈːinjə fəˈʃewa ka ˈwowə prɔ e ˈkelːə ʦə maɲˈːawənə ˈkomːə ˈkːarna ˈkwanːə mo tə ˈmaɲːə la ˈkarna ma ˈprimjə la ˈkarna kːi tə la ˈdea n ʧə ˈʃtea ˈprwoprjə ˈnjɛntə bːje ʎə ˈrikːə təˈneənə ˈkakːə ˈkːosa di pːju ma fəˈʃewənə ʎə mjekːaˈrunə də ˈkasa ʎə taʎaˈʔamə kə ʎə kurˈtjeʎːə e alˈːora ˈsoprə ʎə tjevəˈlinə e pɔjə mətːaˈʔamə a ˈvːoʎːə l ˈakːwə ʧə mətːaˈʔamə um pɔ di ˈsalə ˈsɛnʦa ˈnjɛ ˈjuʃt um pɔ də ˈkwelːə də ˈkosə də ˈpworkə pərˈke eː l ˈatə ˈkosə wɔʎːɔ ˈkwesːə n esiʃˈtewa ˈprɔprjə e kːi tə lə ˈdewa ka n tənaˈʔamə ˈmaŋkə ʎə ˈsɔldə pə lə komˈpra pə l akːatˈːa alˈːora ˈdɔpə i e maˈritəmə ˈsemə ˈditːə sa kə fa fəˈʃemə ˈpurə la mːarməlˈːata la mːarməlˈːata jaˈʔam a ˈkːɔʎːə lə məˈrikə ˈtutːə la ˈmela lə ˈmela kə məˈnewən aʎː ˈarbələ e lˈːora la fəˈʃewa ˈkɔʧə nˈʧimə na kaʦːaˈrɔla e e pɔjə lə pasˈːava ˈalːa ˈpasːa paˈtanə pɔi lə mətˈːewa ʧə mətˈːewa un ˈkilə də ˈʦukːərə səˈkunə ˈkwanta məˈrik ˈɛwənə ʧə mətˈːeva nə ˈkilə də ˈʦukːərə o nə ˈkil e ˈmːjesə e lə əasˈːawa e lə mətˈːea ˈtutːə ˈdentə ʎi ˈvasə ˈdentə ʃti ˈvasə əː lə mətˈːea ˈdentə na kaʦːaˈrɔla ˈrɔsːa e lə kuˈʧewa e lˈːora sɔ ˈʃtatə ˈbːɔnə nə nə ʃtaˈʔamə ˈbːwonə a manʤˈːa pe pə ʎə ˈfiʎˑə ˈtutːjə ʃta marməlˈːata eː fəʃaˈʔamə lə ˈfikə ˈsekːə e fəʃaˈʔamə lə ˈvinə alˈːora i mə mətˈːea na ˈpomba ˈŋgwoʎːə ˈpomb e pombə pwo məˈnewa la ˈranːəla e ʦə tə ləˈwawa ˈtutːə pwo fəʃeˈamə lə ˈranə lə ranˈtinjə e məˈnea la ˈranːəla e ʦə təˈʎe e ʦə lə pərˈtawa ˈtutː il ˈdiawələ pə lː ˈarjə ɔ alˈːora ˈdɔpːə abˈːɛ daˈpwo səkˈːomə ka e fəʧaˈʔamə nə nʤəɲaˈʔamə a fːa ˈtutːə pərˈkr sənˈːo e ˈkomːə təˈriawə nˈːantə e fəʃaˈʔamə lə ˈvinə kə ʎə ˈtrɔkːjə e ˈkomːə ˈkwanːə məˈnea la ˈranːəla aˈpwo lə tənaˈʔama komˈpra um pɔ də d ˈuwa pə fːa ʃtə ˈvinə e um pɔ də ˈvinə um pɔ də faʤˈːɔlə nə pɔ di paˈtatə nə pɔ e tərjaˈwamə nˈːantə pɔjə e ʤɛ mo mə ʦɛ ʃkurˈdatə
D: Ti va di spiegarci com’e’ cambiata adesso la tua vita?
R: alːora mo sɔ rəˈmaʃta ˈsola ɛ e ˈtjeŋgə ˈfiʎːəmə vəˈʧinə də ˈkasa e ˈtjeɲgə ˈʤɛsːəka kə vɛ ˈsɛmpə ko mːe ˈkwanːə nə vːɛ ˈʃkwola e lˈːora i ʎə ˈfatːʃə trəˈwa da manʤˈːa ˈmanʤa e ʧə wəˈdemə la tələwəˈsjonə pəkˈːe ˈpːrimə lə tələwəˈsjunə n asəʃteˈwənə ˈprɔprjə prɔ səkˈːomə ka maˈritəmə ɛ ˈʦɛwa ˈfatːa na tələwəˈsjonə a kːuˈlorə ˈtutːə ʎə dˈːʒowənə məˈnewənə ʎi waʎˈːunə ˈtutːə jə raˈkaʦːə komˈpaɲːə də ˈfiʎːəmə məˈnewənə a wəˈde la tələwəˈsjonə pərˈke ɛwa kːuˈlorə alˈːora i təˈnewa ˈsɔʧrəma la ˈmamːa də maˈritəmə dəˈʧea nɛ vənˈʧɛ ma tu mo fa məˈni ˈtutːə ˈkisːə kwa a vəˈde sːa tələwəˈsjonə ma tu lə sa ka ˈkwesːə kunˈʦumwə ma i dəˈʧewa i ma ˈsjentə ma se o ʧə nə ʃta unə o ʧə nə ˈʃtawə ˈʧjendə ˈkwelːə kunˈʦumwə lə ˈʃtesːə nɔ nɔ ˈawə trɛ a ˈʃtarʧ unə e ˈʃtarʧə ˈʧjentə ɛ dəˈʃea i ma wabˈːɛ ma tu mo nə lː arˈːiwə a kːaˈpi dəˈʃiw i ˈʧjertə ˈkosə i lə kaˈpiʃə ma tu no ma kunˈʦumwə uˈkwalə dəˈʧewa i ˈnjɛntə ˈkelːa dəˈʃɛ nɔ nɔ kunˈʦumwə kːju ˈpːwokə e wabˈːɛ alˈːora məˈnewənə ˈtutːə a vəˈde la tələwəˈsjonə e mə wəˈdewənə ʃta tələwəˈsjonə ˈpɔjə mə sɔ la mːatˈːina la dəˈmenəka mːatˈːina əː ʃta ke ʧə ˈvadə ˈvajə ˈalːa ˈmesːa peˈrɔ mə la ˈsɛntə kwa ˈalːa tələwəˈsjonə perˈke mə ˈfanːə ˈmalə lə ˈkɔsːə sɔ ˈfːatːə ˈtrwopːə sacrəˈfiʧə alˈːora ˈtjeŋgə ˈtrɔpːə dəˈlorə peˈrɔ ˈvad ˈalːa ˈmesːa e ˈvaje trəˈva ʎː amːaˈlatə ˈfatːʃə lə prəˈgjerə va ʎː ʧəməˈtɛrə vaj el ʧimiˈtɛro ˈprɛgɔ per ˈtutːɔ pə ˈtutːə ʎə ˈmwortə e purə ki nːə ˈprɛga e ˈtutːə ˈkwantə alˈːora vaje tːrəˈwa ʃt amːaˈlatə pɔjə ˈkwanːə ʧə rə mə rəˈtrɔwənə a teˈrelːə ˈalːa ˈmesːa ˈtutːə mə ˈjamənə vinˈʧɛ vinˈʧɛ ˈkome ʃta ˈkomə nːe ʃta pekːe iə sɔ ˈfatːə ˈbːɛnə a ˈtutːə e alˈːora ˈdɔpə rəˈwieŋk a ˈkːasa mə ˈwedə n ˈata ˈwɔta la ˈmesːa ˈalːa tələwəˈsjonə pɔi ˈmaɲːə da dˈːʒɛsːika dˈːʒɛsːika ˈdiʃə ˈjamə a mːanʤˈːa lːa ˈkasa mja nɔ ˈjamə a mːandˈːʒa lːa ˈkasa mja e manˈʤamə ˈwajə mːanʤˈːa lːa ˈkasa də dˈːʒɛsːika
D: E invece durante la settimana cosa fai di solito?
R: dəˈrantə la sətːəˈmana ke ˈfatːʃə mi ˈalʣə ˈprima ˈlawə ˈfatːʃə ˈtutːə ˈlawə i ˈpanːə a ˈmːanə ˈlawə ˈpurə ˈkiʎːə də dˈːʒɛsːika a ˈmːanə ɛ pɔjə mə ˈmanʤə kwakˈːɔsə prɔ prəˈparə a maɲˈːa dˈːʒɛsːika ˈkwandə ˈtorna e pɔi mə ˈprendə la ˈlena ˈwadə al ʧimi ˈprima ˈwadə al ʧimiˈtɛrjə a ʧəmiˈtɛrə e pɔj ˈfiʎːəmə ma ˈrotːə la ˈlena e i mə ˈpɔrtə n aʧˈːetːa e lə ˈʃpakːə ˈtutːə ˈkwandə pɔjə ˈfatːʃə məˈni ə tratˈːorə e lə ˈpɔrt a ˈkasa ɛ pwo apˈːitːʃə ʎə ˈfwokə ˈfatːʃə trəˈwa ʎə ˈfwok a dˈːʒɛsːəka pəkˈːe kwa ʧɛ ˈtrɔpːə ˈfridːə ɛ pɔjə la ˈsera rəˈfatːʃə n ˈata ˈɔta la prəˈgjera ˈpregə pə ˈtutːə e mə ˈwedə la tələwəˈsjonə
D: Ci hai detto che guardi spesso la televisione, qual e’ il programma che segui abitualmente?
