D: Allora papà adesso facciamo lˈintervista per la tesi sarà unˈintervista di quaranta minuti, io ti farò un po’ di domande e tu mi devi risponde in dialetto. Allora, cominciamo. Vai.
R: aˈlːora i so ˈnatə nel tʃəŋkwantaˈkwatːrə ˈkwindi ˈtjeŋɡu ˈkwasə səsːanˈtanːə a kiʎːə ˈtjempə kwanːə naʃːaˈrimə nuj aŋˈkora sə naˈʃewa dendrə lə kasə ˈʃtewa lə abːəˈːtudənə də dendrə lə kasə pərˈke ʎə spəˈdalə n tʃə ˈstɛunə i ˈkwindi uˈnɛwa la luwaˈtriʃə uˈnɛunə ˈpurə lə pərˈtsonə kə maˈɡarə erənə paˈrɛntə o utʃinə də ˈkasa i ˈdeunə na manə a ˈkelːa kə təˈnewa partəˈri ˈdwopːə kwanːə aˈrimə nˈtwotːʃə ˈkːju ɡˈrwosːə ˈrɔbːa də tre ˈkwatːrə anːə jaˈrimə aʎː aˈsilə ʎə aˈsilə ˈʃtewa abˈːalːə alːə ˈmonəkə pərˈke ʎə aˈsilə a komːə a mːo n tʃə ˈʃteunə ˈkiʎə dəʎə kuˈmːunə n tʃə ˈʃteunə ˈproprja i tʃə ˈʃtewa sul kiʎə dəlːe ˈmonəke i ɛra un sulə i tʃ jaˈrimə sulə nuj kə abːətaˈrimə ˈdendrə ˈbaukə nˈtsomːa dendrə alːə ˈmura pərˈke kiʎə kə abːəˈteunə forə n tʃə ˈʃteunə ʎː aˈsilə i ˈkwində kiʎ waˈʎːunə təˈneuna ˈsta ku lːa ˈmamːa ku ʎə ˈpadrə ku ʎə nɔnːə tutːə ʎə ˈdːʒornə ˈɱvetʃə nuj pətaˈrimə i aʎ aˈsilə i ˈkwanːə jaˈrimə aʎ ˈasilə m rəˈkordə aˈrimə asˈːai nə ˈmukːiə t ˈposːə di ˈkwanːə ruˈdamə ka fətəɡraˈfia də ˈkelːə ˈwekːje aˈrimə ˈpurə na tʃəŋkwanˈdina i tʃə ˈʃtɛwa sul na ˈmɔnəka mo maˈɡara aʎ ˈasilə alː sˈkɔlə də mo tʃə ʃtau du tːre ˈkwatːrə maˈestrə i fatʃaˈrimə n kaˈsinə kə n fənəˈʃewa mai loku ku lə ˈmɔnəkə kə m rəˈkɔrdə una sə kjaˈmɛwa swor orsolina i n atra sə kjaˈmewa swor loreta tʃə lətəˈɡeunə ˈsɛmprə pərˈke fatʃaˈrimə kaˈsinə tutːə stə kosə nəˈtsomːa ɛkːu kelːə kə pəˈteunə fa lə krjaˈturə də tre kwatːrə anːə tʃiŋku pər sempiə tənaˈrima pərˈta pə ˈfortsa ʎə sənaˈlonə a kwadretˈːinə i ɡwai a ki n ʎə pərˈtɛwa səˈnːo lə ˈmɔnəkə nː t faˈtʃɛunə maŋku əndˈra dendrə ʎə aˈsilə i alːɔra pə fɔrtsa t təˈniwa mɛtːə ʃt sənaˈlonə fəˈnitə ʎə aˈsilːə ˈkwanːə tʃə n jaˈrimə a ˈkasa alːə ˈkwatːrə sə ˈʃɛwa daʎː aˈsilə i paˈrekːi waˈʎjunə ʎə sənaˈlonə tʃə ʎə faˈtʃɛunə pərˈta ˈdendrə alːa ˈkasa pərˈke sə nː ˈatrə purə sə nː era kiʎə dəʎː aˈsilə era n atr akːuˈʃi nː tsə ˈʃpərˈkɛunə lə ˈmaʎːə kaˈsunə i n atra ˈkosa kə t ˈtɔkːa di ka pərtaˈrimə ˈsɛmprə ʎə kaˈsunə ˈkurtə ka ˈkiʎə ˈlwoŋɡə nː ʎə təˈnɛwa nəˈʃunə a kiʎə ˈtjempə o ɛra ˈʃtatə o ɛra mːjernə ˈsɛmprə ʎə kaˈsunə ˈkurtə finə a ˈkwanːə fatʃaˈrimə lə lmənˈtarə na detʃina də anːə pərtaˈrimə ʎə kaˈsunə kurtə i ʎə sənaˈlonə poi tʃə ʎə faˈtʃeunə metːə purə pə n ˈfa ʃpərˈka lə ˈmaʎːə ʎə kaˈsunə pə n ˈfa uˈde sə sˈtju sutːsə i ku ʎə sənaˈlonə kiʎː akːapˈːɛwa tutːə i n ts uˈdɛwa njentə purə sə təˈnju ka maˈʎːetːa ˈrotːa kakˈːosa i ʃtju kˈːju traŋˈkwilːə aʎ aˈsilə ˈdwopːə pə maˈɲːa lə fatʃɛunə lə ˈmonəkə ma nː ɛra tantə ˈbwonə nˈtsomːa pə kelːə kə m rəˈkɔrdə jo i unə nː ɛ kə sə maɲˈːewa tutːə kelːə kə lə ˈmɔnəkə fatʃeunə mˈpo də akːuˈdːsaʎːa kwində ɛrənə ˈkːju kelːə kə n tʃə maɲːaˈrimə kə kelːə kə tʃə maɲːaˈrimə i ˈkwanːə jaˈrimə alːa sˈkɔla aʎ aˈsilə tənaˈrima pərˈta purə la bərˈtsetːa kə ɛrənə lə ˈbːortsə ɛrənə də karˈtonə nənː ɛrənə də ˈpɛlːə ki sə lə pəˈtewa kumpˈra i ˈdːentrə a kestə bərˈtsetːə tʃə pərtaˈrimə ka kːuˈsetːa na ˈmela ka bəʃkːutˈːinə ka wota tə ʎə maɲˈːiu i ˈdwopːə tənaˈrima ˈsta ˈsɛmprə ˈsitːə pərˈke lə ˈmɔnəkə lətəˈɡeunə i kaˈkuna ˈtrɛwa ˈpurə i aˈlːora pe n pəˈtju parˈla i ɛkːu mo ˈkwanːə tə lə rəˈkwordə tə lə rəˈkwordə ku m po də pjaˈtʃerə ma kwanːə tʃ ju ˈtantə pjaˈtʃerə nː t ˈfatʃɛwa inˈtsomːa irətʃə ˈdwopːə na ˈwɔta pasˈːatə ʎə aˈsilə kuməntʃaˈrimə lə ləmənˈtarə alː ləmənˈtarə jarimə amˈːontə aʎə kɔmˈːunə alːa sˈkɔla pərˈke lə atrə ʃˈkɔlə n tʃə sˈteunə ˈkomːə a ˈmo i ɛra la ˈkasa aˈtːornə aʎə komˈːunə kə faˈtʃewa da ʃˈkɔla alˈːɔku aʎə komˈːunə tʃə ʃˈtɛunə lə ˈkamːerə erən sei ˈsɛtːə ‘kamːərə i mə rəˈkordə kə ʃˈteunə mˈpo də sətsjoni diˈversə pərˈke n pˈratəka n jaˈrimə tutːə nˈtsjema fɔr maˈɡara tʃə ʃˈtewa purə la sˈkɔla anˈdo ʃˈteunə tutːə nˈtsjema pˈro dendrə baukə ʃˈtewa sta ˈkosa da fa kuˈʃi i ˈdendrə lə sˈkɔlə arim ˈpurə ˈkwindətʃə ˈwentə tutː ku ʎə sənaˈlonə ˈnirə ʎə maskj i pə lə ˈfemːənə o bːˈlu o nerə purə esːə dəpənˈdɛwa po da komːə tə lə pəˈtju ˈfa i ˈdwopːə ɔɲːə ˈklasːə təˈnewa ʎə ˈfjokːu la pˈrima mə ˈsembra kə ɛra aˈtːsurːə ʎə ˈfjokːə la səˈkonda ˈbjaŋku la ˈtertsa bˈle la ˈkwarta mə ˈsembra ɛra ˈrosa i la ˈkwinda ɛra komːə alːa banˈdjera pə rəkuˈnoʃərtə ˈpurə kə kˈlasːə faˈtʃiu ʎə maˈestrə dəˈtʃamə ka ɛrənə kaˈtːju mˈbɔ nː ɛrənə uˈɡwalə a kiʎə də ˈmo nˈtsomːa təˈreunə ˈpurə mˈbɔ də bakːətˈːatə sə faˈtʃiu kaˈsinə sə n faˈtʃiu ʎə ˈkɔmpətə tə mətˈːeunə n kasˈtiɡə mo maˈɡara na krjaˈtura sə ʎə maˈestrə o la maˈestra tʃə ˈditʃə kakˈːosa kuˈmentsənə tutːə a lətəˈɡa wau lə ˈmamːə alːa sˈkɔla ˈlitəɡənə kesːə kelːə i kelːə atrə nuj nˈvetʃə tənaˈrima ʃˈtartʃə sitːə səˈnːɔ ʎə maˈestrə t ˈdewa ˈpurə ˈkːju kaʃˈtiɡə i uˈnewa ˈmamːəta i ˈpadrətə i t ˈdeunə ˈpurə lə ˈrjestə nː ɛ kə manˈːeunə radˈːʒjonə a te dəˈtʃeunə ˈsɛmprə ka nu dətʃaˈrimə kə ɛra ʒbaˈʎːatə ʎə maˈestrə ma isːə dəˈtʃeunə kə aˈrimə ʒbaˈʎːatə nuj i ˈkwindi ˈmai sə mətˈːeunə ˈkontrə ʎə maˈestrə i ˈkwanːə jaˈrimə alːa sˈkɔla alˈːɔku nˈdʒima ɛra ˈsɛmprə ˈfridːə pərˈke ʎə rəʃkalˈdamentə n tʃə ʃteunə tʃə stewa ka ʃˈtufa a ˈleɲːə də kelːə ɛrənə bo də ˈɡisa də tʃəˈraməka nː lə ˈsatːʃə də ke ɛrənə i la uˈnewa a pːəˈtːʃa ʎi biˈdɛlːə pˈrɔ prima də apːətˈːʃalːa ˈkwanːə ˈdwopːə nuj jaˈrimə alːa sˈkɔla ɛra ˈsɛmprə ˈkinə də fumə putːsoˈlɛntə pərˈke kelːə kosə ˈkwanːə tˈrewa ʎə ˈwjendə i ˈtːutːə t mərˈju də fˈridːə i ˈkwanːə a kaˈkunə purə ʃ təˈnewa ˈfridːə dəˈtʃɛwa a ʎə maˈestrə i t faˈtʃewa autʃəˈna alːa sˈtufa opˈːurə ˈkwanːə faˈtʃarimə rikreaˈtsjone tʃə mətːaˈrimə ku lə manə nˈfatːʃa aʎə ˈtubːə alːa ʃtuˈfetːa alːəˈʃi pə rəskalːˈartə mˈpɔ kuˈʃi sənˈtju menə ˈfridːə spətʃalˈmentə lə fəmːəˈnutːʃə kə ɛrənə ˈsɛmprə ˈkːju frədːəˈlosə i ˈdwopːə ˈkwanːə prə sempjə jaˈrimə a fa la rikreaˈtsjonə sə tʃə ˈʃtewa ʎə solə i nː kjuˈwewa jaˈrimə atˈːɛra aʎə kurˈtilə tutːə nˈtsjema tutːə lə kˈlasːə nˈtsjema ˈkwindi ˈpentsa mˈpɔ tu ˈkwanda tutː kiʎə kə aˈrimə alːoku saˈra tʃɛntotʃiŋˈkwanda waˈʎːunə duˈtʃɛndə ˈkwand arimə bo a kiʎə kurtəˈletːə ʎə ˈtje prəˈsɛntə kiʎə kə sˈta uˈtʃinə aʎə komˈːunə ɛ ˈtʃukə ma ˈkwanːə aˈrimə waˈʎːunə səmˈbrewa n ˈkampə ʃporˈtiu i ˈtʃjendə waˈʎːunə loku a fːa a ˈkorsa ɡraˈnakːa a tːana sənˈːɔ tʃə mətːaˈrimə a dːʒəˈka ku lə palˈːinə kelːə də ˈwetrə i sə dːʒəˈkewa a fəˈsːetːa opˈːurə sə dːʒəˈkewa a trˈjaŋɡulə a fəsˈːetːa ɛra ke tu təˈniwa i ˈdendrə a nːa fəsˈːetːa i irə padˈronə də ˈtra ˈkwanːə dəˈtʃiu tu i ˈkosə opˈːurə fatʃaˈrimə a ˈtrjaŋɡulə n ˈdɛra sə faˈtʃewa na ˈspɛtʃə də ˈtrjaŋɡulə i tʃə sə mətˈːeunə lə palˈːinə dendrə du tre dəˈpendə da ˈkwanta fatʃaˈrimə i ˈdwopːə sə faˈtʃewa na ˈʃpetʃə də ˈsɔrta a kːi təˈrewa pə pːˈrimə i kiʎə kə ɛra kaˈpatʃə də fa ˈʃi ˈkːju palˈːinə da ˈdendrə ʎə ˈtrjaŋɡulə sə lə təˈʎewa i sə t dəˈtʃewa bˈːenə unˈtʃiuː ˈpurə ˈsɛtːə ˈɔtːə palˈːinə sə t dəˈtʃewa ˈmalə lə irə ˈpɛrtsə i ˈdwopːə təˈniwa i ˈpurə a rəkumˈpra i fatːə da ʎə ˈsɔldə a ˈmamːəta o ˈpadrətə pə rəkumpˈra stə palˈːinə pərˈke sə nː təˈniu lə palˈːinə ʎə atrə nː t lə ˈdeunə i aˈlːora nː mpˈtiu dːʒəˈka i ˈkwindi təˈniwa ˈsta a ɡwarˈda ʎə ˈatrə i ɛra bˈːrutːə ˈdwopːə sə ˈrjewa dendrə la ˈsˈkɔla poi finita la rikˈreatsjonə kə nːə təˈnewa mai oˈrarjə keʃˈta rikreaˈtsjonə ˈwɔtə faˈtʃiu ˈdjetʃə məˈnutə a ˈwɔtə n kwartə də orə na ˈwɔta də ˈkːju ˈdwopːə sə ʎə maˈestrə sə mətˈːeunə a kjakːjeˈra loku ʎə ˈtjempə pasˈːewa i a nuj tʃə ˈdewa ˈpurə pjaˈtʃerə a rəmaˈne a ˈlːoku ˈbasta kə n ˈjarimə dentrə alːa sˈkɔla a fa ʎə ˈkompətə nˈtsomːa
D: E vabbè poi quando, per esempio uscivate da scuola, che facevate, eravate piccolini.