R: i ˈkwanːə sɔ ʧəˈnatə a ˈkːasa də dˈːʒɛsːika ˈvɛŋgə apˈːitːʃə la tələwəˈsjonə e mə ˈwedə ˈpɔʃːt a ˈsːolə alˈːora ˈkarməna vəˈlewa fiˈlipːə e alˈːora ʃtə fəˈlipːə ʎ ˈawə ʎ aw aʧˈːisə e ˈesːa ɛwa rəˈmaʃta nˈʤinda e alˈːora ˈdɔpːə ʎə ˈswoʧərə ʎe ˈditːə tu ˈtjea vəˈni a ˈkːasa mi a ˈkːasa me ˈalːa ˈkasa me e alˈːora ʃta ˈkarmənə i vɛ ˈwjeŋgə ˈalːa ˈkasa te ɛ ˈitə ˈalːa ˈkasa se e ʎːe ˈditːə ˈkwiʃtə ˈfiʎːə e də ˈfiʎːəmə ɔ tu a ˈditːə ˈpːena partəˈritə mə ʎə da mːe ɛ ʃtə ˈfiʎːə e alˈːora ˈkarmən a ˈditːə nɔ nɔ nɔ awə ˈkwiʃtə a jepˈːatə e ʎː e ˈditːə ˈdiʧə wabˈːɛ wabˈːɛ a jepˈːatə ʎə bːrəˈkjantə ˈkiʎə kə ˈwawə ʎə bːrəˈkjantə ʎe paˈgatə e l ˈawə ˈfatːa riŋˈgjurə e ʧe ˈmesːa na mbərˈmjera viˈʧinə prɔ e lˈːora ˈdɔpːə unə anˈdrejə əː ʎe səˈgwitə e ʎe ˈditːə ə trəˈwata ʃta ˈkarməna a pːəˈljata la ˈwokːa a ʃta mbərˈmjera e ta ˈtɔta ˈkarməna a ʃːi ˈfɔrə la ˈpɔrta a rətrəˈwatə ʎə ˈswoʧərə ke pərˈtawa ʎə ˈfjworə a ˈkarmənə alˈːora a ˈitːə ˈkomːə sje ˈfːatːə tu e i tə sɔ səˈgwitə tu ˈkweʃtə a ˈkːarməna n ʤə lə de n ʤə lə ˈtjeda fa e alˈːora ʦə la pərˈtata ˈwiʃtə e l awə rənˈgiwsjə ˈdendə na vijə kə n ˈata səɲˈːora e alˈːora ʃta səɲˈːora əː ˈkwiʃtə l a səˈgwitə e dːa ˈditːə ˈkomːə sje ˈfatːə tu ˈkeʃta ˈkarməna tɛ məˈni ˈkːasa mjə e ˈkelːa ʎe ˈditːə nɔ ˈkeʃta ʃta qwa sə tu nə nə nə lːa fəˈniʃːə i tə ˈfatːʃə dənuntˈːʃa lːa a la a ʎːə kjerbəˈnjerə D: La sera hai detto che ti vedi Un posto al sole in TV, invece il giorno cosa guardi di solito?
R: ʎə dˈːʒornə i dˈːʒornə mə ˈwedə ʎə dˈːʒudəʧə alˈːora ʧə na siɲˈːora ˈnonə na ˈfemːəna pərˈtawa la ˈbːorʣa e edː awə ˈʃːutə dːu ˈladrə ˈngimə na ˈmɔta e ʎː awə kjepˈːata ʃta ˈbːorʣa alˈːora ʦə n ɛ kaˈdutje nˈdɛrːa ʃta ˈfemːəna ʧə ˈʃtewa unə vəˈʧinə ə l a ˈviʃtjə e l ɛ itjə a a wəˈde ˈodjə ˈkelːa mo ʃta ˈkelːa ˈfemːəna mo ʦə ˈsɛntə ˈmalə e ɛ ita e lˈːora la ˈbːorʣa ˈkiʎːə nːə l ˈawə awə ˈwiʃtə ˈkwiʃtə e nə nʣə l ˈawə pəʎˈːata pju nʣə l ˈawə ˈtɔta pju e ˈawə kurˈːutə ˈnːantə awə ˈwiʃtə ka ʃtea a səkˈːorə ʃta ˈfemːəna ʦ ˈawə rətərˈnatə e ʦ ˈawə ˈtɔta la ˈbːorʣa e ʦə lˈawə pərˈtata alˈːora mo ˈkeʃta a kjepˈːatə edː a pərˈtatə ʃtə ʃt ˈɔmə a ˈaʎə dˈːʒudəʧə e dəˈʧewa tujə mə sje məˈnut a səkˈːorːə a mːe tu təˈnia səkˈːorːə la ˈbːorʣa aˈvia ˈtɔʎːə la ˈbːorʣa e alˈːora ke a ˈfatːə ˈdiʃə tu mo mə ˈtjea ˈrːɛnːə lə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈewərə pərˈke tːu nə mə təˈniwa səkˈːorːa mːe tiˈniwa səkˈːorːə la ˈbːorʣa təˈniwa ˈtɔʎːə la ˈbːorʣa akːjepˈːawə la ˈbːorʣa e pwo məˈniwə da me ma i sɔ ˈwiʃtə ka tu ˈʃtiwə ˈmalə i vəˈlea səkˈːorːə a tːe la ˈbːorʣa nə lːɔ ˈvːiʃta ka ˈkiʎːə n ʣə l ˈɛwənə pəʎˈːa ə ˈtɔta alˈːora ˈkwiʃtə nˈʦiʃtə ke e e ʎa pərˈtatə ˈaʎːə ˈʤjudəʧə alˈːora ʃtə ˈʤjudəʧə ə e ˈʃtatə a rːakːunˈda ˈdiʧə ʎə ˈladrə m ˈawə frəˈkata la ˈbːorʣa m ˈawə kjepˈːata la ˈbːorʣa kə lːa ˈmɔta e ˈisːə ˈmːedːʒə də səkˈːorːə a mːe ˈmːedːʒə də səkˈːorːə də ˈtɔjə la ˈbːorʣa a səkːərˈːutə a mːe ma i ˈʃtɔŋgə ˈbːɔna ˈʃtewa ˈbːɔna aˈwea səkˈːorːə ʃta ˈbːorʣa pərˈke ʧə ˈʃtewənə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə alˈːora ʎə sɔ pərˈtatə a ʃtə ʤuˈdəʧə pəkˈːe ˈisːə mə ˈtɛa ˈrːɛnːə lə dːuˈʧjentə ʧiŋˈkwant ˈɛwərə alˈːora ˈkwiʎːə e ˈditːə ʃtə ˈʤjuəʧə alˈːora iə mo mə ˈfermə me nə ˈvadə ˈdendə e wu parˈlatə kə lːa dˈːʒɛndə alˈːora ʃta dˈːʒɛndə ˈawə ˈdatə ˈtutːə ˈtwortə a a ʃta ˈfemːənə e ˈkelːa ˈfemːənə dəˈʃewa nːɔ nːɔ i ˈajə raʤˈːonə e ˈisːə a ˈtwortə ˈisːə ˈkwisː eɛ nə laʣːaˈronə pəkˈːe ˈisːə təˈnea sək ːorːə la ˈbːorʣːa nːo a mːe ɛ elˈːora ˈtutːə la ˈdːʒɛndə ˈrita ˈkelːa kə ʃta ʎːə ˈdːʒudəʧə e ˈditːə nɔ siɲˈːo ˈkwesːə tu a ˈtwortə pəkˈːe ˈkwiʎːə ˈpɔwərə ˈɔmə vəˈlea səkˈːorə a tːe ka la ˈbːorʣa a ˈditːə ʦə rəˈfanːə ʎ ˈatə də ˈsɔldə təˈniewə ʎ ˈatə ˈalːa ˈkasa də ˈsɔldə e alˈːora ˈnjɛnde parˈlawənə l ˈatə vaʎˈːɔnə ˈtutːə l ˈatə səɲˈːurə ˈtutːə l ˈatə ˈfemːənə dəˈʃewənə ˈdiʃə səɲˈːo tu ʧ a ˈtwortə pəkˈːe tujə ˈnjɛntə tu sje ˈʃtɔrta e alˈːora ˈkwiʃtə ˈisːə nʦiˈʃtewa dəˈʃea i ma i kə ˈtje i nən tə ˈdɔŋgə ˈproprjə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə i ʧɔ lːa faˈmiʎːa pə kamˈpa e ˈkomːə ˈfatːʃə pə tə da ʃtə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛrəwə a tːe pəkˈːe i n ˈtjeŋgə nə laˈworə n ˈtjeŋgə ˈnjɛntə e jə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə alˈːora nəə tə lə ˈpɔʦːə da alˈːora ɛ torˈnatə jə dˈːʒudəʧə e ʎe ˈditːə koˈsi ˈdiʃə tu a ˈditːə mo pə mːo la sje ˈitjə səkˈːorːə ˈkweʃta siɲˈːora tu nən ˈtjea ˈrːɛnːə lə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə a ʃta ˈfemːəna e je ˈditːə e n ˈata ˈwɔta ke tu ˈvidə ʦəmˈba nˈdɛrːa la ˈfemːəna o ʎ ˈɔmə o ˈpurə a ˈditːə nən ʧə ˈisːə ˈproprjə pə ˈnːjɛntə a sokˈːorəre ˈkwelːa ˈfemːəna pəkˈːe ˈkwelːa ˈfemːəna mo inˈʦiʃtə kə tu ʎə tjea ˈrːɛnːə lə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə peˈrɔ ˈkomːə ˈledːʒə tu lə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə nə lːə ˈtjea ˈrːɛnːə a nesˈːunə
R: sɔ ˈpronta ˈvidə nə ˈpɔkə ˈkwanta ɛ e vabˈːɛ alˈːora mə sɔ ʃpəˈsata e pɔjə əː maˈritəmə a utje i a lːavoˈra a montəkasˈːinə pə rəˈmetːə ˈtutːə apˈːɔʃtə la pərˈke la ˈpurə la ˈɛwənə ʃfaˈʃatə ˈtutːə ˈʦawə ˈmwortə ˈtutːə kə ʧiŋkəˈʧjentə pərˈsunə ˈʦawə ˈmwortə ˈlɔkə a montəkasˈːinɔ a montəkaˈʃjnə e alˈːora ˈdɔpːə ˈisːə a ˈpːjedə kwa da kwa e montəkasˈːinə mːatˈːina e sːerə e la lawoˈrawa a dːiʤˈːjwnə məˈnewa e n ʧə ˈʃtewa la ˈrɔbːa nə n ʧə ˈʃtewa nə n ʧə ˈʃtewa ˈnjɛntə nu aˈpuo kje təʎːaˈʔamə jeˈamə a kːasˈːinə a kːasˈːinə saˈʔamə ˈfatːə um bɔ di paˈtatə lə jaˈʔamə a ˈvːenːə pə ʧə komˈbra um bɔ di ˈpanə e pɔi tənaˈʔama i kːaˈsinə a ˈpːjedə e a ˈpːjedə a tːorˈna e pɔj lwj a kjepˈːa e ʦə n ɛ itə ʦə n ɛ itə ˈəlːa ˈfranʧə ˈalːa ˈfranʧə daˈpwo dalːa franʧe n ʤə ʎe pjeˈʧutə e anˈdat a ˈalːa ˈʒviʦːrje ˈalːa ˈʒviʦːrje nə ɲu paˈgawənə e e a id in dʒːerˈmaniə in dːʒerˈmaniə ae pːɛdːʒə ˈpatrə la lawoˈrawa ˈtutːə sɛ mːaˈlatə po ɛ rətorˈnatə e e i nə n ʣaˈpea ˈkwelːə kə təˈnea fa təˈnewa tre ˈfːiʎːə pikˈːulə təˈnewa mja ˈswoʧərə ˈswoʧrəmə ˈsɔʧrəma təˈnewa lavoˈra təˈnewa i pə ˈlena təˈnewa ʎ ˈasənə təˈnea lə ˈpɛkəra ɛ e lˈːora e ˈtutːə ˈkweʃtə m ɛ səʧˈːjesə ˈpɔj ɛ torˈnatə mjo maˈritə ɛ torˈnatə pɔj ʦə n ɛ ranˈdatə pɔ nə mə ʃkrəvːeva ˈnjentə mə nə manˈːawa ˈsɔldə ˈnjɛntə ɛ e pɔj sɔ ˈdit i ma ˈkomː ɛ ʃtə ˈfwatːə ˈkwjʃtə mo ʦə n ɛ anˈdat e nə mə ˈmanːa ˈmangə ʎə ˈsɔldə ˈnjɛntə kə tːre krjeˈturə pikˈːulə la ˈmamːa e ʎə ˈpwatə kə təˈnewə e ˈkːomːə ˈfatːʃə mo dəˈʃewa i alˈːora ˈmanə ˈmanːə ˈmanːə ˈditːə ˈdiʃə tu sa ke fa va n dːʒerˈmanjə vi sə pwo i n dːʒerˈmanjə va vːəˈde ˈkwjʃtə kə ʃta fːa ɛ lˈːora i sɔ itjə pə ˈvintə dˈːʒornə ˈalːa dːʒərˈma e la sɔ lːasˈːatə ˈswoʧrəmə e ˈsɔʧrəma kə ˈtutːə tre ʎə ˈfijə prɔ ˈkwelːa pjw ˈgranda m a ˈditə ma tu va traŋˈkwjlə ka ʃə ˈpɛnʦo jə e vːabˈːɛ sɔ nˈdata la pə mə ʎə rəpərta ˈkːasa alˈːora ˈdɔpːə sɔ rːiˈvatə ˈtutːə traŋˈkwjlːə i ɲə sɔ ditːə ˈnjɛntə ma m ˈɛwənə ˈditːə ka ˈisːə təˈnea ˈpurə l aˈmikjə e vːabˈːɛ alˈːora ˈdopə sɔ ˈditːə orˈla ma ʎə sɔ trəˈwatə ˈtutːə ʃtə ˈletːərə kə ʎə ʃkrəˈwewa ˈkeʃta ke isːə ʦə la fəˈʃea kə ˈkwjʃtə e vabˈːɛ alːoʁa sɔ ləʤˈːutə ʃtə ˈletːərə prɔ n ʣaˈpea ˈmaŋgə ˈtantə ˈlɛdːʒə ma inˈtantə lə sɔ trəˈvatə ˈkomːə pjo ˈmenə ˈkomː ɛvə sɔ kːjepˈːatə sɔ itːə ɛ orˈla tu təˈnema i lːa ˈkasa tu tje məˈni lːa ˈkasa ka təˈnemə la faˈmiʎːə e e alˈːora ʦə n ɛ rəməˈnutə ˈalːa ˈkasa ˈdɔpːə la ˈka ˈpɔʦːə ˈdiʧə ˈtutːə dˈːʒɛ ˈdɔpˑə ˈkwanːə so tornata ˈkːasa wabˈːɛ ˈsemə ˈʃtatə um pɔ ˈbːwonə pwo ɛ itə a lːaˈwora kːasˈːinə a kasˈːinə kə na ˈditːa jə kəmˈpaɲːə ˈʦawə ʎ awə kjepˈːatə iʃə mo ˈodːʒə təˈnema fajə ˈwojə təˈnema fa mbrjeˈka orˈlandə ʎ i ˈanə ˈdatə la marˈʦala kə lə lə kə ˈdentə nə bəkˈːjerə e ʧə ʎ ˈawə ˈmesːa la ˈʧeɲːəra də lə səgaˈretˑə ˈdentə ʃtə ləˈkworə alˈːora i asˈpɛtːa aʃˈpɛtːa ˈalːa korˈːjera ɛ mo vɛ orˈlandə pərˈke ˈdiʃə ka ˈisːə m ˈawea ˈditːə ka ka ʦə təˈnea tɔ n pɔ də ˈsɔldə pə fa nə pɔ də ˈʃpesa ɛ alˈːora ˈisːə ˈkwandə ˈʃtewa ka la korˈːjera təˈnea parˈti sɔ ˈvːiʃtə orˈlandə kə unə ʎə rəpərˈtawa ˈkwiʎːə kə ʎ ewa ˈfatːə mbrjeˈka lːa korˈːjera ɛ e pɔjə sɔ ˈditːə orˈla ma ˈmːeʤˑə də ˈkomː ɛ kə sje ˈfatːə kə n ʣje ˈfatːə ˈnjɛntə njɛ n ʣɔ ˈfatːə ˈnjɛntə n ʣɔ ˈfatːə ˈnjɛntə sɔ misːə a la korˈːjerə pə mə jə rəpərˈta ˈkwanːə ɛ ˈʃtatə alːa korˈːjer a kəmenˈʦatə a mːəˈna lːa ˈɛntə pɔjə ʎə sɔ utje fa ˈʃːendə ˈkwiʎːə lːa korˈːjera ʎ euˈtiʃtə a itːə fa kaˈla ˈkwisˑə orˈlandə pərˈkɛ i ɲə ˈpɔʦːə pərˈta ʎə mbrjˈakə e ˈwabːɛ əlˈːora ə sɔ trəˈwatə nə pasˈːadːʒə mə ʎə sɔ pərˈtat a teˈrelːə teˈrelːə ɛː ˈkwiʃtə ˈʃtea ˈmalə alˈːora sɔ kːjepˈːatə sɔ ʎə ˈmjedəkə dotˈːo ˈvidə nə ˈpɔkə ɛ ˈditːə s ɛ mbrjeˈkiʦje adːəˈmanə matˈːinjə ʦɛ pasˈːata sənˈːo ama wəˈde kə təˈnema fa ˈmːeʤˑə ə mbrjeˈkiʦje ˈʧewa peˈrɔ ʎ ˈewənə ˈmisːə ˈkwelːə ˈdendə e ʦ ˈeva mbaʦˈːutə ˈproprjə alˈːora ˈkjapːa ʎə ˈpɔrt a nə ʧərlaˈtarə a ˈtutːə ʎə ˈmjedəʧə e ˈlːɔkə e ˈlːɔkə e ˈlːɔkə ˈnjɛntɛ pɔi a ˈditːə a ˈditːə unə ˈdiʃə ˈpɔrtəʎə a nːə ʧərlaˈtarə e ʃtə ʧərlaˈtarə m a ˈditːə ˈdiʃə ˈsjentə ma ˈkwisːə amːaˈlatə n ʤə ʃta peˈrɔ ˈkwisːə ʎ awə ˈmisːə na ˈkosa ˈdentə lə lə ləˈkworə e alˈːora pə ˈkwelːə fa ˈtutːə ʃtə ˈmɔsːə jə sɔ pərˈtatə a fːrəsəˈnonə aʎːə ˈmjedəkə e ʃtə ˈmjedəkə ʎə ʃfəʃeˈliʃtə ˈdəʃea ʃtə ˈmjedəkə ma ˈkwiʃtə n tɛ ˈnjɛntə ˈkwiʃtə tɛ i a kːaˈɲːa ˈarjə eː ˈkwanːə a kaɲːatə nə ˈpɔkə d ˈarje alˈːora ˈvedə ka ʦə ʎə ˈpasːa alˈːora i sɔ pərˈtatə nə pɔ a kːaɲˈːa ˈarjə ˈtutːə ˈkwanːe ˈdɔpə ʦə koˈmuŋkwə ʦɛ gːwoˈrirə nə pɔ ɛ ˈdɔpə mə ʦɛ mːaˈlata ˈsɔʧrəʔə sɔ utje worˈda ˈsɔʧrəʔə e ˈisːə jewa fːaˈtja a kasˈːinə a ˈpːjedə ˈpurə aɲˈkora pərˈkɛ lə korˈːjerə n ʣə pəˈtewənə paˈja ˈtutːə ˈkwantə ˈkweʃtə ɛ pɔj ə e wabˈːɛ aˈpuo ˈdɔpːə mɛ səʧˈːjesə un ˈaltra ˈkɔsa mə ʦɛ ˈmːɔrta na fiʎːe də vintunə vintəˈdu ˈanːə e ˈlːɔkə awə məˈnutə ʎə ˈwajə pərˈke dɔpˈːə ˈisːə ʦɛ fəˈnitə d amːaˈla e eʧˈːɛtərə ɛ dɔpˈːə ˈtutːə ʎə ˈwajə ˈtutːə ʎə ˈwajə pɔ iə ˈisːə ɛ rəˈmaʃtə ˈtrwopːə ˈʃkɔsːə e nə n ʧə la fəˈʃewa nːo a lawoˈra nːo ˈnːjɛntə təˈnewa sɔʧrəˈma təˈnewa ʎə ˈfiʎːə ˈkiʃtə wəˈlewən i lːa ˈʃːkɔla unjə l ˈɛwa ʃpəˈsata abˈːɛ ˈkelːa pwo mə ˈʦɛwa ˈmɔrta e vabˈːɛ pɔjə
D: Vuoi parlarci di come si svolgevano le feste a Terelle, oppure della raccolta delle castagne, o ancora delle cose tipiche del paese?