R: ɛ ˈdwopːə m rəˈkɔrdə kə ˈkwanːə jaˈrimə alːa ˈklasːə i sə ˈʃewa i ˈdwopːə sə ˈʃewa a ˈmɛtːsə dːʒornə i kwaˈranda m rəˈkɔrdə kə səˈnewa la kampaˈnɛlːa i tʃə n jaˈrimə ku la ˈbortsa ku ʎə ˈkɔmpətə ɛlːə kaˈkunə tʃə ˈstewa ka ˈwɔta tʃə ˈstewa ˈpurə ʎə dɔpoˈskwola i kiʎə tʃə ˈsteunə kiʎə kə təˈneunə menə kwaˈtrinə menə posːəbələˈta rəmaˈneunə alˈːoku a maˈɲːa alːa sˈkɔla ɱvetʃe nuj kiʎə kə nː rəmanaˈrimə i ˈdwopːə prantsə ʃ məttaˈrimə dakˈːɔrdə jaˈrimə a dːʒəˈka a palˈːonə aʎə laˈwatorə ɛsː mo ʎə laˈwatorə tu i ˈsje ˈwiʃtə ɛ aʃˈfaltatə i ɛ ˈtːutːa n atra ˈkosa ma pˈrima ɛra tutːə pˈrɛtə dːʒəkaˈrimə ˈalːoku ku kiʎə palːəˈnatːʃə də ˈkwoi i ʎə tənaˈrima fa atːakˈːa pərˈke ɛrənə palˈːonə də kwoi ku ʎə bːokˈːetːonə sə dəˈtʃewa ʎə bːokˈːetːonə pərˈke tʃə ʃˈtewa la kutʃiˈtura i ʎə pərtaˈrimə ˈsɛmprə alˈːoku a fulvjə ʎə skarˈparə ka isːə ʎə saˈpewa adːʒəsˈta ˈmjeʎːə ʎə saˈpewa sˈtreɲːə bˈːɛnə sənˈːo ˈkwanːə tʃ ə kuˈʎːiu ku la ˈtʃokːa sə nːə ʎː irə atːaˈkatə ˈbɛnə ku ʎə ˈspaɡə t faˈtʃiu ˈmalə sə nː ɛra stˈritːə ˈbɛnə alˈːora jaˈrimə ˈsɛmprə a stə ˈpworə ˈfulvjə ə i isːə tʃə lə faˈtʃewa ˈsemprə pərˈke ɛra dːʒəˈkatə a palˈːonə i kwində ˈpurə tʃ aiˈtewa ˈsɛmprə ˈpurə ka ɡunˈvjewa ɡunˈvjewa pˈro n tʃ ɛ mai rəmanˈːatə ˈsɛntsa atːakˈːartʃə ʎə palˈːonə opˈːurə ˈkwanːə ʎə palˈːonə sə rəmˈpewa sə skuˈtʃewa dəˈtʃamə tʃə sə luˈweunə ʎə ˈpuntə isːə tʃə rəmətˈːewa ʎə ˈpuntə ku ʎː sˈpaɡə ku ʎː filə kə təˈnewa isːə kə adːəpˈrewa pə rəsəˈla lə ʃˈkarpə itˈtʃɛtra i a poi a nuj ˈbːasta ka nː tsə rəmˈpewa la ˈkamːəra də arja ˈdwopːə ʎə palˈːonə nː n ɛra ˈbwonə ˈkːju i ˈkwində fulvi tʃə faˈtʃewa tutː i jaˈrimə a dːʒəˈka ˈsɛmprə aˈʃi aʎː lawaˈtorə i fatʃaˈrimə lə ʃfidə i pːoi kə dwopːə ˈsembra kə nː n ɛra ˈnjentə ma ənˈvetʃə a palˈːonə a lːoku fatʃaˈrimə a palˈːonə tʃə təraˈrimə asːai komː a ke i ˈkwanːə ju n ˈdɛrːa aˈlːoku tutːə ku lə ˈsampə skurtəˈkatə lə manə spəˈtʃalmentə ˈkwanːə fatʃaˈrimə lə ˈʃfidə amˈːontə i abˈːaləː dəˈtʃamə kiʎə kə abːəˈteunə alːa ˈpartə də nˈdʒima i kiʎə kə abːəˈteunə alːa ˈpartə də ˈsotːə də ˈbaukə i fatʃaˈrimə stə ʃˈfidə i tʃə sˈtewa ˈsɛmprə ka kˈːosa da dəsəˈkutə pərˈke oɲˈːunə tʃərˈkewa da kaˈpartsə kiʎə ˈkːju ˈfɔrtə p ˈwentʃə lə parˈtitə pˈro poi kiʎə dəˈtʃeunə ma ˈkist ˈabːəta a sant andːʒələ i kwində nː ˈpo dːʒəˈka ku uwi maˈɡara ˈtɛta dːʒəˈka ku nuj kiʎː ˈfa ˈpartə də nˈdʒima no də aˈtːɛra i oɲːunə tʃərˈkewa da pərˈtartsəʎə nˈtsoːmːa dalːa ˈpartə sia ˈsɛmprə p ˈwentʃ i fatʃaˈrimə finə a tːardə finə a ke nː tsə faˈtʃewa sˈkurə ˈdwopːə tʃə nː ˈjarim a fːa ʎːə ˈkompətə pə ʎə dˈːʒornːə apːˈrjesːə pə la sˈkɔla ʃpəˈrɛnːə ˈsɛmprə kə maˈɡara arəˈʃiu a fːa ʎə ˈkɔmpətə t mpaˈriu ka ˈpoesia pərˈke a ˈkiʎːə ˈtjempə lə ˈpoesje t lə faˈtʃeunə mpaˈra a məˈmorja ˈdwopːə faˈtʃiu m ˈpo də sˈtorja m ˈpo də aritːˈmɛtika də komːə dəˈtʃeunə isːə i təˈniwa ˈfa ka kːuˈsetːa i ˈdwopːə sopratˈːutːə lə ˈmamːə dəˈtʃeunə ˈsɛmprə ma ˈkwanːə rəˈjatə a stuˈdja ˈkwanːə rːˈjatə a ˈfa ʎə ˈkɔmpətə ˈkwanːə rˈjatə ˈkwa ˈkwanːə rˈjatə nˈtsomːa ˈdwopːə ʃpəˈtʃalmentə sə irə ˈpjersə purə a ˈfa a palˈːonə kə ɛrənə ˈsɛmprə ˈkestə parˈtitə atˈːʃese diˈtʃamo təˈniwa sˈta a fːa ˈpurə ʎə ˈkuntə ku ˈmamːəta i ˈpadrə
D: E però ad esempio la scuola non era come mo’, che iniziava a settembre, voi iniziavate con comodo, molto con comodo.
R: nuj la sˈkɔla aləsˈːa la kuməntsaˈrimə ʎː pˈrimə otˈːobːrːə i ʎː ˈkwatːrə otˈːobːrːə pəˈro dˈːʒa sə faˈtʃewa ˈfɛʃta pərˈke ɛra san franˈtʃesku mo nˈvetʃə ɛu luˈwatə tutːə stə ˈfɛʃtə i nː tsə ˈfa ˈnjɛndə a noˈvembrːə tʃə sˈtewa la ˈfesta pə ʎːə kaˈdutə ʎə ˈkwatːrə noˈwɛmbrə tʃə pərˈteunə anˈːantsə aʎə monuˈmentə alːa ˈpjatːsa i alːa kapːəlˈːetːa a mˈːetːə la kuˈrona pə ʎːə kaˈdutə i ˈʃtewa ˈsɛmprə kaˈkunə kə faˈtʃewa ka dəʃˈkorsə ʎːə atːʃəpˈrɛtə kə ˈdewa lə bənədəˈtsjonə nuj aˈrimə kunˈtjentə i bˈːaʃta bˈːaʃta kə nː faˈtʃarimə la sˈkɔla a nuj n pətaˈrimə ˈfa ˈpurə ˈdjetʃə ʎə dˈːʒornə də kelːə ˈkosə ˈdwopːə ˈsɛmprə a noˈvɛmbrə mə rəˈkɔrdə ʎə wenˈtunə tʃə pərˈteunə a pjanˈta ʎə ˈalbərə pərˈke tʃə sˈtewa la ˈfɛsta dəʎː ˈalbərə ʎə wenˈdunə noˈwembrːə i ˈjarimə a pjanˈta ʎə ˈalbərə alːa kapːəlˈːetːa kə ˈdwopːə tutːə ʎə anːə pjantaˈrimə st ˈalbərə ma nː krəˈʃeunə mai kaˈkunə saˈra ˈpurə krəˈʃutə ma nˈtsomːa i fatʃaˈrimə ˈsɛmprə a lˈːotːa tra kiʎə ˈkːju ɡˈrwosːə i kiʎːə ˈkːju pikˈːulə kə uˈleunə metːə isːə ʎː ˈalbərə ʎə uˈleunə pjanˈda i ɛra ˈsɛmprə na kumˈːedːja i ˈkwanːə ʎə maˈestrə ɛra ditːə fa ˈkestə fa ˈkelːə ˈdwopːə alːa finə pəˈro stewa ˈsɛmprə ka dəskusˈːjonə tra nuj pə pjanˈda kistə albərə dwopːə pər ˈsempj a noˈwembrə a naˈtalə iˈtːʃɛtra fatʃaˈrimə ˈpurə a ˈpaskwa ʎə tʃə pərˈteunə a fa ʎːə prəˈtʃɛtːə pasˈkwalə ˈjarimə tutːə amˈːondə alːa ˈkjesa ku ʎə atːʃəˈprɛtə kə dəˈtʃewa la ˈmesːa uˈneunə ˈpurə kiʎə dəʎː aˈvːjamentə kə a kiʎə ˈtjempə n tʃə ʃˈteunə lə ˈmɛdj a ˈbaukə sə kjaˈmewa mə ˈsembra avːjaˈmentə profesːjoˈnalə ˈdwopːə ki sə ɛra ˈfatːə dˈːʒa la pˈrima komuˈnjonə sə faˈtʃewa la komˈːunjonə i ʎː atrə ʃˈteunə ˈloku alːa mesːa ma də ˈkːju a kːjakːjaˈra i ʎə maˈestrə ˈsɛmprə a dːi sˈtatu ˈsitːə i ʎə atːʃəpˈrɛtə ˈpurə ˈmentrə dəˈtʃewa la ˈmesːa faˈtʃewa ˈpurə isː ʃˈtatə ˈsitːə i dwopːə ˈfatːə stə ˈkosə tʃə n jaˈrimə alːa sˈkɔla i a ˈmadːʒə poi prːə sempj a ˈmadːʒə ˈdwopːə ˈpaskwa tʃə sˈtewa ʎə mesːə maˈrjanə sə təˈnewa i a dːi ʎːə rəˈsarjə i nu p i alːa sˈkɔla tənaˈrima pasˈːa pə ˈfortsa anˈːatsə alːa ˈkjesa a sant andʒələ i ʎː atːʃəpˈrɛtə ˈprima də i alːa sˈkɔla sə mətˈːewa ˈsɛmprə nˈdʒima alːa ˈpɔrta dəlːa ˈkjesa la skaləˈnata i nː faˈtʃewa pasˈːa nəˈʃunə i tːu pə ˈfortsa təˈniwa i ˈdendrə la ˈkjesa a dːi ʎːə rəˈsarjə ˈdwopːə kantaˈrimə ˈpurə i maˈɡara nuj tʃ jaˈrimə ˈpurə ˈkːju kunˈtjentə pərˈke ˈjarimə a serˈvi la mesːa ˈsɛmprə ku isː i tʃə ˈdewa