R: e alˈːora a teˈrelːə ʦə fəʃeənə sɛ le ˈfeʃtə ə la ˈfeʃta ə ˈsantə dˈːʒiljə la feʃta ə sa vinːʧɛnʦə la ˈfɛʃta ə sa ˈrːɔkːə l asˈːunta pɛˈrɔ i n ʤə pəˈtewa maj anˈda o anˈdaw ˈalːa ˈprima ˈmesːa o ˈpurə m pəte anˈda maj pəkˈːe ˈkomːə faˈʃewa kːi ʃə tənea ˈtjempə tənaˈʔamə arːakˈːɔ le kaʃtaɲə tənaˈʔama fa la ˈleɲːə ʦə təˈnea vaŋˈka ə təˈnewa ʦapˈːa ae ˈmamːa mea ʦə təˈnea fa ˈtutˑe ʃte kɔsə e lˈːora ʦə fəˈʃea ʃta ˈfɛʃta e sə ʧə pəˈte anˈda ʧə ˈjewa bːjˈɛ ˈalːa ˈprimje ˈmesːa e ˈaltrə pju ˈnjɛnte e ˈpɔjə jaˈʔamə a rːakˈːɔ le kaˈʃtaɲːe ke lːa dˈːʒɛntə na ˈwɔta ˈanʦə i lə kaˈʃtaɲə nə n ʤə l aˈvewa andːaw a rːakˈːɔʎːə jwʃt um bɔ di kaʃˈtaɲːə ə unə ˈrikːə ɔ ˈdetːə kːoˈsi m woʎːi rːakˈːɔ dːu kaʃˈtaɲːə alˈmenə mə lə ˈmanʧə ˈmeno ˈmalə ka ʎə vəˈdiwə ka senˈːo ˈkwiʎː ewa unə ˈtirkjə sə mːə kːjepːawa mə ˈsjerjə tˈːʃisjə ˈprɔprjə mə ʒdərːiˈnawa ma pəkˈːe ewa unə ˈtirkjə nə ˈdea ˈnjɛntə a nesˈːunə wəˈlewənə fa ˈtrwopːə ˈsɔld ˈisːə e alˈːora sɔ ˈdːit i mo ˈkomːə ˈtjeŋga fa mə nə iwə ɛ ˈpjano ˈpjanə ˈpjano ˈpjanə daˈpwo e nə mətˈːɛm a vːaŋˈga kə na ˈvaŋkə ˈvaŋg e ˈvaŋga aˈpwo ˈdɔpːə təˈnewa nə ˈfiʎːə ə naʣːaˈrɛ ˈʃtatːə ˈfermə naʣːaˈrɛ ˈʃtatːə ˈfermə nɔ e ˈkwiʎːə ˈkjapːa na ˈvaŋgə ʦə la ˈfikːjə nə ʤəˈnwokːjə e vəˈdiwə ˈkweʃt i nu ʃtaˈʔamə lənˈtanə ma lə da ʎə dətˈːorə ˈtrɔpːə lənˈtanə mə ʎə mətˈːiwə a kːaˈvaʎːə ˈpɔrta ˈkwiʃtə ˈfiʎː e ˈtrelːə a ʎə ˈmjedəkə eː pwo rəˈpɔrtə ʎə ˈmesːə ʎə ˈpuntə e pwo rəˈpɔtːəʎə ˈalːa ˈkasa pəkˈːe nːu ʃtaˈʔamə lənˈtanə fa tˈːʃena fa mːaɲˈːa dːu ˈvjekːjə ˈpworʧə ˈpɛkura e ˈtutːə ˈkweʃtə ˈkɔsə e lˈːora daˈpwojə dəˈʃiwə naʣːaˈrɛ ˈʃtatːə ˈfermə naʣːaˈrɛ ˈʃtatːə ˈfermə e kwiʎːə n ə majə fərˈmawa aˈpwo isː e nː aˈmikə mə kəmbəˈnjanə nˈatə nˈata ˈkosə fəˈʃirnə ʎː emˈːiʧə nadːzaˈrɛ ˈpːitːʃe nadːzaˈrɛ apˈːitːʃe ˈkwiʎə naʣːaˈrenə ɛwa nə ˈpɔkə ˈfesːa ˈisːə edːapːəʧˈːa ʦ apˈːitːʃe ˈtutːje la ˈfatːʃə e pwo ˈkjapːa n ˈata ˈwɔta ˈpɔrtəʎə e ʎːə ˈmjedəkə n ˈata ˈvɔta ɛ e e sɔ itə faˈʃɛnːə ˈsɛmbə ˈkwesːə ɛ pːɔjə ˈtutːə ˈkwantə ˈkweʃtə ˈkwanːə ˈdɔpːə mə ʦɛ ˈmːɔrta ʃta ˈfiʎːe mə nə sɔ itjə a lːawɔˈra a kːasˈːinə a fːaˈtja a kaˈsinə eː kə lə siɲˈːurə a fːa la pələʣjə ɛ ˈkːeʃtə səɲˈːurə ˈmamːa me i n ʧə la feˈʃewa pərˈke me ʦ ɛʷa ˈmɔrta ˈkelːa ˈfiʎːe n təˈnewa ˈmaŋgə nə pɔ də ˈforʦa ɛ e pɔjə ʃtə siɲˈːurə mə ˈprimə sɔ trəˈwata na siɲˈːora bːɔna mə dəˈʃea nɔ vinˈʧɛ tu sa ke fːa dəˈʃea sə n ʧə la fa tu ˈbːaʃta kə mə ˈpiʎːə mə ˈtwoʎːə l ˈakːwə e mə e mə fa ˈʃtritːə ʎə ˈʃtratːʃə alˈːora i fatːʃə e tu ˈprendəmə l ˈakːwə ed ewa ˈbːraβa prɔ ˈdɔpːə ʃta siɲˈːora ʦə məˈri e mə nə sɔ ˈutjə ˈtrəwa n ˈata nˈata ɛwa kuˈʃi katˈːijə ɛwa mːalamɛntə kju ʧə nə fəˈʃiwə k aˈpwo ˈdɔpːə m ˈɛa mbaˈrata kju ʧə nə fəˈʃiwə e kju alˈːora vabˈːɛ fəʃea ˈkweʃtə ˈfinə alː ˈunjə alː ˈunjə pəˈʎːawa la korˈːjera məˈnewa e mə nə ˈjɛwa adˈːo ˈʃtewa orˈlandə pərˈke ˈkwiʎːə təˈnea ʎ ˈasənə na ˈpɛkura e təˈnewa ˈlɔkə e fːaˈtjawa la ˈtɛrːa alˈːora i kje təʎˈːewa e ʎə ˈiewa ajuˈta e faʧaˈʔamə le paˈtat e um bɔ də faˈʃworə nə ˈpɔkə ranˈtinjə e ˈtutːə ˈkwantə ˈkweʃtə
D: Ma e’ vero che raccoglievate anche le castagne?
R: e ʧe le sɔ ˈmisːə dˈːʒa ɛ arːakːuʎaʔamə le le kaʃˈtaɲːə e pwo lə jəˈamə a vːe lə sakˈːetːə ˈtutːə ŋˈgwoʎːə pərˈke n tənaˈwamə ˈlɔkə lːa nə n ʤə ˈvavə lə pərˈke ˈlɔkə nʤə va na ˈmakina ˈnjɛntə n ʤə ˈʃtea na ˈʃtrada ˈnjɛntə e lˈːora lə tənaˈʔama ˈmetːə ˈtutːə ˈalːə ˈʃpalːə ɛ e vabˈːɛ alˈːora nə ˈsemə ˈprwoprjə aʧˈːisə ʒdərəˈnjatə e tutːə ˈkwantə ˈkweʃtə ˈvidə nə pɔ kə wo fa fa ˈdiʧə alˈːora ja
D: Prima ci hai detto che compravate il maiale e lo facevate crescere vicino casa, in una stalla, ma poi per ucciderlo come funzionava?
R: ɛ ˈkomːə fənʦjəˈnawa pajaˈwam unə e ʎə məˈnew aʧˈːidə ʎə mətˈːea ʎə mpəljeˈturə e ʎ etːʃəˈdea pɔj ʎə ʎə pəˈlava ʧə mətˈːea l ˈakːwə vəʎˈːitjə ˈso nˈʤimjə eː ʎə ʃpəˈlawa la ˈpɛlːə pɔjə ʎə faʃəˈamə ʃta əː na sətːəˈmana apˈːisə ke ˈkːuʃi ˈkwijə ʦə ʃkuˈlawa ˈtutːə ˈdɔpə də ˈɔtːə jˈwornə ʎə ʎə ʃpəʦˈːawa ʧə fəʃaˈʔamə lə saˈsitːʃə l apːənːaˈwamə lə faʃaˈʔamə ˈtutːə lə ˈgrasːə də ˈtutːə lə ˈgrasːə lə bje lə mətːaˈʔamə a ʃkwaʎˈːa ˈdentə nə nə rəʧəˈpjentə ˈgrwosːə na kaʦːaˈrɔla me ɔ alˈːora aˈpwojə lə rəpəsaˈwamə ʃtə e nə ˈpɔkə la ˈwɔta um ˈpɔkə la ˈwɔta un kukːjaˈrinə la ˈwɔta lə mətːaˈʔamə ˈalːə manʤˈːa pəkˈːe ˈpːrimə n ˈʃtea ˈproprje ˈnjɛntə e alˈːora ˈdɔpːə ˈdɔp ˈɔtːə dˈːʒornə ʧə fəʃaˈʔamə lə saˈsitːʃə ə l apːənːaˈwamə fəʃaˈʔamə ˈtutːə ʎ enˈʧinə pə l apˈːenːə ˈtutːə ʃtj etˈːreʦːə pərˈke ˈprimə n asəˈʃtea ˈprɔə ˈnjɛntə alˈːora ʃtə saˈsitːʃə ˈkwanːə ʦ ˈɛwənə ˈsekːə lə mətːaˈʔamə ˈsotːə ˈsːoɲːe e pwo ˈdɔpːə ˈkwanːə tənaˈʔamə akːunˈʤa fəʃaˈʔamə la pəˈlɛnta fəʃaˈʔamə ʎə pwoˈnjeʎːə e ka waŋgaˈwamə fəʃeˈwamə n tənaˈwamə nə tratˈːorə n tənaˈʔamə ˈnjɛntə ˈnjɛntə bje faʃaˈʔamə kə ʎː ˈasənə e ʎː ˈasənə fəʃaˈʔamə ʎə ˈsurəkə mətːaˈʔamə lə paˈtanə mətːaˈʔamə lə ranˈdinjə ʎə fjeˈʃorə e pɔj ʎə rakːoʎːeˈwamə ʃtə faʤˈːɔlə ʃtə faˈʃworə e pɔi ʃtə fjeˈʃworə ʎə kuʃaˈʔamə ˈalːa piɲˈːata ˈaʎːə ˈfwokə pəkˈːe ʎːə ˈfwokə e ˈprimə ˈmika ˈʃtea lə ˈgːasːə lə ˈgːasːə ki tə lə ˈdewa e pwo arːakːuʎaˈʔamə lə kaʃˈtaɲːə ˈpurə rəkuʎaˈʔamə lə kaʃˈtaɲːə e lə kuʃinaˈwamə ˈdɔpːə ʦə ʦ a ˈfatːa ˈpurə la ˈsakrə lːə kaʃˈtaɲːə ˈprimə la fəʃeˈwənə ˈprwoprjə ˈsotːə ʎə kaʃtaɲˈːetə ˈdɔpːə ˈawə pənˈʣatə ˈdiʃə kwa n ʤə ʃta ˈluʧe n ʤə ʃta ˈnjɛntə alˈːora lə əˈleme fa aʎːə pwoˈesə e lˈːora ʃta ˈfɛʃta əlːə kaʃˈtaɲːə la ˈfawə ˈaʎːə pwoˈesə e ˈveŋgɔnɔ la dˈːʒɛntə mo ˈalːa a ʃta ˈfɛʃta də ʃtə kaʃˈtaɲːə ɛ e pɔjə
D: Allora, hai detto che facevate tutte le cose in casa; spesso mi hai raccontato di maccheroni fatti in casa, succhi di frutta o marmellate, poiche’ non c’era la possibilita’ di comprare tutte queste cose,ti ricordi com’era la procedura ?
R: alˈːora ə nu tənaˈʔ təˈnemə nə tjewəˈlinə e ʧə fəʃaˈʔamə ʎə mjekːaˈrunə də ˈkasa prɔ ʎə fəʃaˈʔamə ˈsɛnʦə ˈɔwa pərˈke kːi tə lə ˈdewa l ˈɔwa faʃaˈʔamə ʎə pəlˈːaʃtrə fəʃeˈamə la kaʎˈːinjə fəˈʃewa ka ˈwowə prɔ e ˈkelːə ʦə maɲˈːawənə ˈkomːə ˈkːarna ˈkwanːə mo tə ˈmaɲːə la ˈkarna ma ˈprimjə la ˈkarna kːi tə la ˈdea n ʧə ˈʃtea ˈprwoprjə ˈnjɛntə bːje ʎə ˈrikːə təˈneənə ˈkakːə ˈkːosa di pːju ma fəˈʃewənə ʎə mjekːaˈrunə də ˈkasa ʎə taʎaˈʔamə kə ʎə kurˈtjeʎːə e alˈːora ˈsoprə ʎə tjevəˈlinə e pɔjə mətːaˈʔamə a ˈvːoʎːə l ˈakːwə ʧə mətːaˈʔamə um pɔ di ˈsalə ˈsɛnʦa ˈnjɛ ˈjuʃt um pɔ də ˈkwelːə də ˈkosə də ˈpworkə pərˈke eː l ˈatə ˈkosə wɔʎːɔ ˈkwesːə n esiʃˈtewa ˈprɔprjə e kːi tə lə ˈdewa ka n tənaˈʔamə ˈmaŋkə ʎə ˈsɔldə pə lə komˈpra pə l akːatˈːa alˈːora ˈdɔpə i e maˈritəmə ˈsemə ˈditːə sa kə fa fəˈʃemə ˈpurə la mːarməlˈːata la mːarməlˈːata jaˈʔam a ˈkːɔʎːə lə məˈrikə ˈtutːə la ˈmela lə ˈmela kə məˈnewən aʎː ˈarbələ e lˈːora la fəˈʃewa ˈkɔʧə nˈʧimə na kaʦːaˈrɔla e e pɔjə lə pasˈːava ˈalːa ˈpasːa paˈtanə pɔi lə mətˈːewa ʧə mətˈːewa un ˈkilə də ˈʦukːərə səˈkunə ˈkwanta məˈrik ˈɛwənə ʧə mətˈːeva nə ˈkilə də ˈʦukːərə o nə ˈkil e ˈmːjesə e lə əasˈːawa e lə mətˈːea ˈtutːə ˈdentə ʎi ˈvasə ˈdentə ʃti ˈvasə əː lə mətˈːea ˈdentə na kaʦːaˈrɔla ˈrɔsːa e lə kuˈʧewa e lˈːora sɔ ˈʃtatə ˈbːɔnə nə nə ʃtaˈʔamə ˈbːwonə a manʤˈːa pe pə ʎə ˈfiʎˑə ˈtutːjə ʃta marməlˈːata eː fəʃaˈʔamə lə ˈfikə ˈsekːə e fəʃaˈʔamə lə ˈvinə alˈːora i mə mətˈːea na ˈpomba ˈŋgwoʎːə ˈpomb e pombə pwo məˈnewa la ˈranːəla e ʦə tə ləˈwawa ˈtutːə pwo fəʃeˈamə lə ˈranə lə ranˈtinjə e məˈnea la ˈranːəla e ʦə təˈʎe e ʦə lə pərˈtawa ˈtutː il ˈdiawələ pə lː ˈarjə ɔ alˈːora ˈdɔpːə abˈːɛ daˈpwo səkˈːomə ka e fəʧaˈʔamə nə nʤəɲaˈʔamə a fːa ˈtutːə pərˈkr sənˈːo e ˈkomːə təˈriawə nˈːantə e fəʃaˈʔamə lə ˈvinə kə ʎə ˈtrɔkːjə e ˈkomːə ˈkwanːə məˈnea la ˈranːəla aˈpwo lə tənaˈʔama komˈpra um pɔ də d ˈuwa pə fːa ʃtə ˈvinə e um pɔ də ˈvinə um pɔ də faʤˈːɔlə nə pɔ di paˈtatə nə pɔ e tərjaˈwamə nˈːantə pɔjə e ʤɛ mo mə ʦɛ ʃkurˈdatə
D: Ti va di spiegarci com’e’ cambiata adesso la tua vita?
R: alːora mo sɔ rəˈmaʃta ˈsola ɛ e ˈtjeŋgə ˈfiʎːəmə vəˈʧinə də ˈkasa e ˈtjeɲgə ˈʤɛsːəka kə vɛ ˈsɛmpə ko mːe ˈkwanːə nə vːɛ ˈʃkwola e lˈːora i ʎə ˈfatːʃə trəˈwa da manʤˈːa ˈmanʤa e ʧə wəˈdemə la tələwəˈsjonə pəkˈːe ˈpːrimə lə tələwəˈsjunə n asəʃteˈwənə ˈprɔprjə prɔ səkˈːomə ka maˈritəmə ɛ ˈʦɛwa ˈfatːa na tələwəˈsjonə a kːuˈlorə ˈtutːə ʎə dˈːʒowənə məˈnewənə ʎi waʎˈːunə ˈtutːə jə raˈkaʦːə komˈpaɲːə də ˈfiʎːəmə məˈnewənə a wəˈde la tələwəˈsjonə pərˈke ɛwa kːuˈlorə alˈːora i təˈnewa ˈsɔʧrəma la ˈmamːa də maˈritəmə dəˈʧea nɛ vənˈʧɛ ma tu mo fa məˈni ˈtutːə ˈkisːə kwa a vəˈde sːa tələwəˈsjonə ma tu lə sa ka ˈkwesːə kunˈʦumwə ma i dəˈʧewa i ma ˈsjentə ma se o ʧə nə ʃta unə o ʧə nə ˈʃtawə ˈʧjendə ˈkwelːə kunˈʦumwə lə ˈʃtesːə nɔ nɔ ˈawə trɛ a ˈʃtarʧ unə e ˈʃtarʧə ˈʧjentə ɛ dəˈʃea i ma wabˈːɛ ma tu mo nə lː arˈːiwə a kːaˈpi dəˈʃiw i ˈʧjertə ˈkosə i lə kaˈpiʃə ma tu no ma kunˈʦumwə uˈkwalə dəˈʧewa i ˈnjɛntə ˈkelːa dəˈʃɛ nɔ nɔ kunˈʦumwə kːju ˈpːwokə e wabˈːɛ alˈːora məˈnewənə ˈtutːə a vəˈde la tələwəˈsjonə e mə wəˈdewənə ʃta tələwəˈsjonə ˈpɔjə mə sɔ la mːatˈːina la dəˈmenəka mːatˈːina əː ʃta ke ʧə ˈvadə ˈvajə ˈalːa ˈmesːa peˈrɔ mə la ˈsɛntə kwa ˈalːa tələwəˈsjonə perˈke mə ˈfanːə ˈmalə lə ˈkɔsːə sɔ ˈfːatːə ˈtrwopːə sacrəˈfiʧə alˈːora ˈtjeŋgə ˈtrɔpːə dəˈlorə peˈrɔ ˈvad ˈalːa ˈmesːa e ˈvaje trəˈva ʎː amːaˈlatə ˈfatːʃə lə prəˈgjerə va ʎː ʧəməˈtɛrə vaj el ʧimiˈtɛro ˈprɛgɔ per ˈtutːɔ pə ˈtutːə ʎə ˈmwortə e purə ki nːə ˈprɛga e ˈtutːə ˈkwantə alˈːora vaje tːrəˈwa ʃt amːaˈlatə pɔjə ˈkwanːə ʧə rə mə rəˈtrɔwənə a teˈrelːə ˈalːa ˈmesːa ˈtutːə mə ˈjamənə vinˈʧɛ vinˈʧɛ ˈkome ʃta ˈkomə nːe ʃta pekːe iə sɔ ˈfatːə ˈbːɛnə a ˈtutːə e alˈːora ˈdɔpə rəˈwieŋk a ˈkːasa mə ˈwedə n ˈata ˈwɔta la ˈmesːa ˈalːa tələwəˈsjonə pɔi ˈmaɲːə da dˈːʒɛsːika dˈːʒɛsːika ˈdiʃə ˈjamə a mːanʤˈːa lːa ˈkasa mja nɔ ˈjamə a mːandˈːʒa lːa ˈkasa mja e manˈʤamə ˈwajə mːanʤˈːa lːa ˈkasa də dˈːʒɛsːika
D: E invece durante la settimana cosa fai di solito?
R: dəˈrantə la sətːəˈmana ke ˈfatːʃə mi ˈalʣə ˈprima ˈlawə ˈfatːʃə ˈtutːə ˈlawə i ˈpanːə a ˈmːanə ˈlawə ˈpurə ˈkiʎːə də dˈːʒɛsːika a ˈmːanə ɛ pɔjə mə ˈmanʤə kwakˈːɔsə prɔ prəˈparə a maɲˈːa dˈːʒɛsːika ˈkwandə ˈtorna e pɔi mə ˈprendə la ˈlena ˈwadə al ʧimi ˈprima ˈwadə al ʧimiˈtɛrjə a ʧəmiˈtɛrə e pɔj ˈfiʎːəmə ma ˈrotːə la ˈlena e i mə ˈpɔrtə n aʧˈːetːa e lə ˈʃpakːə ˈtutːə ˈkwandə pɔjə ˈfatːʃə məˈni ə tratˈːorə e lə ˈpɔrt a ˈkasa ɛ pwo apˈːitːʃə ʎə ˈfwokə ˈfatːʃə trəˈwa ʎə ˈfwok a dˈːʒɛsːəka pəkˈːe kwa ʧɛ ˈtrɔpːə ˈfridːə ɛ pɔjə la ˈsera rəˈfatːʃə n ˈata ˈɔta la prəˈgjera ˈpregə pə ˈtutːə e mə ˈwedə la tələwəˈsjonə
D: Ci hai detto che guardi spesso la televisione, qual e’ il programma che segui abitualmente?
R: i ˈkwanːə sɔ ʧəˈnatə a ˈkːasa də dˈːʒɛsːika ˈvɛŋgə apˈːitːʃə la tələwəˈsjonə e mə ˈwedə ˈpɔʃːt a ˈsːolə alˈːora ˈkarməna vəˈlewa fiˈlipːə e alˈːora ʃtə fəˈlipːə ʎ ˈawə ʎ aw aʧˈːisə e ˈesːa ɛwa rəˈmaʃta nˈʤinda e alˈːora ˈdɔpːə ʎə ˈswoʧərə ʎe ˈditːə tu ˈtjea vəˈni a ˈkːasa mi a ˈkːasa me ˈalːa ˈkasa me e alˈːora ʃta ˈkarmənə i vɛ ˈwjeŋgə ˈalːa ˈkasa te ɛ ˈitə ˈalːa ˈkasa se e ʎːe ˈditːə ˈkwiʃtə ˈfiʎːə e də ˈfiʎːəmə ɔ tu a ˈditːə ˈpːena partəˈritə mə ʎə da mːe ɛ ʃtə ˈfiʎːə e alˈːora ˈkarmən a ˈditːə nɔ nɔ nɔ awə ˈkwiʃtə a jepˈːatə e ʎː e ˈditːə ˈdiʧə wabˈːɛ wabˈːɛ a jepˈːatə ʎə bːrəˈkjantə ˈkiʎə kə ˈwawə ʎə bːrəˈkjantə ʎe paˈgatə e l ˈawə ˈfatːa riŋˈgjurə e ʧe ˈmesːa na mbərˈmjera viˈʧinə prɔ e lˈːora ˈdɔpːə unə anˈdrejə əː ʎe səˈgwitə e ʎe ˈditːə ə trəˈwata ʃta ˈkarməna a pːəˈljata la ˈwokːa a ʃta mbərˈmjera e ta ˈtɔta ˈkarməna a ʃːi ˈfɔrə la ˈpɔrta a rətrəˈwatə ʎə ˈswoʧərə ke pərˈtawa ʎə ˈfjworə a ˈkarmənə alˈːora a ˈitːə ˈkomːə sje ˈfːatːə tu e i tə sɔ səˈgwitə tu ˈkweʃtə a ˈkːarməna n ʤə lə de n ʤə lə ˈtjeda fa e alˈːora ʦə la pərˈtata ˈwiʃtə e l awə rənˈgiwsjə ˈdendə na vijə kə n ˈata səɲˈːora e alˈːora ʃta səɲˈːora əː ˈkwiʃtə l a səˈgwitə e dːa ˈditːə ˈkomːə sje ˈfatːə tu ˈkeʃta ˈkarməna tɛ məˈni ˈkːasa mjə e ˈkelːa ʎe ˈditːə nɔ ˈkeʃta ʃta qwa sə tu nə nə nə lːa fəˈniʃːə i tə ˈfatːʃə dənuntˈːʃa lːa a la a ʎːə kjerbəˈnjerə D: La sera hai detto che ti vedi Un posto al sole in TV, invece il giorno cosa guardi di solito?