ˈsɛmprə ka kˈːosa tʃə kumpˈrewa ʎːə palˈːonə i ˈkwindi fatʃaˈrimə ʎːə kirəˈketːə mo nˈvetʃə wai alːa mesːa n tʃə sˈta ˈmaŋku n kiriˈketːə maŋku sə ʎːə ˈpaɡə i ˈso tutə ˈkosə ˈpɛrtsə kə ˈmo n tʃə sˈtau ˈkːju ɛ dˈdɔpo fiˈnite le elemenˈtari atˈtakk ku lː ˈmɛdjə ma tu ˈsje sˈtato foresˈtjero pˈro all ˈmɛdjə ʃi ju fəˈnitə lə ləmənˈtarə ˈdwopːə so it alː in kolˈːedːʒə nel sesːanˈtasei m ˈsembra a san dəˈmenəku ku ʎə fˈratə də kasaˈmara i ˈso fatːə lə ˈmɛdj aˈlːoku i nː tʃə rəmaˈnːeunə mai sul mˈpo də dˈːʒornə lə sˈtatə jaˈrimə a ˈkasa i ˈkwanːə jaˈrim a ˈkasa la sˈtorja ɛra ˈsemprə kelːa də ʃˈtatə t uˈdiu ku ʎː aˈmitʃə ku ʎə kumˈpaɲːə kə tʃ irə ˈfatːə lə ləmənˈtarə nˈtsjema ˈjarim ˈsɛmpr a dːʒəˈka a palˈːonə dalːa mːaˈtina alːa ˈsera i ka ˈwota aiˈtewa paˈpa pərˈke paˈpa təˈnewa ʎː ˈwortə t rəˈkwordə no ˈpurə tu ˈkwanːə irə tʃəˈketːa uˈdju ka təˈnewa ʎː ˈwortə təˈnewa lə kaʎˈːinə ʎː aˈkuniʎːə i tʃə ˈdewa na ˈmanə oɲːə ˈtantə a fa kaˈkːosa na manə i isːə dəˈtʃewa ˈsɛmprə ka nː ˈjewa ˈbːenə kə ˈkestə kelːə kə tʃə faˈtʃiu ɛra sˈtwortə ka lə wanˈɡatə i kwində nˈvetʃə də dartʃə na manə tʃə daˈrimə ˈkːju məˈpːitʃə kə atrə pəˈro pətaˈrima fa p isː nː ˈjewa mai na ˈkosa bˈːenə i ˈsjetə fatːə sˈtwortə n atra ˈwɔta i alˈːora ˈtʃɛrtə ˈwotə tʃə dəˈtʃewa paˈpa ˈfatːələ da sul kuˈʃi n ˈlitəɡə ku nəˈʃunə ˈdwopːə ˈkwanːə so ruˈnutə daʎ kolˈːedːʒə paˈpa a ˈkasa ɛra fatːə ʎə motoˈrinə a ˈlwidːʒə n beˈnelːi mono marˈtʃa n m n sˈkɔrdə mai ʎə ɛra paˈɡatə səsːandaˈtʃiŋku mjaˈlirə i pərˈke tutːə a ˈlwidːʒə pərˈke i ɛra ˈkːju ˈtʃukə i ju sˈtewa ˈsɛmprə nˈdʒima a ki kosə i paˈpa sə arːaˈbːjewa pərˈke m dəˈtʃewa ˈtjea sˈta aˈtːentə nː ˈtjeta i ˈsɛmprə də ˈkortsa pˈrima ku lːa bətʃəkˈletːa mo ku ʎə motoˈrinə i kwində stai ˈsɛmprə a pˈːɛrdə ˈtjempə dwopːə paˈpa ˈfetʃə ˈpurə la usˈpetːa a ˈlwidːʒə ˈtantə faˈtʃewa tutːə a ˈlwidːʒə ka isːə ɛra ˈkːju ɡˈrwosːə təˈnewa tre anːə ˈkːju də me pəˈro a la a adːəpˈra lə adːəpˈrewa ˈpurə jo i ɛra ˈsɛmprə na dəskuˈsːjonə pərˈke ˈtʃɛrtə ˈwɔtə ju ˈʃɛwa ʎə ˈdwopːə maˈɲːatə ˈkwanːə rəuˈnewa dalːa sˈkɔla pərˈke kwaˈtːɔrdətʃə ˈkwindətʃə anːə so itə alːa sˈkɔla a ˈwerʎ ə dwopːə m so səˈɲːatə aʎə dːʒiˈnːasjə kwanːə rəuˈnewa ˈsɛmprə ku kelːa usˈpetːa ʎə moˈtorinə jaˈrimə dːʒəˈrɛnːə la bənˈdzina ˈpurə a kiʎə ˈtjempə kusˈtewa ˈpwokə ka tʃɛntˈwendə lirə la miˈʃɛla ʃi a ˈwoʎː a tːe faˈtʃiu kwaˈranta tʃəŋˈkwanta kəˈlomətrə ku kiʎə ˈkosə t atːrəpˈːju də kamːəˈna pə la pasːədˈːʒata pə bˈːaukə i la bənˈdzina nː fənəˈʃewa mai ˈdwopːə ˈfa ˈfa ʎə dːʒəˈretːə a kiʎə ˈpɔrta kiʎ atrə arˈːɛtə ka nə tsə pəˈtewa pərˈta pərˈke sənˈːo i kaˈrabːənjerə ka ˈwɔta t uˈdeunə i t dəˈtʃeunə nː tsə ˈfa nː tsə ˈfa ma nˈtsomːa alːa finə fatʃaˈrimə ˈsɛmprə ˈsɛmprə komə faˈtʃarimə ˈnuj lə faˈtʃiu sotːə sotːə ˈpurə aʎ ˈwokːjə dəi kaˈrabːənjerə kə fatʃeunə finta də nː t uˈde ˈdwopːə ˈkwanːə ˈjarimə alːa sˈkɔla a ˈwerʎə tʃ orɡanitːsaˈrimə ˈsɛmprə pə i a ˈfa a palˈːonə ˈdwopːə maˈɲːatə pərˈke a kiʎə ˈtjempə aˈrimə na tʃiŋkwandina kə jaˈrimə a wɛrʎ alːa sˈkɔla ki ʎə ʃənˈtifiko ki lə madːʒistˈrali ki ʎə dːʒinˈːasjə ki lə ˈmɛdjə pərˈke kaˈkunə uˈnewa ˈpurə a ˈfa lə ˈmɛdjə i tʃə tʃə mətːaˈrimə ˈsɛmprə daˈkːɔrdə fˈra ˈnu alːa sˈkɔla tʃ jaˈrimə ku ʎə autobˈːus pəˈro tu ˈkwanːə ˈʃiu prima nˈvetʃə də aspətˈːa ʎə autoˈbːus kə rəparˈtewa alː una i metːsa tʃə mətːaˈrimə aˈtːɛra alː filipˈːinə a ˈfa autosˈtopː p arˈːwa aʎə dːʒiʎːə akːuˈʃi sə pasˈːewa kaˈkunə də ˈbaukə kə da frəsəˈnonə sə n ˈjewa pərˈke prima nː tʃə sˈtewa la supeˈʃtrada təˈnewa pasˈːa pə fɔrtsa aˈlːoku kuˈʃi arːəˈʃiu a i a ˈkasa nˈtwotːʃə prima ˈtʃɛrtə ˈwɔtə pəˈro nː pasˈːewa nəˈʃʃunə i təˈniwa ˈtɔʎːə ʎ autobˈːus kə uˈnewa da frəsəˈnonə i sə irə pənˈtsatə də ˈfa prima arːuˈwiu ˈkːju tardə i na ˈwɔta maˈɲːatə ˈdwopːə ˈkwanːə tʃaˈrimə ˈmisːə daˈkːɔrdə a ˈwɛrʎə tutːə nˈtsjema ˈjarimə ˈsɛmprə a dːʒəˈka a palˈːonə i a fa tutːə kestə ˈkosə kə fatʃaˈrimə ˈsɛmprə esː a kjakːjaˈra a dːʒəˈka eˈtːʃetra ˈkwanːə ɛra ˈtjempə də ˈfrutːa ˈdwopːə aləˈsːa də mela də d pera jaˈrimə ˈsɛmprə frəˈɡɛnːə sˈta ˈrobːa lə tʃəˈrasa i ˈjarimə ˈsɛmprə frəˈɡenːə a kistə ˈwortə a kiʎə sənˈːo sopraˈtːutːə ʎə ˈtutərə kə tənaˈrima aspətˈːa ˈdːʒuɲːə ˈkwanːə fatʃaˈrimə ˈpurə lə ɡˈranə pə ʎə ˈfwokə a sant andonj i jarimə a ˈtɔʎːə lə ɡranə pə ʎə kampə i faˈtʃarimə ʎə matˈːsetːə i ʎə faˈtʃarimə abːrəˈtʃa nˈdʒima aʎə ˈfwokə də sant anˈdonjə pərˈke ˈkwanːə sə faˈtʃewa la prətʃəsˈːjonə sə faˈtʃewa ˈpurə sə ˈfwokə a sant anˈdonj jaˈrimə rakːuˈʎːɛnːə lə fˈraskə i kosə i ˈdwopːə t maɲˈːiu ˈkeʃtə ˈɡranə alːəˈʃi t pəˈʎːeunə ˈpurə pə ˈpatːsə pə ˈʃɛmə ma a kiʎə ˈtjempə kelː ɛra t akːuntənˈtiu də ˈpwokə ˈdwopːə ˈkwanːə sjemə kumənˈtsatə a təˈne kwindətʃə sedətʃə anːə jaˈrimə ˈpurə aʎə ˈtʃinəma ˈsɛmprə autoˈstopːə pərˈke ma lə makənə ki lə teˈnewa i tʃjɛrtə ˈwɔtə rəmaˈniu finə a tˈːardə pərˈke sə n pasˈːewa nəʃˈːunə ʎə ˈsoldə pə ʎə autobˈːus tʃərˈkiwu da rəsˈparaɲːarʎə pərˈke dəˈtʃiu m tʃə ˈkomprə kaˈkːosa lə səɡaˈretːə e mˈbe ka səɡaˈretːa də naʃˈkwostə t la təˈnia ˈsɛmprə fuˈma pəˈro t diko ka la prima ˈwɔta ˈkwanːə l irənə a ˈdi a paˈpa ka jo fuˈmewa tʃ i ˈdːʒidːʒi kə ɛra unə kə nː tsə faˈtʃewa mai i fatːə sia dəˈtʃamə ma maŋku a spaˈrarʎə lə i a ˈdi a paˈpa e paˈpa anˈdo sˈta mo patʃe anˈdo sˈta mo ˈpurə m sə autʃina i sˈtewa a ˈlɛdːʒe n dʒərnaˈletːə m skrukˈːa n ʃkjafˈːonə tʃə disːə paˈpa pərˈke m ˈsie tˈratə i isːə kə sˈje sˈtatə a fa ʎə atrə dːʒornə aʎə bəˈtʃonə ju də ke ˈnjentə ɛ m lə ɛ ditːə dˈːʒidːʒjə pəˈlukːa e alːora ʃtaˈrimə a fuˈma i tʃə sˈtewa ˈpurə ju i esːə kesta ɛ stata una dəlːə ˈpokə ˈwɔtə kə paˈpa m ɛ tˈratə
D: E per esempio, che ne so, dimmi, raccontami qualcosa. Che ne so della festa di San Pietro, di San Leonardo, se erano più belle, se erano feste diverse.