R: ʎə dˈːʒornə i dˈːʒornə mə ˈwedə ʎə dˈːʒudəʧə alˈːora ʧə na siɲˈːora ˈnonə na ˈfemːəna pərˈtawa la ˈbːorʣa e edː awə ˈʃːutə dːu ˈladrə ˈngimə na ˈmɔta e ʎː awə kjepˈːata ʃta ˈbːorʣa alˈːora ʦə n ɛ kaˈdutje nˈdɛrːa ʃta ˈfemːəna ʧə ˈʃtewa unə vəˈʧinə ə l a ˈviʃtjə e l ɛ itjə a a wəˈde ˈodjə ˈkelːa mo ʃta ˈkelːa ˈfemːəna mo ʦə ˈsɛntə ˈmalə e ɛ ita e lˈːora la ˈbːorʣa ˈkiʎːə nːə l ˈawə awə ˈwiʃtə ˈkwiʃtə e nə nʣə l ˈawə pəʎˈːata pju nʣə l ˈawə ˈtɔta pju e ˈawə kurˈːutə ˈnːantə awə ˈwiʃtə ka ʃtea a səkˈːorə ʃta ˈfemːəna ʦ ˈawə rətərˈnatə e ʦ ˈawə ˈtɔta la ˈbːorʣa e ʦə lˈawə pərˈtata alˈːora mo ˈkeʃta a kjepˈːatə edː a pərˈtatə ʃtə ʃt ˈɔmə a ˈaʎə dˈːʒudəʧə e dəˈʧewa tujə mə sje məˈnut a səkˈːorːə a mːe tu təˈnia səkˈːorːə la ˈbːorʣa aˈvia ˈtɔʎːə la ˈbːorʣa e alˈːora ke a ˈfatːə ˈdiʃə tu mo mə ˈtjea ˈrːɛnːə lə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈewərə pərˈke tːu nə mə təˈniwa səkˈːorːa mːe tiˈniwa səkˈːorːə la ˈbːorʣa təˈniwa ˈtɔʎːə la ˈbːorʣa akːjepˈːawə la ˈbːorʣa e pwo məˈniwə da me ma i sɔ ˈwiʃtə ka tu ˈʃtiwə ˈmalə i vəˈlea səkˈːorːə a tːe la ˈbːorʣa nə lːɔ ˈvːiʃta ka ˈkiʎːə n ʣə l ˈɛwənə pəʎˈːa ə ˈtɔta alˈːora ˈkwiʃtə nˈʦiʃtə ke e e ʎa pərˈtatə ˈaʎːə ˈʤjudəʧə alˈːora ʃtə ˈʤjudəʧə ə e ˈʃtatə a rːakːunˈda ˈdiʧə ʎə ˈladrə m ˈawə frəˈkata la ˈbːorʣa m ˈawə kjepˈːata la ˈbːorʣa kə lːa ˈmɔta e ˈisːə ˈmːedːʒə də səkˈːorːə a mːe ˈmːedːʒə də səkˈːorːə də ˈtɔjə la ˈbːorʣa a səkːərˈːutə a mːe ma i ˈʃtɔŋgə ˈbːɔna ˈʃtewa ˈbːɔna aˈwea səkˈːorːə ʃta ˈbːorʣa pərˈke ʧə ˈʃtewənə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə alˈːora ʎə sɔ pərˈtatə a ʃtə ʤuˈdəʧə pəkˈːe ˈisːə mə ˈtɛa ˈrːɛnːə lə dːuˈʧjentə ʧiŋˈkwant ˈɛwərə alˈːora ˈkwiʎːə e ˈditːə ʃtə ˈʤjuəʧə alˈːora iə mo mə ˈfermə me nə ˈvadə ˈdendə e wu parˈlatə kə lːa dˈːʒɛndə alˈːora ʃta dˈːʒɛndə ˈawə ˈdatə ˈtutːə ˈtwortə a a ʃta ˈfemːənə e ˈkelːa ˈfemːənə dəˈʃewa nːɔ nːɔ i ˈajə raʤˈːonə e ˈisːə a ˈtwortə ˈisːə ˈkwisː eɛ nə laʣːaˈronə pəkˈːe ˈisːə təˈnea sək ːorːə la ˈbːorʣːa nːo a mːe ɛ elˈːora ˈtutːə la ˈdːʒɛndə ˈrita ˈkelːa kə ʃta ʎːə ˈdːʒudəʧə e ˈditːə nɔ siɲˈːo ˈkwesːə tu a ˈtwortə pəkˈːe ˈkwiʎːə ˈpɔwərə ˈɔmə vəˈlea səkˈːorə a tːe ka la ˈbːorʣa a ˈditːə ʦə rəˈfanːə ʎ ˈatə də ˈsɔldə təˈniewə ʎ ˈatə ˈalːa ˈkasa də ˈsɔldə e alˈːora ˈnjɛnde parˈlawənə l ˈatə vaʎˈːɔnə ˈtutːə l ˈatə səɲˈːurə ˈtutːə l ˈatə ˈfemːənə dəˈʃewənə ˈdiʃə səɲˈːo tu ʧ a ˈtwortə pəkˈːe tujə ˈnjɛntə tu sje ˈʃtɔrta e alˈːora ˈkwiʃtə ˈisːə nʦiˈʃtewa dəˈʃea i ma i kə ˈtje i nən tə ˈdɔŋgə ˈproprjə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə i ʧɔ lːa faˈmiʎːa pə kamˈpa e ˈkomːə ˈfatːʃə pə tə da ʃtə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛrəwə a tːe pəkˈːe i n ˈtjeŋgə nə laˈworə n ˈtjeŋgə ˈnjɛntə e jə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə alˈːora nəə tə lə ˈpɔʦːə da alˈːora ɛ torˈnatə jə dˈːʒudəʧə e ʎe ˈditːə koˈsi ˈdiʃə tu a ˈditːə mo pə mːo la sje ˈitjə səkˈːorːə ˈkweʃta siɲˈːora tu nən ˈtjea ˈrːɛnːə lə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə a ʃta ˈfemːəna e je ˈditːə e n ˈata ˈwɔta ke tu ˈvidə ʦəmˈba nˈdɛrːa la ˈfemːəna o ʎ ˈɔmə o ˈpurə a ˈditːə nən ʧə ˈisːə ˈproprjə pə ˈnːjɛntə a sokˈːorəre ˈkwelːa ˈfemːəna pəkˈːe ˈkwelːa ˈfemːəna mo inˈʦiʃtə kə tu ʎə tjea ˈrːɛnːə lə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə peˈrɔ ˈkomːə ˈledːʒə tu lə dːuˈʧjentə ʧəŋˈkwant ˈɛwərə nə lːə ˈtjea ˈrːɛnːə a nesˈːunə
(00:00)
Allora io avevo dieci anni ed eravamo una famiglia povera e mamma andava a lavorare con uno che aveva, che era ricco e comunque il giorno diceva :
“non mi fate pranzare perché io voglio una pagnotta di pane per far mangiare i figli”
e allora questi ce lo facevano così facevano, gli davano una pagnotta di pane e ci mangiavamo noi che eravamo piccoli.
Allora è venuta mamma e mi ha detto:
“vai a prendere una bacinella da zio Angelo perché ci vogliamo ventilare i fagioli così li cuociamo che ve li mangiate con questo pane” e va bene allora io ho detto:
“Sì, adesso ci vado”. “Zio Angelo dammi la bacinella che mamma deve ventilare i fagioli e allora questi fagioli,va bene”
Arrivo lì mi ha dato la bacinella zio Angelo ed io ho sentito un fischio (u, u , u) e non sapevo cos’era e dopo ho detto:
“E che sarà questo?”
E allora erano le cannonate della guerra, le cannonate fumogene e allora io ho detto:
“Sai che c’è di nuovo? Mi ficco sotto questa bacinella e allora non muoio può darsi che, vabbé non lo so”.
Mi ficco sotto la bacinella e quello continuava faceva tutto u u u sempre, cacciava il fumo ma io non capivo niente però dissi :
“Adesso mi metto sotto questa bacinella e me ne vado”.
A casa disse mia madre:
“Oh figlia!”disse”È venuta la guerra, è venuta la guerra!”
Tutto illuminato a Cassino, a Cassino tutto illuminato ed erano cannonate tutto fuoco, tutto e vabbé allora sono arrivata e dentro casa sono venuti i tedeschi che dicevano:
“Voi qui non potete starci perché qui dobbiamo metterci i soldati perché sono tutti feriti, voi dovete andare avanti, avanti, avanti perché qua non potete starci, arrivano gli inglesi e voi dovete andare avanti”.
(02:15)
E siamo andati avanti, allora siamo saliti a Colle Abate e a Colle Abate dopo ci hanno visti con il binocolo e tutti gli inglesi da Vallerotonda e allora hanno cominciato a lanciare le cannonate lì vicino quella costa e sono morte venticinque persone e noi eravamo riusciti ad andare più avanti e allora noi non ci siamo capitati (alla guerra) della famiglia nostra, siamo arrivati là e siamo andati in un’altra casa di una conoscente c’era una che si chiamava Caterina, allora ha detto questa Caterina dice :
“Ah voi, adesso vi hanno mandati qua? Però qua però non c’e’ niente, mangiare, niente, il mangiare non esiste ed io ho una botte di vino però, prima dobbiamo dire il rosario”.
E allora abbiamo detto questo rosario, mentre dicevamo il rosario sono arrivate le cannonate anche lì, e si è sgarrupata la casa comunque c’è venuto tutto addosso e allora i tedeschi dietro (che dicevano):
“Avanti! Avanti! Avanti!”
Siamo andati più avanti siamo andati lì e lì una povera donna si è si è rotta una gamba c’e’ andata una cannonata sotto le pietre (una cannonata ha colpito la casa e la donna è stata ricoperta dalle macerie) e vabbé allora il marito l’ha presa sulle spalle (l’ha messa a cavallo) e l’ha portata avanti, siamo arrivati ad un’altra casa ecco di nuovo le cannonate, altre e venticinque persone, dopo un po’ (quando è stato un po’) proprio al fronte, è stato il fronte e allora i tedeschi dicevano sempre:
“Avanti, Avanti”
E ci hanno portato a Casalattico , a Casalattico poi, più sotto di Casalattico siamo arrivati ed è uscita una di Terelle che si chiamava Teresina ed ha detto : “Vincé(Vincenza) andiamo a Terelle, adesso o moriamo o sopravviviamo (campiamo), andiamo che vogliamo prendere qualcosa che ce lo vogliamo mangiare, tanto moriamo lo stesso di fame (nel senso che se andiamo almeno abbiamo una possibilità di sopravvivere, mentre se restiamo la morte per fame è sicura)”
(04:15)
Allora io ho detto:
“E ma no, come si fa?”
“Eh ma tu ci devi venire perché a me nonna non mi manda perché questo è il mio fidanzato(sposo) allora quella non mi ci manda ma se vieni tu, quella non mi dice niente”
“Allora ci vengo”.
Siamo arrivati sopra ad un posto (ad una via) , abbiamo camminato ed abbiamo trovato i tedeschi, ed hanno detto:
“ Dove andate? Voi siete spie degli inglesi!”
Allora ci hanno preso (portato) e ci hanno riportato indietro. Dietro un’altra volta, e lì a Casalattico ci hanno messo dentro una casa, adesso dentro questa casa ci stava un po’ di cama(?), tutto così buio, e poi ci hanno messo lì dentro, e allora questa Teresina e il suo fidanzato (sposo), durante tutta la notte (tutta dalla notte) io sentivo sempre dei rumori e dicevo:
“Ma chissà cosa stanno facendo? E non mi fa nemmeno dormire, loro non dormono e non fanno dormire nemmeno me”
Ma intanto poi dopo:
“Teresì ma cosa fate?”
E lei ha detto :
“Niente, niente, addormentati non è niente, adesso domani mattina chissà cosa ci succede”
E dissi io:
“Adesso quello che ci succede succede”
Ecco (arrivare) la mattina, si è fatto giorno e allora c’era un tedesco fuori a guardarci (farci la guardia), ci aveva chiusi dentro cosa ci guardava a fare? Poi dopo ha detto questo tedesco la mattina (appena) fatto giorno, ha detto:
“Ti devo, vi dovevo portare a Sora al comando perché voi siete spie (spionaggi) degli inglesi”
E allora diceva lo sposo di Teresina, dice:
“Ma sa”
Dice:
“Noi non siamo spie degli inglesi”
Parlava un po’ francese perché lui aveva studiato, allora capiva qualche parola.
“No, voi siete spionaggi degli inglesi e allora noi, io non posso lasciarti perché (a me) mi uccidono (a me) se vi lascio (a voi), a voi vi ritrovano, dite, no ci ha lasciato, e allora a me mi uccidono”
(6:24)
E vabbè e lui camminava e andava alla bicicletta (in bicicletta) e noi a piedi, cammina e cammina, cammina e cammina , quello si è sazio (stufato) anche lui ed ha detto Saverio, dice:
“Lasciaci perché noi non siamo spionaggi, noi andavamo a prendere una cosa per mangiare, qualcosa per mangiare, le patate”
E allora ha detto questo:
“Vabbé io vi lascio però a me, se sanno che io vi ho lasciato qua mi uccidono (a me) e allora io a voi vi voglio bene e voi vogliate bene a me , se viene qualcuno non dite che io vi ho lasciato”
“No, no”
Disse Saverio
“Adesso invece di passare per strada passate per il terreno(per la terra) così non vi vede nessuno”
Vabbé siamo arrivati lì e abbiamo trovato la nonna che strillava (tutta a strillare), piangeva, diceva che la nipote non tornava, mamma, papà piangevano; e vabbé poi dopo ci hanno ancora (detto)
“Andate avanti”
E andiamo sempre avanti!
Finita la guerra stavamo sopra una montagna a fare un po’ di cicoria, sopra una costa, e abbiamo sentito gli aerei (apparecchi) tedeschi, quelli avevano perso e allora se ne dovevano andare e poi lanciavano le cannonate perché quelli volevano finire di uccidere capito? Allora questi tedeschi dice che avevano l’ordine di uccidere tutti, tutti i civili, però quelli erano pure bravi perché non hanno nemmeno ucciso, parecchi li hanno uccisi ma a noi non ci hanno ucciso, vabbé finita questa guerra lì noi ci siamo messi a piedi a piedi e siamo tornati a Terelle , quando siamo arrivati a Terelle la zona era tutta minata, stavamo le mine non potevi passare a nessuna parte (nessuna via), tutto minato, tutte bombe, se passavi comunque morivi
(08:28)
e allora noi dicevamo:
“Non siamo morti prima e ora dovremmo morire adesso? Allora era meglio morire prima”
E allora dopo sono arrivati quelli a togliere le mine e abbiamo cominciato a fare tutta la legna tutto quanto questo, il governo ci mandava soltanto due, tre o quattro chili di arance e allora cosa dovevamo farci noi, una famiglia, con tre o quattro chili di arance, e soltanto quello, che ci facevamo?
E allora andavamo facendo le schegge e veniva un camion a prendere queste schegge e poi lui ci dava qualche soldo, ci compravamo qualcosa, però per rimettere apposto, mamma mia!
E poi mio padre, mamma c’avevamo una casa, se l’è venduta perché ci dovevamo comprare il mangiare e lui si è fatto una capanna, no no un pagliaio e questo pagliaio poi è stato lì, e povera mamma, dopo siccome che quella era un po’ ferita ad una gamba e quella è stata vent’ anni al letto, eh noi non potevamo andarci perché che facevamo, potevamo andare sempre là? E ci stava sempre mio padre a guardarla tutto questo.
Poi dopo mi sono sposata, ho conosciuto uno e mi sono sposata.
Eh dopo ancora, dopo sono venuti i guai, non ho potuto farmi (comprarmi) i mobili niente da mettere, niente, niente, niente non esisteva niente prima e comunque siamo andati (tirati) avanti piano piano , piano piano, mi sono sposata.
Gessica adesso vieni a vedere se basta così, e allora ecco, vedi un po’!
(10:21)
D: “Allora ci hai parlato della guerra, adesso ci vorresti raccontare di come vivevate dopo la guerra, di come hai conosciuto nonno, la situazione familiare?” R: Sono pronta, vedi un po’ quant’ e’! E va bene, allora io mi sono sposata e mio marito è dovuto andare a lavorare a Montecassino per rimettere tutto apposto là perché là pure avevano rotto tutto, sono morti tutti, cinquecento persone sono morte lì a Montecassino . e allora dopo lui a piedi da qua a Montecassino mattina e sera e là lavorava, veniva a digiuno , non c’era la roba, non c’era, non c’era niente. Noi poi prendevamo e andavamo a Cassino, avevamo fatto un po’ di patate ed andavamo a venderle per comprare un po’ di pane e poi dovevamo andare a Cassino a piedi e a piedi a tornare (al ritorno). Poi lui ha preso e se n’è andato in Francia e poi dalla Francia non ce gli è piaciuto ed è andato alla Svizzera, alla Svizzera non lo pagavano ed è andato in Germania, in Germania ancora peggio (peggio oh padre) lì lavorava, tutto, si è ammalato, poi è ritornato ed io non sapevo quello che dovevo fare, c’avevo tre figli piccoli, mia suocera, dovevo lavorare, dovevo andare a fare la legna (per legna), avevo l’asino, avevo le pecore, e allora tutto questo mi è successo poi è tornato mio marito, è tornato poi se n’è riandato, poi non mi scriveva, niente non mandava soldi, niente, e poi ho detto: “Ma come mai (com’è questo fatto) questo adesso se n’è andato e non manda nemmeno i soldi, niente, con tre creature piccole, la mamma e il padre che c’avevo, e come faccio adesso?” dicevo io allora. Mi hanno detto dice: “Tu sai che fai? Vai in Germania, vedi se puoi andare in Germania, vai a vedere questo che sta facendo”
(12:37)
E allora io sono andata per venti giorni in Germania e ho lasciato mio suocero e mia suocera con tutti e tre i figli, però quella più grande mi ha detto:
“Mà (mamma) tu vai tranquilla che ci penso io”
E va bene sono andata là per riportarmelo, allora dopo sono arrivata, tutto tranquillo, io non ho detto niente ma mi avevano detto che lui aveva anche l’amica (amante) e vabbé allora dopo ho detto :
”Orlà! (Orlando)”
Ma gli ho trovato tutte queste lettere che gli scriveva questa con cui lui se la faceva (che lui se la faceva con questo) e vabbé allora ho letto queste lettere però non sapevo leggere molto (non sapevo nemmeno tanto leggere) ma intanto l’ho trovato come più o meno com’era, ho preso e sono andata.
“ Orlà (Orlando) dobbiamo andare a casa, tu devi venire a casa perché abbiamo la famiglia”
E allora se n’è tornato e dopo a casa
“Posso dire tutto Gè (Gessica)?”
Dopo quando sono tornata a casa , vabbé siamo stati un po’ bene, poi è andato a lavorare a Cassino con una ditta. I compagni lo hanno preso dice:
“Adesso, oggi vogliamo far ubriacare Orlando”
Gli hanno dato il marsala dentro un bicchiere e c’hanno messo la cenere delle sigarette dentro questo liquore, allora io aspetta ed aspetta alla corriera, e adesso viene Orlando perché dice che lui mi aveva detto che si doveva prendere un po’ di soldi per fare un po’ di spesa e allora lui nel momento in cui la corriera stava per partire (quando stava che la corriera doveva partire) ho visto Orlando con uno che lo riportava, quello che lo aveva fatto ubriacare, alla corriera, e poi ho detto:
“Orlà ma invece di … che hai fatto, che non hai fatto”
“Niente, niente, non ho fatto niente, non ho fatto niente”
L’ho messo sulla corriera per riportarmelo, salito sulla corriera (quando è stato alla corriera) ha cominciato a menare alla gente, poi l’ho dovuto far scendere, quello della corriera, l’autista, ha detto:
“Fai scendere questo, orlando perché io non posso portare gli ubriachi”
(14:45)
E vabbé allora ho trovato un passaggio, me lo sono portata a Terelle, a Terelle questo stava male, allora ho preso e sono (andata) al dottore
“Dottore veda un po’”
Ha detto:
“Se è ubriachezza domani mattina si è passato, altrimenti dobbiamo vedere cosa dobbiamo fare”
Invece ubriachezza c’era però c’avevano messo quello dentro e si era impazzito proprio, allora prendo e lo porto ad un cartomante, a tutti i dottori, e lì niente, poi mi ha detto uno, dice:
“portatelo da un cartomante”
E questo cartomante mi ha detto, dice:
“Senti ma questo non sta ammalato, a questo gli hanno messo una cosa dentro il liquore e allora è per quello che fa tutte queste mosse”
L’ho portato a Frosinone ad un medico e questo medico, lo specialista, diceva questo medico:
“Ma questo non ha niente, questo deve andare a cambiare aria, e quando ha cambiato un po’ d’aria allora vedi che gli passa”
Allora l’ho portato un po’ a cambiare aria e, tutto quanto, dopo comunque è guarito e dopo si è ammalata mia suocera, e ho dovuto guardare mia suocera, lui andava a lavorare a Cassino a piedi ancora perché le corriere non si potevano pagare, tutto quanto questo, e poi vabbé poi dopo mi è successo un’altra cosa: mi è morta una figlia di ventuno anni di ventidue anni e lì sono arrivati i guai perché lui si è finito di ammalare eccetera, e dopo tutti i guai, tutti i guai, poi lui è rimasto troppo scosso e non ce la faceva né a lavorare né a niente, avevo mia suocera e avevo i figli, questi volevano andare a scuola, una l’avevo sposata e quella poi è morta e vabbé. (16:46)
D: Vuoi parlarci di come si svolgevano le feste a Terelle, oppure della raccolta delle castagne o ancora delle cose? R: E allora a Terelle si facevano le feste: la festa di sant’Egidio; la festa di san Vincenzo; la festa di san Rocco; l’Assunta; però io non potevo mai andarci, o andavo alla prima messa, oppure non potevo andare mai perché come facevo, chi c’aveva tempo, dovevamo raccogliere le castagne, dovevamo fare la legna, si doveva ….. e dovevamo zappare la terra , mamma mia si dovevano fare tutte queste cose, allora si faceva questa festa e se ci potevo andare ci andavo solo alla prima messa e nient’altro (altro più niente). Poi andavamo a raccogliere le castagne, con la gente una volta, anzi io le castagne non ce l’avevo, andavo a raccogliere giusto un po’ di castagne a uno ricco, ho detto così : “Mi voglio andare a raccogliere due castagne, almeno me le mangio” Meno male che lo vidi perché altrimenti quello era uno tirchio se mi avesse preso (prendeva) mi avrebbe ucciso mi … ma perché era uno tirchio, non dava niente a nessuno, volevano fare troppi soldi loro
(18:29)
e allora ho detto:
“Adesso come devo fare?”