R: ʃi lə fɛʃtə də ʎə padˈronə ɛra kelːa də san ˈpjetrə nː n ɛ kə ɛra ˈkːju bˈːɛlːa ɛra tutːa n atra ˈkosa a ˈbaukə prima sə faˈtʃeunə du ˈfjerə una i dːʒornə də sa ləˈnardə ʎə sei noˈwɛmbrə kə dwopːə ʎə dːʒornə kə ˈkapəta sa ləˈnardə aləˈsːa ˈkapəta ˈsɛmprə naˈdalə sə ɛ də marteˈdi naˈdalə ɛ də marteˈdi sə ɛ də dːʒuˈdi naˈdalə ɛ də dːʒuˈdi kesːa maˈɡari ɛ na ˈkosa kə nəʃˈːunə ˈsa pəˈro nu lə saˈpemə kə ˈkwanːə kadə ʎə dˈːʒornə də sa ləˈnardə ʎə ˈstesːə dˈːʒornə ˈkapəta naˈdalə nˈtsomːa ˈdwopːə jaˈrimə a ɡwarˈda la fjera fatʃaˈrimə kelːa də san ˈpjetrə pəˈro rəʃˈpɛtːə a ˈmo lə ˈfjerə də nːa ˈwɔta ɛrənə tutːə n atra ˈkosa apˈːartə tʃə sˈtewa nə mukːjə də dˈːʒɛndə kə uˈnewa pərˈke a ˈbaukə pˈrima sˈtewa ˈkːju dˈːʒɛndə mo nː tʃə sˈta ˈkːju nəˈʃunə rəʃˈpɛtːə a pˈrima faˈtʃeunə lə fjerə ku lə bɛstj i m rəˈkɔrdə a uˈde kesːə ˈwakːə ʎə aˈsən ʎə pˈworkə ʎə pərˈkitːə kə tˈneunə dendrə a ˈtʃjertə ɡabːjə də ˈleɲːə kə bo komː erənə ˈfatːə aˈseunə ʎə sporˈtɛlːə uˈdeun komː ɛra ʎə ˈpworkə poi ʃˈtewa ˈsɛmprə ʎə sənˈtsalə kə faˈtʃewa dəˈtʃamə komːə da tˈramite wia tra ʎə kompratori i kiʎə kə unˈːewa dwopː kiʎə kə tʃə ˈdeunə ʎə ˈsɔldə kjaˈpːeunə i ˈsɔldə ˈpurə da partə də kiʎə kə ʎə unˈːewa i ˈdwopːə sə kaˈkunə dəˈtʃewa esː kisː ˈtwoʎːətəʎ tu nˈtsomːa faˈtʃeunə n ˈseɲːə maˈkara aʎə pərkˈːitə kuˈʃi pə nː tsə ʎə ˈfa kaɲˈːa perˈke ˈsteunə tutːə ˈkestə i səmbˈrewa ke kapəˈʃeunə tutːə tutːə nˈtorn a stə ˈpwork nˈtsomːa alːa finə kaˈkːosa səkuraˈmentə kapəˈʃeunə də kelːə i tʃə mətˈːeunə stə ˈseɲːə pə rəkuˈnoʃə pərˈke ˈdwopːə maˈkara ˈjeunə a ˈfa lə atrə kosə i sə ʎə uˈdju sə mətˈːeunə stə pərˈkitːə mbratːʃə o ʎə mətˈːeunə dendrə a ˈka ˈmakəna ki təˈnewa ka ˈmakəna nˈdʒima a ka karːətˈːinə i sə ʎə pərˈteunə i la fjera kelːa də san pjetrə la faˈtʃeunə alːa ˈporta santa nəˈkola nˈvetʃə kelːa də ˈsa ləˈnardə la faˈtʃeunə a san franˈtʃesku ˈpurə sə lə beʃtjə lə unˈːeunə ˈsɛmprə aʎə lawaˈtorə anˈdo jaˈrimə a dːʒəˈka ɛ nuj jaˈrimə ˈpurə jaˈrimə malə pərˈke tənaˈrima dːʒəˈka a palˈːonə aʎə lawaˈtorə e nˈvetʃə tutːə kiʎə anəˈmalə lə ˈwakːə ʎə pworkə ʎə ˈasənə ʎə mətˈːeunə alˈːoku i nː pətaˈrimə dːʒəˈka i sə nː pələˈʃeunə poi ʎə skuˈpinə tənaˈrima pəʎˈːa nuj la paʎːa ləˈwa la sətːsaˈria tutːə lə ˈkosə kə tʃ ɛrənə ˈfatːə stə kosə pərˈke pə pəˈte dːʒəˈka ˈmjesə a kelːa sətːsaˈria nː tsə pəˈtewa i kwindi ˈjarimə a ˈfa ʎə ʃkuˈpinə purə nuj i a aiˈta ˈpurə pə fa lɛstə i pə zbrəˈɡartʃə i esː
D: E che so, raccontami lˈestate. Che facevate, le vacanze, vacanze vabbé!
R: ˈdwopːə tə lə ˈso ditːə ˈkwanːə aˈrimə ˈkːju waʎːəˈnastrə ʎə atːʃəpˈrɛtə tʃə manˈːewa ən koˈlonja pərˈke prima apˈːosta nuj aʎ atːʃəpˈrɛtə tʃ jaˈrimə ˈsɛmprə a serˈvi la ˈmesːa pərˈke nː pətaˈrimə i aʎə marə o alːa mənˈtaɲːa i ˈalːora ʎə atːʃəpˈrɛtə orɡanitˈːsewa kistə kuˈlonjə i jaˈrimə a antsjo netˈːunə a ˈɡaeta kwindətʃi wendə dːʒornə i unewa ˈsɛmprə kaˈkuna də baukə kə tʃə faˈtʃewa tʃə ɡwarˈdewa nˈtsomːa ʃi ʃi da kuʃˈtodə ˈkomː uˈlemə ˈdi i m rəˈkɔrdə i tʃə ʃˈteunə aŋˈkora ka waˈʎːonə ke ˈkːju də kaˈkunə də kisː aŋˈkora sə la faˈtʃewa aʎə ˈljetːə i ɛra ˈsɛmprə n kaˈsinə i kelːə də ˈbaukə tʃərˈkeunə ˈsɛmprə də akːapˈːa də kaɲˈːa rənˈtsola də nː lə ˈfa kaˈpi ɛrənə ˈtjempəˈ kisː ɛrənə i ˈtjempə ma ki tʃə pəˈtewa i aʎə ˈmarə alːora kiˈsa kə t sembˈrewa ˈkwanːə rəuˈniu t irə ˈfatːə ˈkwindətʃə wendə dˈːʒornə də marə ɛra proprja na ˈkosa kaˈʎːarda pə dirla aˈkːuʃi i ˈdwopːə ˈpurə lə dːʒitə jaˈrimə a kanˈːetə alːa sanˈtisːəma jaˈrimə ku ʎə ˈkamːjə pərˈke ʎə atobˈːus mika tʃə n ʃˈteunə asːai kusˈteunə də ˈkːju ku ʎə ˈkamːjə sə pəˈtewa arːanˈdʒa n pˈretːsə ˈkːju ˈbwonə nˈtsomːa i ˈdwopːə ʎə atːʃəpˈrɛtə o sor atːʃəpˈrɛ komː i kjamaˈrimə nuj jaˈrimə ˈsɛmprə ku isː a kistə sanˈtwarjə i na ˈwɔta pər ˈsempjə tʃə pərˈta aʎə marə m rəˈkɔrdə ˈsɛmprə ku n autobˈːus də torːəˈmidːʒə kiʎə kə ʃˈtewa ntʃima mo anˈdo sˈta la tʃitˈːa ˈbjaŋka alːoku ˈjɛmː i mentrə staˈrimə a kamːəˈna ʎə auˈtista sə kjaˈmewa fraŋku m rəˈkɔrdə st autobˈːus ˈdʒa ɛra n məˈrakulə sə arːuwaˈrimə aʎ marə pə kwanda ɛra uˈjekːjə i nˈtsomːa kelːa mːaˈtina m rəˈkɔrdə sə ɛra ˈluʎə o aˈɡoʃtə arimə arːuˈwatə aʎ dːʒiʎə aˈrimə tʃəŋˈkwanda pərˈsonə saˈra i dodətʃə ˈtredətʃə kwaˈtordətʃə ˈdːʒa tʃ aˈrimə spəˈʎjatə i staˈrimə ku ʎə kosˈtumə aʎ dːʒiʎə ʎə atːʃəpˈrɛtə sə əŋkauˈla o ˈkwa u rəusˈtatə o rədːʒəˈramə ˈsubːətə no no sor atːʃəpˈre tʃə rəusˈtamə ˈsubːətə tʃə rəusˈtamə ˈsubːətə səˈnːo kiʎ ɛra ˈbwonə daˈwerə a rəpərˈtarətʃə a baukə ˈsɛntsa pərˈtarətʃə aʎə marə i tutːə stə fraˈkasːə pə maŋku p i na dːʒərˈnata aʎə marə pəˈro ˈdwopːə alːa finə la dːʒərˈnata uˈnewa ˈsɛmprə ˈbɛlːə
D: E poi,poi sempre in estate stava pure la festa, o no?
R: si lə esˈtatə sə faˈtʃewa ˈpurə la ˈfɛsta də ˈsa ˈrɔkːu sə ruˈwe ˈpurə kelːa də sant anˈdonjə kə t ˈso rakːunˈtatə prima ku ʎə fwokə ʃˈteunə lə prətʃəsˈːjonə ma dəˈtʃamə ka nuj səntaˈrimə də ˈkːju lə feʃtə ˈkwanːə tʃə sˈtewa ka ˈbanda ka kumpˈlɛsːə kakˈːosa spətʃalˈmendə ˈkwanːə faˈtʃeunə uˈni ka kanˈtantə də kiʎə ke udaˈrimə alːa tuləˈsjonə poi esː la tuləˈsjonə nː n ɛ k unə la pəˈtewa uˈde ˈsɛmprə o aʎː aˈradjə e nˈtsomːa m rəˈkɔrdə ˈkwanːə ˈwenːə na ˈwɔta nel səsːataˈsɛtːə la pərˈke m ˈfiʃə la kˈresəma ˈkarmen vilˈːani ɛra na bˈːɛlːa kanˈtandə la ˈjɛmːə a sənˈti kiˈsa kə tʃə səmbˈrewa ki təˈnewa uˈni e uˈnewa litːle ˈtɔni m rəˈkɔrdə na ˈwɔta alːa pjatːsa pərˈke kesta karmen vilˈːani la ˈfitʃərə kanˈta alːa ˈporta alːa ˈpjatːsa na ˈwɔta robˈːertino ˈwenːə sə kjaˈmewa ɛra n kanˈtandə də ˈroma mo maŋku m rəˈkɔrdə kə kanˈtsonə kanˈtewa i kistə ɛra delːa ˈroma fulvjə ʎə skarˈparə kiʎə kə tʃə rəkuˈtʃewa ʎə palˈːonə nˈvetʃə ɛra n ɡrwosːə laˈtsjalə fulvjə kamˈpewa sul də kesːə ˈdwopːə nː ts ɛra ʃpəˈsatə kamˈpewa sulə pə la latːsjə i bˈːaʃta o kisː ˈkwanːə sˈtewa a atːsəkˈːa alːoku nˈdʒima aʎə ˈpalku kə ˈstewa uˈʃinə a sˈta bətːeˈɡutːʃa də ˈfulvjə ku tutːə ʃt ʃt afˈːarə kə təˈnewa fulvjə dəlːa latːsjə kiʎə tʃə disːə anˈvedi un ˈpo sto laˈtsjale nː te verˈɡoɲːi ˈkwa e la i tʃə disːə fulvjə i sə ŋkavoˈlo i tsaɡaʎˈːewa pure tʃerka də ˈʃi da ˈkwa dˈːentrə i nː tʃə nˈtra ˈkːju pərˈke is ɡwai ki tʃə təkˈːewa la latːsjə ˈpurə kə ɛra robːerˈtinə kə ɛra n faˈmosə kanˈdandə a isː nː tʃ mpərˈtewa ˈnjendə ˈdwopːə ka ˈwɔta jaˈrimə a sənˈti ˈpurə ʎə atrə alːa ˈfesta a santa ʎəbˈrata a sant ˈlwotʃə aʎ ˈmontə kə ˈdːʒa ɛra ˈkːju dəfˈːitʃələ pərˈke ɛra ˈkːju lənˈdanə i tʃə təˈniwa i a ˈpjedə pərˈke ka ˈwɔta tʃə sˈtewa ka kanˈdandə kə t pjaˈtʃewa i p irəʎə a sənˈti ˈfatʃiu ˈpurə n ˈʃfortsə ˈjarimə a pjedə paˈsːarimə ˈkwa aˈtːɛra alːa masena e pərˈke aŋkə pərˈke ˈso ˈkwasə ˈdodətʃə kəˈlomətrə p iː aʎə ˈmontə tu ˈwa i ˈdwopːə rəuˈje la sera la notːə i faˈtʃarimə tutːə stə sakrəˈfitʃə kə mo makara n waʎˈːonə maŋku sə ˈsonːa i ˈkwindi ˈdwopːə ˈdwopːə a stə ˈfɛʃtə sə faˈtʃeunə ˈpurə sə orɡanitˈːseunə lə ˈkortsə dəʎ ˈasənə alˈːora sə pərˈteunə kistə tʃiŋku sɛi asənə ʎə pərtaˈrimə aʎə lawaˈtorə fin alːa ˈporta santa nəˈkola tutː a ˈkorːətʃə apˈːrjesːə aʎː ˈasənə a tˈrarətʃə ku ʎə basˈtonə kiʎə kə ndʒima sə arːabˈːjewa dəˈtʃewa fərˈmatwu səˈnːo kistə m ruˈwotːsəka nˈdɛra nˈvetʃə nu fatʃaˈrimə aˈpoʃta ʃpətʃalˈmendə ˈkwanːə ndʒima aʎː asənə tʃə sˈtewa kaˈkunə mˈpo ˈkːju kuˈrjusə ˈdwopːə faˈtʃeunə ʎə tirə alːa funə alːa pəɲˈːatːa a tutː stə ˈkosə akːuˈʃi pː arːənˈɟi la kosa p arːənˈɟi la dːʒərˈnata la ˈfɛʃta ɛlː i ˈkwanːə ˈdwopːə ˈkjapːiu ka pəɲˈːatːa ʃpəˈrɛnːə kə ˈʃewa ka lira tantə nː tʃə mətˈːeunə mai asːai kwatˈrinə tʃə mətˈːeunə dːʒustə kakːuˈsetːa lə akwa la faˈrina alːəˈʃi ma ʎə kwatˈrinə tʃə n mətˈːeunə ˈsɛmprə pwokə
D: E vabbé, di ɡiochi popolari ci stà pure quella col formaɡɡio
R: ɛ ɛ ʃi ˈdwopːə ˈdwopːə kesː ˈkosə ˈkwa fatʃaˈrimə ˈpurə ma də ˈkːju də ˈmːjernə sə faˈtʃewa a ˈforma də kaʃə ku la rotˈːsəka dəˈʃjamə sə kumpˈrewa nːa ˈforma də kaʃə tʃə sə mətˈːewa la tsaˈɡaʎːa atˈːornə la tsaˈɡaʎːa ɛ kelːa sˈpɛʃə də filə ke tʃə sə metːə abːədəˈnatə atˈːornə i tu la ˈtje la ˈtjeta lanˈdʒa dendrə i paˈesə sə faˈtʃewa na spɛʃə də pərˈkortsə i ki faˈtʃewa pˈrima aː lanˈdʒa a arːuˈwa alːa finə unˈtʃewa ʃˈta ˈforma sə n ˈjewa dendrə pə ʎə wikoˈletːi təˈniwa i la təˈniwa rəkatˈːʃa ma no ku lə manə pərˈke la təˈniwa rəkatˈːʃa ku lə pə fortsa ku ʎə tirə i ˈkwindi sə ʎə atrə sə awantaˈdːʒeunə ʒbəˈtʃeunə prima a ˈporta santa nəˈkola sə faˈtʃewa la partita i la rəuˈwintʃəda i ˈdwopːə sə pərˈdiu irə pjertsə ˈkwindi tʃə ˈʃtewa ˈsɛmprə kaˈkunə poi ka skasːasakˈːotːʃe kə sə mətˈːewa a ˈrompə pərˈke nː tirə akːuˈʃi t dəˈtʃewa ˈtorna ir ʒbalːatə irə supeˈratə ʎə kosə pə təˈra i ˈkwindi tu təˈniwa rətəˈra maɡari irə ˈfatːə n ˈbjeʎːə tirə i alːora kumənˈtseunə a lətəˈɡa i ˈtʃjertə ˈwɔtə sˈjewa ˈpurə sˈjewa ˈpurə a təˈra matˈːsatə pərˈke na ˈwɔta dəˈtʃeunə kə irə fatːə n ˈbjeʎːə tirə m ʎə fai rəˈtˈra pərˈke tu səˈkundə te i ˈso ʒbaˈʎːatə i alːora anˈːantsə alːa ˈpoʃta iː t məˈtiwu a lətəˈɡa pərˈke ɛra ˈkwindi ʎə ˈpundə ke ˈkːju prəˈʃisə ˈkːju fiˈnalə kə təˈniwa kə tʃə təˈniwa arːuˈwa i la ˈposta ˈkwindi ma pˈro prima sə pətewa dːʒəˈka mo fau ku kelːə ˈformə ɡˈrosːə ku lːa dːʒɛndə proprja abːəˈdwata a ˈfa kisːə dːʒokə nː tsə ˈfa ˈkːju komː a na ˈwɔta unə kumpˈrewa na fərˈmetːa də ˈkatʃə sɛtːə ˈotːə ˈdjedʒə kilə t dəurˈtiu alːa finə kelː kə irə fatːə i irə piertsə pˈro t irə dəurˈtitə ˈkwindi mo sə ˈdːʒjoka sul suʎə ˈpesə suʎə kwatˈrinə i iɱvatːi jo nː tʃə ˈso dːʒəˈkatə ˈkːju tʃə ˈso dːʒəˈkatə du ˈwɔtə ˈso pjertsə i nː tʃə ˈso dːʒəˈkatə ˈkːju
D: E non ti sei mai maŋɡiato il formaɡɡio,non ti sei…
R: no na ˈwɔta m lə ɛu fatːə asːaˈdːʒa pərˈke ˈfurənə ˈfurənə bˈrau ditʃə o sjetə paˈɡatə maɲːaˈtulə ˈpurə wui esː
D: Vuoi fa una piccola pausa va? Allora papà ci manca pochissimo tempo. Allora visto che, per esempio tu hai ɡiocato tanto a pallone pure con la squadra di Boville, dimmi proprio quando è nata ‘sta ɡrande squadra di Boville.
R: alːora la ˈskwadra də ˈbaukə ʎə ˈprim anːə kə la faˈtʃɛmːə nuj i təˈnewa dətʃasˈːetːə djeˈtʃotːə anːə i kuməntsaˈrimə a dːʒəˈka nː tənaˈrimə maŋku ʎə kampə ˈkwa a ˈbaukə jaˈrimə a dːʒəˈka aʎ ˈmondə alː anətˈrelːa pərˈke nː tʃə ʃˈtewa ʎə ˈkampə i tʃɛrtə ˈwɔtə jaˈrimə ˈpurə a kasaˈmara pəˈro ˈloku ʎə ˈkampə nː n ɛra ˈbwonə ˈdwopːə ʎə alːarˈɡarənə i tʃə sə pəˈtewa ˈfa ˈpurə ʎə kampjoˈnaːtə i ˈkwində ˈfitʃərə m sembra nel sətˈːanda sətːanˈdunə sˈta ˈʃkwadra pərˈke sə məˈtːj anˈːantsə sanˈtutːʃə a fortsa də rompə lə sakˈːotːʃə i fetʃə dəunˈta tutːə ˈsotʃə m rəˈkɔrdə sə katˈːʃeunə milːə lirə o du mjaˈlirə pə ki pətewa kaˈtːʃa də ˈkːju ɛrənə ɛrənə du mjaˈlirə ʎə mesə komːə ˈkwota i a nuj kiˈsa kə tʃə səmbˈrewa i ʎə primə alːənaˈtorə fu fulvjə ʎə skarpaˈrjeʎːə il latːˈsjalə pərˈke a isː ˈdwopːə tʃə pjaˈtʃewa i tutːə poi ku sanˈtutːʃə erən aˈmitʃə təˈneunə kwasi la ʃtesːa eˈta ɛrənə del trɛntaˈdu mə sembra tutːə i du o alˈːora isː ʎə presiˈdɛndə i ˈdwopːə ʎə alːənaˈtorə i pˈro sanˈtutːʃə faˈtʃewa tutːə isː a ki tʃə fatʃewa fa ʎə seɡˈretarj a ki ʎə kasˈːjerə dəˈtʃewa pəˈro ɛra isː ka faˈʃewa tutːə ˈdwopːə jaˈrimə a dːʒəˈka aʎə ˈmontə ma a nuj kiˈsa kə tʃə səmbˈrewa ʎə alːənaˈmendə ka ˈwɔta ʎə fatʃaˈrim alːa nitˈrelːa o a kə atra wia pərˈke ʎə kwatˈrinə nː tʃə sˈteunə i alːora sanˈtutːʃə o kaˈkunə də kiʎə kə təˈneunə kaˈ makəna də kisː kə ʃˈteun waˈbːe ˈkːju ɡˈrwosːə tʃə faˈtʃewa pərˈta ˈkwatːrə tʃiŋɡu alːa ˈwɔta in alːora ɛ i tʃə təˈneunə ˈpurə aʃpəˈtːa kə fatʃaˈrimə ʎə alːənaˈmendə i ˈkwindi prima kə ˈfatʃiu t lauˈiu i ˈpo ɛrənə ˈkːju lə ˈwɔtə kə lə aˈkwa nː tʃə sˈtewa sə tʃə sˈtewa ɛra ˈfredːa i ˈkwanːə ju a ˈfa ʎə alːənaˈmendə də mˈːjernə ˈdwopːə t ju a laˈwa ku kelː aˈkwa dːʒəˈlada lasˈːiu pɛrdə t rəusˈtiu i t n ju iɱfatːi ˈkːju də kaˈkunə sə amːaˈlewa pərˈke ˈkwanːə irə ˈfatːə kelːa bːɛlːa suˈdata i ˈdwopːə t sə rasːəɡeunə tutːə ʎə ˈpaɲːə tia i nː pəˈtiu i a ˈkasa prima ke nː t sə ɛra asːəˈɡatə ʎə səˈdorə ɛlː jarˈimə a ˈfa tutːə ʃt ˈkosə pəˈro tutːə kunˈtjendə la dəˈmenəka ˈkwanːə sə təˈnewa parˈti ˈdwopːə alː una alːa ˈporta a mɛtˈːsjornə i mɛtːsə dəpənˈdewa ˈdwopːə anˈdo tənaˈrima i təˈniwa i a dːʒəˈka in ˈkasa opːurə təˈniwa i ˈsɛmprə aʎ paeˈsetːə ˈkwa uˈtʃinə kə t posːə ˈdi la sˈɡurɡola a ˈsora a karˈnɛlːə a lˈːisəra ˈkwa ˈkːju uˈtʃinə a kasaˈmara a wɛrʎə imˈbe sə faˈtʃewa ˈsɛmprə na kosa pərˈke a bːaukə la skwadra də n kampjoˈnatə nː tʃ ɛra ʃˈtata mai i ɛrənə fatːə ka wɔta ka torˈneu ˈkwindətʃə wend anːə prima a ˈtorːətʃə ˈjeunə ˈsɛmprə a fəˈni a mːatˈːsatə ˈopːurə ʎə ɛrənə fatː aʎ ˈmondə ka torˈneu m rəˈkɔrdə ka nuj ka ˈwɔta jaˈrimə tʃə pərˈteunə da waˈʎːunə ma pəˈro ˈsɛmprə ku la paˈura i sə dəˈtʃeunə aʎə ˈmondə diˈkunə ˈtira kə ɛ də ˈbaukə aʎə ˈmondə dəˈtʃeunə tira ka ɛ a ˈbaukə dəˈtʃarimə ˈtira ka ɛ dəʎə ˈmondə aʎə ˈmondə dəˈtʃeunə ˈtira kə ɛ də ˈbaukə pəˈrke na ˈwɔta sə faˈtʃewa ka parˈtita sə ˈjewa ˈsɛmprə a fəˈni a lətəˈɡa i alːora jaˈrimə a ˈfa sə paˈrtitə i ˈdwopːə sə unˈtʃiu ma prima m rəˈkɔrdə ɛrənə ˈkːju lə baˈdoʃtə kə ˈdeunə pərˈke arimə tutːə waˈʎjunə də ˈbaukə ˈdːʒendə nˈvetʃə ke maɡara aʎː atrə ˈpaesə ɛra ˈsɛmprə dːʒəˈkat də ˈkːju sə rətˈrweunə də ˈkːju ˈpurə aʎə kampə pərˈke nu abːˈtwatə aʎə laˈwatorə ə ʎə ʃˈpatsj ɛra ˈtʃukə ɛra ˈpikːulə i ˈdwopːə tə truˈwiu ˈmjetsə a n kampə də kiʎə nː arːuˈwiu mai aʎə lawaˈtorə ku tre pasːə sˈtju əm ˈporta aˈlːoku tʃ uˈlewa lə ira də djo prima ka arːuˈwiu a ˈfa ka ɡːol
D: E vabbé, però avevate un ɡrande séɡuito.