Me ne andai e piano piano poi ci mettemmo a ….. con una ….
Poi dopo avevo un figlio
“Nazzarè (Nazzareno)statti fermo, Nazzarè statti fermo”
No, e quello prende una … e se la infila a un ginocchio, e vidi questo io, e noi stavamo lontano dal dottore, troppo lontano, me lo misi sulle spalle (a cavallo), porta questo figlio a Terelle e poi riportalo, gli mise i punti, e poi riportalo a casa perché noi stavamo lontani, fai la cena, fai da mangiare a due anziani (vecchi), maiali (porci) pecore e tutte queste cose.
E allora poi dissi a Nazzareno:
“Nazzarè stai fermo, Nazzarè stai fermo “
E quello non si fermava mai. Poi lui e un amico mi combinarono un’altra cosa: fecero una miccia
“Nazzarè accendi Nazzarè accendi”
E quello, Nazareno era un po’ bonaccione e accese, si bruciò tutta la faccia e poi prendi un’altra volta e portalo un’altra volta dal dottore, sono stata a fare sempre questo (per dire che è sempre stata impegnata con la famiglia)
Quando dopo mi è morta una figlia sono andata a lavorare a Cassino con le signore, a fare le pulizie e queste signore, mamma mia, io non ce la facevo perché mi era morta quella figlia e non avevo nemmeno un po’ di forza e poi queste signore, prima ho trovato una signora buona, mi diceva:
“Vincè tu sai che fai?” diceva
“Se non ce la fai, basta che tu mi prendi l’ acqua e mi fai stretto lo straccio”
“Allora io faccio e tu prendimi l’acqua”
Ed era brava, però dopo questa signora morì e ne ho dovuto trovare un’altra, l’altra era così cattiva, era così cattiva, più ce ne facevi, che poi dopo mi ero imparata, più ce ne facevi e più allora, vabbè e facevo questo fino all’una, all’una prendevo la corriera venivo e me ne andavo dove stava Orlando perché quello aveva l’asino, una pecora e aveva lì, doveva lavorare la terra, allora io prendevo ed andavo ad aiutarlo, e facevamo le patate , un po’ di fagioli, un po’ di granturco e tutto quanto questo.
(21:09)
D: Ma è vero che raccoglievate anche le castagne? R: E ce l’ ho già messo. Sì, raccoglievamo le castagne e poi le andavamo a vendere, i sacchi tutti addosso perché non avevamo, lì non ci vanno, non ci va una macchina niente, e non c’era una strada, niente e allora dovevamo metterle tutte sulle spalle e vabbé, e allora ci siamo proprio uccisi, ….. e tutto quanto questo. Vedi un po’ cosa vuoi far dire allora, dai!
(21:40)
D: Prima ci hai detto che compravate il maiale e lo facevate crescere vicino casa, in una stalla, ma poi per ucciderlo come funzionava? R: E come funzionava, pagavamo uno e lo veniva a uccidere, gli metteva ….. e lo uccideva, poi lo pelava, ci metteva l’acqua bollita sopra e gli toglieva la pelle (gli spelava la pelle) poi lo facevamo stare una settimana appeso così quello si scolava , dopo otto giorni lo spezzava, ci facevamo le salsicce e l’appendevamo, facevamo tutto il grasso, lo mettevamo a squagliare dentro un recipiente grosso, una casseruola , allora poi lo riposavamo e un po’ la volta, un cucchiaino la volta lo mettevamo al mangiare perché prima non ci stava proprio niente e allora dopo otto giorni ci facevamo le salsicce e le appendevamo, facevamo tutti gli uncini per appenderle, perché prima tutti questi attrezzi non esisteva proprio niente, allora queste salsicce quando si erano secche le mettevamo sotto la sogna e poi dopo quando dovevamo aggiustare, facevamo la polenta, facevamo panello (farina di granturco), Vangavamo, non c’avevamo un trattore, non avevamo niente, facevamo con l’asino e con l’asino facevamo il solco, mettevamo le patate mettevamo il granturco, i fagioli
(23:44)
e poi questi fagioli li raccoglievamo e li cuocevamo alla …. (recipiente di terracotta) al fuoco perché prima mica c’era il gas, il gas chi te lo dava; e poi raccoglievamo anche le castagne, raccoglievamo le castagne e le cucinavamo, poi si è fatta anche la sagra delle castagne, prima la facevano proprio sotto il castagneto, dopo hanno pensato, dice:
“Qui non c’è luce, non c’è niente, allora la vogliamo fare al paese e viene (molta) gente a questa festa delle castagne”.(24:33)
D: Allora, hai detto che facevate tutte le cose in casa; spesso mi hai raccontato di maccheroni fatti in casa, succhi di frutta o marmellate, poiché non c’era la possibilità di comprare tutte queste cose, ti ricordi com’era la procedura?R: Allora noi avevamo un tavolino e ci facevamo i maccheroni di casa però li facevamo senza uova perché chi te le dava le uova, facevamo i polli, facevamo le galline che facevano qualche uovo ma quelle si mangiavano come carne, quando adesso ti mangi la carne (nel senso che prima la carne e le uova erano cibi pregiati) perché prima la carne chi te la dava, non ci stava proprio niente, soltanto i ricchi avevano qualcosa di più. Ma facevamo i maccheroni di casa, gli tagliavamo con il coltello e allora sopra il tavolino mettevamo a bollire l’acqua e ci mettevamo un po’ di sale senza niente, giusto un po’ di quello di cose di maiale (porco) perché le altre cose, olio, questo non esisteva proprio, e chi te lo dava che (visto che ) non avevamo nemmeno i soldi per comprarlo? Allora dopo io e mio marito abbiamo detto: “(Sai che fa?) facciamo anche la marmellata” La marmellata: andavamo a cogliere le more, tutte le mele, le mele che venivano dagli alberi e allora la facevamo cuocere sopra una casseruola e poi la passavamo al passa patate, poi la mettevamo, ci mettevamo un chilo di zucchero a seconda di quante more erano, ci mettevo un chilo di zucchero o un chilo e mezzo le passavo e le mettevo tutte dentro i vasi, dentro questi vasi, le mettevo dentro una casseruola grossa e le cuocevo,
(26:41)
allora sono stata bene, stavamo bene a mangiare per i figli tutta questa marmellata. Facevamo i fichi secchi, facevamo il vino: allora io mi mettevo una pompa addosso pompa e pompa, poi veniva la grandine e prendeva e se lo portava tutto il diavolo per aria.
Allora dopo, va bene, siccome che ci ingegnavamo a fare tutto perché altrimenti come tiravi avanti?
Facevamo il vino con il torchio e quando veniva la grandine, lo dovevamo comprare un po’, un po’ d’uva per fare questo vino e un po’ di vino, un po’ di patate un po’ di fagioli e tiravamo avanti.
“Gè (Gessica) (il resto) adesso l’ho dimenticato” (27:55)
D: Ti va di spiegarci com’è cambiata adesso la tua vita? R: Allora, adesso sono rimasta sola ed ho mio figlio vicino di casa ed ho Gessica che viene sempre con me, quando non viene a scuola, allora io le faccio trovare da mangiare e poi ci vediamo la televisione perché prima le televisioni non esistevano proprio però siccome che mio marito si era fatto una televisione a colori, tutti i giovani venivano, i ragazzi compagni di mio figlio, venivano a vedere la televisione perché era a colori, allora io avevo mia suocera la mamma di mio marito diceva: “Vincè ma tu adesso fai venire tutti questi qua a vedere questa televisione, ma tu lo sai che questo consuma?” Io dicevo: “Ma senti mà: o ce ne sta uno o ce ne stanno cento quello consuma lo stesso” “No, no, non è la stessa cosa se ce n’è uno e se ce ne sono cento “ Ed io dicevo: “Ma tu adesso non arrivi a capirle” dissi io “Certe cose, io le capisco ma tu no, ma consuma uguale” dicevo io, niente quella diceva: “No, no consuma di più”. E va bene allora venivano tutti a vedere la televisione. Poi la domenica mattina qualche volta vado a messa, (altrimenti) però me la sento qua alla televisione perché mi fanno male le gambe, ho fatto troppi sacrifici allora ho troppi dolori però vado a messa
(29:32)
e vado a trovare i malati, faccio le preghiere, vado al cimitero, prego per tutti i morti e per chi non prega e per tutti quanti, allora vado a trovare questi malati allora quando mi ritrovano a messa, tutti mi chiamano:
“Vincè, Vincè come stai?”
Perché io ho fatto bene a tutti. Vabbé poi torno a casa, mi vedo un’altra volta la messa alla televisione e poi vado a mangiare da Gessica.
Gessica dice:
“Andiamo a mangiare a casa mia, andiamo a mangiare a casa mia.”
E vado a mangiare a casa di Gessica.
(30:19)
D: E invece durante la settimana cosa fai di solito?R: Durante la settimana che faccio? Mi alzo,prima lavo, faccio tutto, lavo i panni a mano, lavo pure quelli di Gessica, mi mangio qualcosa, preparo da mangiare a Gessica quando torna e poi mi prendo la legna, vado al cimitero, e poi mio figlio mi ha tagliato la legna ed io mi porto un’ascia e le spacco tutte così faccio venire il trattore e le porta a casa e poi accendo il fuoco, faccio trovare il fuoco a Gessica perché qui’ è troppo freddo, poi la sera faccio di nuovo la preghiera, prego per tutti e mi vedo la televisione.