R: ʃi ʃi la ˈdːʒendə la ˈdːʒɛndə partətʃəˈpewa pərˈke ˈdwopːə spəʃalˈmendə ˈkwanːə ˈsje tutːə də ˈbaukə ki t ɛra fiʎə ki t ɛra nəˈpotə ki paˈrɛndə ki kumˈparə ki ʎə kunəˈʃiu ki keʃtə ki kelː atrə ˈsɛmprə ˈdːʒɛndə kə poi dəˈtʃeunə da ˈwendʒə ka t ˈdeunə ʎə ˈpremjə nˈvetʃə a nuj tʃə pərˈteunə atˈːɛra a fədəˈriku mɛsaˈnotːə tʃə tʃə maɲːaˈrimə n ˈpjatːə də makːaˈrunə aʎə oʎə i pəpərənˈtʃinə i staˈrimə tutːə nˈtsjema i arimə səˈkurə ka tʃə sə dəurˈtewa ku pwokə nˈtsomːa sɛntsa ˈtantə ˈkosə na ˈkosa kə faˈtʃewa ridə ˈpurə ɛra ˈkwanːə m rəˈkɔrdə atˈːɛra a fədəˈriku mɛsaˈnotːə ˈkwanːə isːə təˈnewa ˈdi uˈnatə ˈkwa dəˈtʃewa uˈnat ˈjokːu pərˈke nu dendrə ˈbaukə dəˈtʃjamə ˈkwa nˈvetʃə fɔr pə la kamˈpaɲːa diˈkunə ˈjokːu pə di ˈkwa i a nuj sːa ˈkosa tʃə faˈtʃewa ridə poi ˈstewa ˈsɛmprə kaˈkunə kə sə mbrjaˈkewa ˈopːurə də kiʃtə kə dːʒəˈkeunə ku nuj a palˈːonə tʃə sˈtewa tʃɛsərə marjə kə ɛrənə m ˈpo ˈkːju ɡrwosːə də nuj təˈneunə ka sɛtːə otːə anːə də nu də ˈkːju də nuj i ˈkwanːə jaˈrimə a fːa ka tʃəˈnetːa də kesta sə mbrjaˈkeunə ˈsɛmprə nˈvetʃə sˈtewa marˈtʃɛlːə təˈnewa ˈsɛmprə urˈɡoɲːa pərˈke isː ɛra ˈsɛmprə urɡuˈɲːusə anˈɡora ˈmo tɛ sətːanəˈdanːə isːə nː tsə maˈɲːewa mai ˈnjendə pəˈro uˈnewa saˈria fatːə ˈsɛmprə ˈpurə a menə də uˈni pəˈro uˈnewa pə ʃˈta nˈtsjema ku nuj esː i pasːaˈrimə ʎə pˈremjə kə pətaˈrimə kjaˈpːa ku la skwadra i ɛra kisːə na maˈɲːata i bˈːaʃta ˈɛrano tɛmpi bˈːɛlːi ɛsː
R: aˈlːora i so ˈnatə nel tʃəŋkwantaˈkwatːrə ˈkwindi ˈtjeŋɡu ˈkwasə səsːanˈtanːə a kiʎːə ˈtjempə kwanːə naʃːaˈrimə nuj aŋˈkora sə naˈʃewa dendrə lə kasə ˈʃtewa lə abːəˈːtudənə də dendrə lə kasə pərˈke ʎə spəˈdalə n tʃə ˈstɛunə i ˈkwindi uˈnɛwa la luwaˈtriʃə uˈnɛunə ˈpurə lə pərˈtsonə kə maˈɡarə erənə paˈrɛntə o utʃinə də ˈkasa i ˈdeunə na manə a ˈkelːa kə təˈnewa partəˈri ˈdwopːə kwanːə aˈrimə nˈtwotːʃə ˈkːju ɡˈrwosːə ˈrɔbːa də tre ˈkwatːrə anːə jaˈrimə aʎː aˈsilə ʎə aˈsilə ˈʃtewa abˈːalːə alːə ˈmonəkə pərˈke ʎə aˈsilə a komːə a mːo n tʃə ˈʃteunə ˈkiʎə dəʎə kuˈmːunə n tʃə ˈʃteunə ˈproprja i tʃə ˈʃtewa sul kiʎə dəlːe ˈmonəke i ɛra un sulə i tʃ jaˈrimə sulə nuj kə abːətaˈrimə ˈdendrə ˈbaukə nˈtsomːa dendrə alːə ˈmura pərˈke kiʎə kə abːəˈteunə forə n tʃə ˈʃteunə ʎː aˈsilə i ˈkwində kiʎ waˈʎːunə təˈneuna ˈsta ku lːa ˈmamːa ku ʎə ˈpadrə ku ʎə nɔnːə tutːə ʎə ˈdːʒornə ˈɱvetʃə nuj pətaˈrimə i aʎ aˈsilə i ˈkwanːə jaˈrimə aʎ ˈasilə m rəˈkordə aˈrimə asˈːai nə ˈmukːiə t ˈposːə di ˈkwanːə ruˈdamə ka fətəɡraˈfia də ˈkelːə ˈwekːje aˈrimə ˈpurə na tʃəŋkwanˈdina i tʃə ˈʃtɛwa sul na ˈmɔnəka mo maˈɡara aʎ ˈasilə alː sˈkɔlə də mo tʃə ʃtau du tːre ˈkwatːrə maˈestrə i fatʃaˈrimə n kaˈsinə kə n fənəˈʃewa mai loku ku lə ˈmɔnəkə kə m rəˈkɔrdə una sə kjaˈmɛwa swor orsolina i n atra sə kjaˈmewa swor loreta tʃə lətəˈɡeunə ˈsɛmprə pərˈke fatʃaˈrimə kaˈsinə tutːə stə kosə nəˈtsomːa ɛkːu kelːə kə pəˈteunə fa lə krjaˈturə də tre kwatːrə anːə tʃiŋku pər sempiə tənaˈrima pərˈta pə ˈfortsa ʎə sənaˈlonə a kwadretˈːinə i ɡwai a ki n ʎə pərˈtɛwa səˈnːo lə ˈmɔnəkə nː t faˈtʃɛunə maŋku əndˈra dendrə ʎə aˈsilə i alːɔra pə fɔrtsa t təˈniwa mɛtːə ʃt sənaˈlonə fəˈnitə ʎə aˈsilːə ˈkwanːə tʃə n jaˈrimə a ˈkasa alːə ˈkwatːrə sə ˈʃɛwa daʎː aˈsilə i paˈrekːi waˈʎjunə ʎə sənaˈlonə tʃə ʎə faˈtʃɛunə pərˈta ˈdendrə alːa ˈkasa pərˈke sə nː ˈatrə purə sə nː era kiʎə dəʎː aˈsilə era n atr akːuˈʃi nː tsə ˈʃpərˈkɛunə lə ˈmaʎːə kaˈsunə i n atra ˈkosa kə t ˈtɔkːa di ka pərtaˈrimə ˈsɛmprə ʎə kaˈsunə ˈkurtə ka ˈkiʎə ˈlwoŋɡə nː ʎə təˈnɛwa nəˈʃunə a kiʎə ˈtjempə o ɛra ˈʃtatə o ɛra mːjernə ˈsɛmprə ʎə kaˈsunə ˈkurtə finə a ˈkwanːə fatʃaˈrimə lə lmənˈtarə na detʃina də anːə pərtaˈrimə ʎə kaˈsunə kurtə i ʎə sənaˈlonə poi tʃə ʎə faˈtʃeunə metːə purə pə n ˈfa ʃpərˈka lə ˈmaʎːə ʎə kaˈsunə pə n ˈfa uˈde sə sˈtju sutːsə i ku ʎə sənaˈlonə kiʎː akːapˈːɛwa tutːə i n ts uˈdɛwa njentə purə sə təˈnju ka maˈʎːetːa ˈrotːa kakˈːosa i ʃtju kˈːju traŋˈkwilːə aʎ aˈsilə ˈdwopːə pə maˈɲːa lə fatʃɛunə lə ˈmonəkə ma nː ɛra tantə ˈbwonə nˈtsomːa pə kelːə kə m rəˈkɔrdə jo i unə nː ɛ kə sə maɲˈːewa tutːə kelːə kə lə ˈmɔnəkə fatʃeunə mˈpo də akːuˈdːsaʎːa kwində ɛrənə ˈkːju kelːə kə n tʃə maɲːaˈrimə kə kelːə kə tʃə maɲːaˈrimə i ˈkwanːə jaˈrimə alːa sˈkɔla aʎ aˈsilə tənaˈrima pərˈta purə la bərˈtsetːa kə ɛrənə lə ˈbːortsə ɛrənə də karˈtonə nənː ɛrənə də ˈpɛlːə ki sə lə pəˈtewa kumpˈra i ˈdːentrə a kestə bərˈtsetːə tʃə pərtaˈrimə ka kːuˈsetːa na ˈmela ka bəʃkːutˈːinə ka wota tə ʎə maɲˈːiu i ˈdwopːə tənaˈrima ˈsta ˈsɛmprə ˈsitːə pərˈke lə ˈmɔnəkə lətəˈɡeunə i kaˈkuna ˈtrɛwa ˈpurə i aˈlːora pe n pəˈtju parˈla i ɛkːu mo ˈkwanːə tə lə rəˈkwordə tə lə rəˈkwordə ku m po də pjaˈtʃerə ma kwanːə tʃ ju ˈtantə pjaˈtʃerə nː t ˈfatʃɛwa inˈtsomːa irətʃə ˈdwopːə na ˈwɔta pasˈːatə ʎə aˈsilə kuməntʃaˈrimə lə ləmənˈtarə alː ləmənˈtarə jarimə amˈːontə aʎə kɔmˈːunə alːa sˈkɔla pərˈke lə atrə ʃˈkɔlə n tʃə sˈteunə ˈkomːə a ˈmo i ɛra la ˈkasa aˈtːornə aʎə komˈːunə kə faˈtʃewa da ʃˈkɔla alˈːɔku aʎə komˈːunə tʃə ʃˈtɛunə lə ˈkamːerə erən sei ˈsɛtːə ‘kamːərə i mə rəˈkordə kə ʃˈteunə mˈpo də sətsjoni diˈversə pərˈke n pˈratəka n jaˈrimə tutːə nˈtsjema fɔr maˈɡara tʃə ʃˈtewa purə la sˈkɔla anˈdo ʃˈteunə tutːə nˈtsjema pˈro dendrə baukə ʃˈtewa sta ˈkosa da fa kuˈʃi i ˈdendrə lə sˈkɔlə arim ˈpurə ˈkwindətʃə ˈwentə tutː ku ʎə sənaˈlonə ˈnirə ʎə maskj i pə lə ˈfemːənə o bːˈlu o nerə purə esːə dəpənˈdɛwa po da komːə tə lə pəˈtju ˈfa i ˈdwopːə ɔɲːə ˈklasːə təˈnewa ʎə ˈfjokːu la pˈrima mə ˈsembra kə ɛra aˈtːsurːə ʎə ˈfjokːə la səˈkonda ˈbjaŋku la ˈtertsa bˈle la ˈkwarta mə ˈsembra ɛra ˈrosa i la ˈkwinda ɛra komːə alːa banˈdjera pə rəkuˈnoʃərtə ˈpurə kə kˈlasːə faˈtʃiu ʎə maˈestrə dəˈtʃamə ka ɛrənə kaˈtːju mˈbɔ nː ɛrənə uˈɡwalə a kiʎə də ˈmo nˈtsomːa təˈreunə ˈpurə mˈbɔ də bakːətˈːatə sə faˈtʃiu kaˈsinə sə n faˈtʃiu ʎə ˈkɔmpətə tə mətˈːeunə n kasˈtiɡə mo maˈɡara na krjaˈtura sə ʎə maˈestrə o la maˈestra tʃə ˈditʃə kakˈːosa kuˈmentsənə tutːə a lətəˈɡa wau lə ˈmamːə alːa sˈkɔla ˈlitəɡənə kesːə kelːə i kelːə atrə nuj nˈvetʃə tənaˈrima ʃˈtartʃə sitːə səˈnːɔ ʎə maˈestrə t ˈdewa ˈpurə ˈkːju kaʃˈtiɡə i uˈnewa ˈmamːəta i ˈpadrətə i t ˈdeunə ˈpurə lə ˈrjestə nː ɛ kə manˈːeunə radˈːʒjonə a te dəˈtʃeunə ˈsɛmprə ka nu dətʃaˈrimə kə ɛra ʒbaˈʎːatə ʎə maˈestrə ma isːə dəˈtʃeunə kə aˈrimə ʒbaˈʎːatə nuj i ˈkwindi ˈmai sə mətˈːeunə ˈkontrə ʎə maˈestrə i ˈkwanːə jaˈrimə alːa sˈkɔla alˈːɔku nˈdʒima ɛra ˈsɛmprə ˈfridːə pərˈke ʎə rəʃkalˈdamentə n tʃə ʃteunə tʃə stewa ka ʃˈtufa a ˈleɲːə də kelːə ɛrənə bo də ˈɡisa də tʃəˈraməka nː lə ˈsatːʃə də ke ɛrənə i la uˈnewa a pːəˈtːʃa ʎi biˈdɛlːə pˈrɔ prima də apːətˈːʃalːa ˈkwanːə ˈdwopːə nuj jaˈrimə alːa sˈkɔla ɛra ˈsɛmprə ˈkinə də fumə putːsoˈlɛntə pərˈke kelːə kosə ˈkwanːə tˈrewa ʎə ˈwjendə i ˈtːutːə t mərˈju də fˈridːə i ˈkwanːə a kaˈkunə purə ʃ təˈnewa ˈfridːə dəˈtʃɛwa a ʎə maˈestrə i t faˈtʃewa autʃəˈna alːa sˈtufa opˈːurə ˈkwanːə faˈtʃarimə rikreaˈtsjone tʃə mətːaˈrimə ku lə manə nˈfatːʃa aʎə ˈtubːə alːa ʃtuˈfetːa alːəˈʃi pə rəskalːˈartə mˈpɔ kuˈʃi sənˈtju menə ˈfridːə spətʃalˈmentə lə fəmːəˈnutːʃə kə ɛrənə ˈsɛmprə ˈkːju frədːəˈlosə i ˈdwopːə ˈkwanːə prə sempjə jaˈrimə a fa la rikreaˈtsjonə sə tʃə ˈʃtewa ʎə solə i nː kjuˈwewa jaˈrimə atˈːɛra aʎə kurˈtilə tutːə nˈtsjema tutːə lə kˈlasːə nˈtsjema ˈkwindi ˈpentsa mˈpɔ tu ˈkwanda tutː kiʎə kə aˈrimə alːoku saˈra tʃɛntotʃiŋˈkwanda waˈʎːunə duˈtʃɛndə ˈkwand arimə bo a kiʎə kurtəˈletːə ʎə ˈtje prəˈsɛntə kiʎə kə sˈta uˈtʃinə aʎə komˈːunə ɛ ˈtʃukə ma ˈkwanːə aˈrimə waˈʎːunə səmˈbrewa n ˈkampə ʃporˈtiu i ˈtʃjendə waˈʎːunə loku a fːa a ˈkorsa ɡraˈnakːa a tːana sənˈːɔ tʃə mətːaˈrimə a dːʒəˈka ku lə palˈːinə kelːə də ˈwetrə i sə dːʒəˈkewa a fəˈsːetːa opˈːurə sə dːʒəˈkewa a trˈjaŋɡulə a fəsˈːetːa ɛra ke tu təˈniwa i ˈdendrə a nːa fəsˈːetːa i irə padˈronə də ˈtra ˈkwanːə dəˈtʃiu tu i ˈkosə opˈːurə fatʃaˈrimə a ˈtrjaŋɡulə n ˈdɛra sə faˈtʃewa na ˈspɛtʃə də ˈtrjaŋɡulə i tʃə sə mətˈːeunə lə palˈːinə dendrə du tre dəˈpendə da ˈkwanta fatʃaˈrimə i ˈdwopːə sə faˈtʃewa na ˈʃpetʃə də ˈsɔrta a kːi təˈrewa pə pːˈrimə i kiʎə kə ɛra kaˈpatʃə də fa ˈʃi ˈkːju palˈːinə da ˈdendrə ʎə ˈtrjaŋɡulə sə lə təˈʎewa i sə t dəˈtʃewa bˈːenə unˈtʃiuː ˈpurə ˈsɛtːə ˈɔtːə palˈːinə sə t dəˈtʃewa ˈmalə lə irə ˈpɛrtsə i ˈdwopːə təˈniwa i ˈpurə a rəkumˈpra i fatːə da ʎə ˈsɔldə a ˈmamːəta o ˈpadrətə pə rəkumpˈra stə palˈːinə pərˈke sə nː təˈniu lə palˈːinə ʎə atrə nː t lə ˈdeunə i aˈlːora nː mpˈtiu dːʒəˈka i ˈkwindi təˈniwa ˈsta a ɡwarˈda ʎə ˈatrə i ɛra bˈːrutːə ˈdwopːə sə ˈrjewa dendrə la ˈsˈkɔla poi finita la rikˈreatsjonə kə nːə təˈnewa mai oˈrarjə keʃˈta rikreaˈtsjonə ˈwɔtə faˈtʃiu ˈdjetʃə məˈnutə a ˈwɔtə n kwartə də orə na ˈwɔta də ˈkːju ˈdwopːə sə ʎə maˈestrə sə mətˈːeunə a kjakːjeˈra loku ʎə ˈtjempə pasˈːewa i a nuj tʃə ˈdewa ˈpurə pjaˈtʃerə a rəmaˈne a ˈlːoku ˈbasta kə n ˈjarimə dentrə alːa sˈkɔla a fa ʎə ˈkompətə nˈtsomːa
D: E vabbè poi quando, per esempio uscivate da scuola, che facevate, eravate piccolini.
R: ɛ ˈdwopːə m rəˈkɔrdə kə ˈkwanːə jaˈrimə alːa ˈklasːə i sə ˈʃewa i ˈdwopːə sə ˈʃewa a ˈmɛtːsə dːʒornə i kwaˈranda m rəˈkɔrdə kə səˈnewa la kampaˈnɛlːa i tʃə n jaˈrimə ku la ˈbortsa ku ʎə ˈkɔmpətə ɛlːə kaˈkunə tʃə ˈstewa ka ˈwɔta tʃə ˈstewa ˈpurə ʎə dɔpoˈskwola i kiʎə tʃə ˈsteunə kiʎə kə təˈneunə menə kwaˈtrinə menə posːəbələˈta rəmaˈneunə alˈːoku a maˈɲːa alːa sˈkɔla ɱvetʃe nuj kiʎə kə nː rəmanaˈrimə i ˈdwopːə prantsə ʃ məttaˈrimə dakˈːɔrdə jaˈrimə a dːʒəˈka a palˈːonə aʎə laˈwatorə ɛsː mo ʎə laˈwatorə tu i ˈsje ˈwiʃtə ɛ aʃˈfaltatə i ɛ ˈtːutːa n atra ˈkosa ma pˈrima ɛra tutːə pˈrɛtə dːʒəkaˈrimə ˈalːoku ku kiʎə palːəˈnatːʃə də ˈkwoi i ʎə tənaˈrima fa atːakˈːa pərˈke ɛrənə palˈːonə də kwoi ku ʎə bːokˈːetːonə sə dəˈtʃewa ʎə bːokˈːetːonə pərˈke tʃə ʃˈtewa la kutʃiˈtura i ʎə pərtaˈrimə ˈsɛmprə alˈːoku a fulvjə ʎə skarˈparə ka isːə ʎə saˈpewa adːʒəsˈta ˈmjeʎːə ʎə saˈpewa sˈtreɲːə bˈːɛnə sənˈːo ˈkwanːə tʃ ə kuˈʎːiu ku la ˈtʃokːa sə nːə ʎː irə atːaˈkatə ˈbɛnə ku ʎə ˈspaɡə t faˈtʃiu ˈmalə sə nː ɛra stˈritːə ˈbɛnə alˈːora jaˈrimə ˈsɛmprə a stə ˈpworə ˈfulvjə ə i isːə tʃə lə faˈtʃewa ˈsemprə pərˈke ɛra dːʒəˈkatə a palˈːonə i kwində ˈpurə tʃ aiˈtewa ˈsɛmprə ˈpurə ka ɡunˈvjewa ɡunˈvjewa pˈro n tʃ ɛ mai rəmanˈːatə ˈsɛntsa atːakˈːartʃə ʎə palˈːonə opˈːurə ˈkwanːə ʎə palˈːonə sə rəmˈpewa sə skuˈtʃewa dəˈtʃamə tʃə sə luˈweunə ʎə ˈpuntə isːə tʃə rəmətˈːewa ʎə ˈpuntə ku ʎː sˈpaɡə ku ʎː filə kə təˈnewa isːə kə adːəpˈrewa pə rəsəˈla lə ʃˈkarpə itˈtʃɛtra i a poi a nuj ˈbːasta ka nː tsə rəmˈpewa la ˈkamːəra də arja ˈdwopːə ʎə palˈːonə nː n ɛra ˈbwonə ˈkːju i ˈkwində fulvi tʃə faˈtʃewa tutː i jaˈrimə a dːʒəˈka ˈsɛmprə aˈʃi aʎː lawaˈtorə i fatʃaˈrimə lə ʃfidə i pːoi kə dwopːə ˈsembra kə nː n ɛra ˈnjentə ma ənˈvetʃə a palˈːonə a lːoku fatʃaˈrimə a palˈːonə tʃə təraˈrimə asːai komː a ke i ˈkwanːə ju n ˈdɛrːa aˈlːoku tutːə ku lə ˈsampə skurtəˈkatə lə manə spəˈtʃalmentə ˈkwanːə fatʃaˈrimə lə ˈʃfidə amˈːontə i abˈːaləː dəˈtʃamə kiʎə kə abːəˈteunə alːa ˈpartə də nˈdʒima i kiʎə kə abːəˈteunə alːa ˈpartə də ˈsotːə də ˈbaukə i fatʃaˈrimə stə ʃˈfidə i tʃə sˈtewa ˈsɛmprə ka kˈːosa da dəsəˈkutə pərˈke oɲˈːunə tʃərˈkewa da kaˈpartsə kiʎə ˈkːju ˈfɔrtə p ˈwentʃə lə parˈtitə pˈro poi kiʎə dəˈtʃeunə ma ˈkist ˈabːəta a sant andːʒələ i kwində nː ˈpo dːʒəˈka ku uwi maˈɡara ˈtɛta dːʒəˈka ku nuj kiʎː ˈfa ˈpartə də nˈdʒima no də aˈtːɛra i oɲːunə tʃərˈkewa da pərˈtartsəʎə nˈtsoːmːa dalːa ˈpartə sia ˈsɛmprə p ˈwentʃ i fatʃaˈrimə finə a tːardə finə a ke nː tsə faˈtʃewa sˈkurə ˈdwopːə tʃə nː ˈjarim a fːa ʎːə ˈkompətə pə ʎə dˈːʒornːə apːˈrjesːə pə la sˈkɔla ʃpəˈrɛnːə ˈsɛmprə kə maˈɡara arəˈʃiu a fːa ʎə ˈkɔmpətə t mpaˈriu ka ˈpoesia pərˈke a ˈkiʎːə ˈtjempə lə ˈpoesje t lə faˈtʃeunə mpaˈra a məˈmorja ˈdwopːə faˈtʃiu m ˈpo də sˈtorja m ˈpo də aritːˈmɛtika də komːə dəˈtʃeunə isːə i təˈniwa ˈfa ka kːuˈsetːa i ˈdwopːə sopratˈːutːə lə ˈmamːə dəˈtʃeunə ˈsɛmprə ma ˈkwanːə rəˈjatə a stuˈdja ˈkwanːə rːˈjatə a ˈfa ʎə ˈkɔmpətə ˈkwanːə rˈjatə ˈkwa ˈkwanːə rˈjatə nˈtsomːa ˈdwopːə ʃpəˈtʃalmentə sə irə ˈpjersə purə a ˈfa a palˈːonə kə ɛrənə ˈsɛmprə ˈkestə parˈtitə atˈːʃese diˈtʃamo təˈniwa sˈta a fːa ˈpurə ʎə ˈkuntə ku ˈmamːəta i ˈpadrə
D: E però ad esempio la scuola non era come mo’, che iniziava a settembre, voi iniziavate con comodo, molto con comodo.
R: nuj la sˈkɔla aləsˈːa la kuməntsaˈrimə ʎː pˈrimə otˈːobːrːə i ʎː ˈkwatːrə otˈːobːrːə pəˈro dˈːʒa sə faˈtʃewa ˈfɛʃta pərˈke ɛra san franˈtʃesku mo nˈvetʃə ɛu luˈwatə tutːə stə ˈfɛʃtə i nː tsə ˈfa ˈnjɛndə a noˈvembrːə tʃə sˈtewa la ˈfesta pə ʎːə kaˈdutə ʎə ˈkwatːrə noˈwɛmbrə tʃə pərˈteunə anˈːantsə aʎə monuˈmentə alːa ˈpjatːsa i alːa kapːəlˈːetːa a mˈːetːə la kuˈrona pə ʎːə kaˈdutə i ˈʃtewa ˈsɛmprə kaˈkunə kə faˈtʃewa ka dəʃˈkorsə ʎːə atːʃəpˈrɛtə kə ˈdewa lə bənədəˈtsjonə nuj aˈrimə kunˈtjentə i bˈːaʃta bˈːaʃta kə nː faˈtʃarimə la sˈkɔla a nuj n pətaˈrimə ˈfa ˈpurə ˈdjetʃə ʎə dˈːʒornə də kelːə ˈkosə ˈdwopːə ˈsɛmprə a noˈvɛmbrə mə rəˈkɔrdə ʎə wenˈtunə tʃə pərˈteunə a pjanˈta ʎə ˈalbərə pərˈke tʃə sˈtewa la ˈfɛsta dəʎː ˈalbərə ʎə wenˈdunə noˈwembrːə i ˈjarimə a pjanˈta ʎə ˈalbərə alːa kapːəlˈːetːa kə ˈdwopːə tutːə ʎə anːə pjantaˈrimə st ˈalbərə ma nː krəˈʃeunə mai kaˈkunə saˈra ˈpurə krəˈʃutə ma nˈtsomːa i fatʃaˈrimə ˈsɛmprə a lˈːotːa tra kiʎə ˈkːju ɡˈrwosːə i kiʎːə ˈkːju pikˈːulə kə uˈleunə metːə isːə ʎː ˈalbərə ʎə uˈleunə pjanˈda i ɛra ˈsɛmprə na kumˈːedːja i ˈkwanːə ʎə maˈestrə ɛra ditːə fa ˈkestə fa ˈkelːə ˈdwopːə alːa finə pəˈro stewa ˈsɛmprə ka dəskusˈːjonə tra nuj pə pjanˈda kistə albərə dwopːə pər ˈsempj a noˈwembrə a naˈtalə iˈtːʃɛtra fatʃaˈrimə ˈpurə a ˈpaskwa ʎə tʃə pərˈteunə a fa ʎːə prəˈtʃɛtːə pasˈkwalə ˈjarimə tutːə amˈːondə alːa ˈkjesa ku ʎə atːʃəˈprɛtə kə dəˈtʃewa la ˈmesːa uˈneunə ˈpurə kiʎə dəʎː aˈvːjamentə kə a kiʎə ˈtjempə n tʃə ʃˈteunə lə ˈmɛdj a ˈbaukə sə kjaˈmewa mə ˈsembra avːjaˈmentə profesːjoˈnalə ˈdwopːə ki sə ɛra ˈfatːə dˈːʒa la pˈrima komuˈnjonə sə faˈtʃewa la komˈːunjonə i ʎː atrə ʃˈteunə ˈloku alːa mesːa ma də ˈkːju a kːjakːjaˈra i ʎə maˈestrə ˈsɛmprə a dːi sˈtatu ˈsitːə i ʎə atːʃəpˈrɛtə ˈpurə ˈmentrə dəˈtʃewa la ˈmesːa faˈtʃewa ˈpurə isː ʃˈtatə ˈsitːə i dwopːə ˈfatːə stə ˈkosə tʃə n jaˈrimə alːa sˈkɔla i a ˈmadːʒə poi prːə sempj a ˈmadːʒə ˈdwopːə ˈpaskwa tʃə sˈtewa ʎə mesːə maˈrjanə sə təˈnewa i a dːi ʎːə rəˈsarjə i nu p i alːa sˈkɔla tənaˈrima pasˈːa pə ˈfortsa anˈːatsə alːa ˈkjesa a sant andʒələ i ʎː atːʃəpˈrɛtə ˈprima də i alːa sˈkɔla sə mətˈːewa ˈsɛmprə nˈdʒima alːa ˈpɔrta dəlːa ˈkjesa la skaləˈnata i nː faˈtʃewa pasˈːa nəˈʃunə i tːu pə ˈfortsa təˈniwa i ˈdendrə la ˈkjesa a dːi ʎːə rəˈsarjə ˈdwopːə kantaˈrimə ˈpurə i maˈɡara nuj tʃ jaˈrimə ˈpurə ˈkːju kunˈtjentə pərˈke ˈjarimə a serˈvi la mesːa ˈsɛmprə ku isː i tʃə ˈdewa ˈsɛmprə ka kˈːosa tʃə kumpˈrewa ʎːə palˈːonə i ˈkwindi fatʃaˈrimə ʎːə kirəˈketːə mo nˈvetʃə wai alːa mesːa n tʃə sˈta ˈmaŋku n kiriˈketːə maŋku sə ʎːə ˈpaɡə i ˈso tutə ˈkosə ˈpɛrtsə kə ˈmo n tʃə sˈtau ˈkːju ɛ dˈdɔpo fiˈnite le elemenˈtari atˈtakk ku lː ˈmɛdjə ma tu ˈsje sˈtato foresˈtjero pˈro all ˈmɛdjə ʃi ju fəˈnitə lə ləmənˈtarə ˈdwopːə so it alː in kolˈːedːʒə nel sesːanˈtasei m ˈsembra a san dəˈmenəku ku ʎə fˈratə də kasaˈmara i ˈso fatːə lə ˈmɛdj aˈlːoku i nː tʃə rəmaˈnːeunə mai sul mˈpo də dˈːʒornə lə sˈtatə jaˈrimə a ˈkasa i ˈkwanːə jaˈrim a ˈkasa la sˈtorja ɛra ˈsemprə kelːa də ʃˈtatə t uˈdiu ku ʎː aˈmitʃə ku ʎə kumˈpaɲːə kə tʃ irə ˈfatːə lə ləmənˈtarə nˈtsjema ˈjarim ˈsɛmpr a dːʒəˈka a palˈːonə dalːa mːaˈtina alːa ˈsera i ka ˈwota aiˈtewa paˈpa pərˈke paˈpa təˈnewa ʎː ˈwortə t rəˈkwordə no ˈpurə tu ˈkwanːə irə tʃəˈketːa uˈdju ka təˈnewa ʎː ˈwortə təˈnewa lə kaʎˈːinə ʎː aˈkuniʎːə i tʃə ˈdewa na ˈmanə oɲːə ˈtantə a fa kaˈkːosa na manə i isːə dəˈtʃewa ˈsɛmprə ka nː ˈjewa ˈbːenə kə ˈkestə kelːə kə tʃə faˈtʃiu ɛra sˈtwortə ka lə wanˈɡatə i kwində nˈvetʃə də dartʃə na manə tʃə daˈrimə ˈkːju məˈpːitʃə kə atrə pəˈro pətaˈrima fa p isː nː ˈjewa mai na ˈkosa bˈːenə i ˈsjetə fatːə sˈtwortə n atra ˈwɔta i alˈːora ˈtʃɛrtə ˈwotə tʃə dəˈtʃewa paˈpa ˈfatːələ da sul kuˈʃi n ˈlitəɡə ku nəˈʃunə ˈdwopːə ˈkwanːə so ruˈnutə daʎ kolˈːedːʒə paˈpa a ˈkasa ɛra fatːə ʎə motoˈrinə a ˈlwidːʒə n beˈnelːi mono marˈtʃa n m n sˈkɔrdə mai ʎə ɛra paˈɡatə səsːandaˈtʃiŋku mjaˈlirə i pərˈke tutːə a ˈlwidːʒə pərˈke i ɛra ˈkːju ˈtʃukə i ju sˈtewa ˈsɛmprə nˈdʒima a ki kosə i paˈpa sə arːaˈbːjewa pərˈke m dəˈtʃewa ˈtjea sˈta aˈtːentə nː ˈtjeta i ˈsɛmprə də ˈkortsa pˈrima ku lːa bətʃəkˈletːa mo ku ʎə motoˈrinə i kwində stai ˈsɛmprə a pˈːɛrdə ˈtjempə dwopːə paˈpa ˈfetʃə ˈpurə la usˈpetːa a ˈlwidːʒə ˈtantə faˈtʃewa tutːə a ˈlwidːʒə ka isːə ɛra ˈkːju ɡˈrwosːə təˈnewa tre anːə ˈkːju də me pəˈro a la a adːəpˈra lə adːəpˈrewa ˈpurə jo i ɛra ˈsɛmprə na dəskuˈsːjonə pərˈke ˈtʃɛrtə ˈwɔtə ju ˈʃɛwa ʎə ˈdwopːə maˈɲːatə ˈkwanːə rəuˈnewa dalːa sˈkɔla pərˈke kwaˈtːɔrdətʃə ˈkwindətʃə anːə so itə alːa sˈkɔla a ˈwerʎ ə dwopːə m so səˈɲːatə aʎə dːʒiˈnːasjə kwanːə rəuˈnewa ˈsɛmprə ku kelːa usˈpetːa ʎə moˈtorinə jaˈrimə dːʒəˈrɛnːə la bənˈdzina ˈpurə a kiʎə ˈtjempə kusˈtewa ˈpwokə ka tʃɛntˈwendə lirə la miˈʃɛla ʃi a ˈwoʎː a tːe faˈtʃiu kwaˈranta tʃəŋˈkwanta kəˈlomətrə ku kiʎə ˈkosə t atːrəpˈːju də kamːəˈna pə la pasːədˈːʒata pə bˈːaukə i la bənˈdzina nː fənəˈʃewa mai ˈdwopːə ˈfa ˈfa ʎə dːʒəˈretːə a kiʎə ˈpɔrta kiʎ atrə arˈːɛtə ka nə tsə pəˈtewa pərˈta pərˈke sənˈːo i kaˈrabːənjerə ka ˈwɔta t uˈdeunə i t dəˈtʃeunə nː tsə ˈfa nː tsə ˈfa ma nˈtsomːa alːa finə fatʃaˈrimə ˈsɛmprə ˈsɛmprə komə faˈtʃarimə ˈnuj lə faˈtʃiu sotːə sotːə ˈpurə aʎ ˈwokːjə dəi kaˈrabːənjerə kə fatʃeunə finta də nː t uˈde ˈdwopːə ˈkwanːə ˈjarimə alːa sˈkɔla a ˈwerʎə tʃ orɡanitːsaˈrimə ˈsɛmprə pə i a ˈfa a palˈːonə ˈdwopːə maˈɲːatə pərˈke a kiʎə ˈtjempə aˈrimə na tʃiŋkwandina kə jaˈrimə a wɛrʎ alːa sˈkɔla ki ʎə ʃənˈtifiko ki lə madːʒistˈrali ki ʎə dːʒinˈːasjə ki lə ˈmɛdjə pərˈke kaˈkunə uˈnewa ˈpurə a ˈfa lə ˈmɛdjə i tʃə tʃə mətːaˈrimə ˈsɛmprə daˈkːɔrdə fˈra ˈnu alːa sˈkɔla tʃ jaˈrimə ku ʎə autobˈːus pəˈro tu ˈkwanːə ˈʃiu prima nˈvetʃə də aspətˈːa ʎə autoˈbːus kə rəparˈtewa alː una i metːsa tʃə mətːaˈrimə aˈtːɛra alː filipˈːinə a ˈfa autosˈtopː p arˈːwa aʎə dːʒiʎːə akːuˈʃi sə pasˈːewa kaˈkunə də ˈbaukə kə da frəsəˈnonə sə n ˈjewa pərˈke prima nː tʃə sˈtewa la supeˈʃtrada təˈnewa pasˈːa pə fɔrtsa aˈlːoku kuˈʃi arːəˈʃiu a i a ˈkasa nˈtwotːʃə prima ˈtʃɛrtə ˈwɔtə pəˈro nː pasˈːewa nəˈʃʃunə i təˈniwa ˈtɔʎːə ʎ autobˈːus kə uˈnewa da frəsəˈnonə i sə irə pənˈtsatə də ˈfa prima arːuˈwiu ˈkːju tardə i na ˈwɔta maˈɲːatə ˈdwopːə ˈkwanːə tʃaˈrimə ˈmisːə daˈkːɔrdə a ˈwɛrʎə tutːə nˈtsjema ˈjarimə ˈsɛmprə a dːʒəˈka a palˈːonə i a fa tutːə kestə ˈkosə kə fatʃaˈrimə ˈsɛmprə esː a kjakːjaˈra a dːʒəˈka eˈtːʃetra ˈkwanːə ɛra ˈtjempə də ˈfrutːa ˈdwopːə aləˈsːa də mela də d pera jaˈrimə ˈsɛmprə frəˈɡɛnːə sˈta ˈrobːa lə tʃəˈrasa i ˈjarimə ˈsɛmprə frəˈɡenːə a kistə ˈwortə a kiʎə sənˈːo sopraˈtːutːə ʎə ˈtutərə kə tənaˈrima aspətˈːa ˈdːʒuɲːə ˈkwanːə fatʃaˈrimə ˈpurə lə ɡˈranə pə ʎə ˈfwokə a sant andonj i jarimə a ˈtɔʎːə lə ɡranə pə ʎə kampə i faˈtʃarimə ʎə matˈːsetːə i ʎə faˈtʃarimə abːrəˈtʃa nˈdʒima aʎə ˈfwokə də sant anˈdonjə pərˈke ˈkwanːə sə faˈtʃewa la prətʃəsˈːjonə sə faˈtʃewa ˈpurə sə ˈfwokə a sant anˈdonj jaˈrimə rakːuˈʎːɛnːə lə fˈraskə i kosə i ˈdwopːə t maɲˈːiu ˈkeʃtə ˈɡranə alːəˈʃi t pəˈʎːeunə ˈpurə pə ˈpatːsə pə ˈʃɛmə ma a kiʎə ˈtjempə kelː ɛra t akːuntənˈtiu də ˈpwokə ˈdwopːə ˈkwanːə sjemə kumənˈtsatə a təˈne kwindətʃə sedətʃə anːə jaˈrimə ˈpurə aʎə ˈtʃinəma ˈsɛmprə autoˈstopːə pərˈke ma lə makənə ki lə teˈnewa i tʃjɛrtə ˈwɔtə rəmaˈniu finə a tˈːardə pərˈke sə n pasˈːewa nəʃˈːunə ʎə ˈsoldə pə ʎə autobˈːus tʃərˈkiwu da rəsˈparaɲːarʎə pərˈke dəˈtʃiu m tʃə ˈkomprə kaˈkːosa lə səɡaˈretːə e mˈbe ka səɡaˈretːa də naʃˈkwostə t la təˈnia ˈsɛmprə fuˈma pəˈro t diko ka la prima ˈwɔta ˈkwanːə l irənə a ˈdi a paˈpa ka jo fuˈmewa tʃ i ˈdːʒidːʒi kə ɛra unə kə nː tsə faˈtʃewa mai i fatːə sia dəˈtʃamə ma maŋku a spaˈrarʎə lə i a ˈdi a paˈpa e paˈpa anˈdo sˈta mo patʃe anˈdo sˈta mo ˈpurə m sə autʃina i sˈtewa a ˈlɛdːʒe n dʒərnaˈletːə m skrukˈːa n ʃkjafˈːonə tʃə disːə paˈpa pərˈke m ˈsie tˈratə i isːə kə sˈje sˈtatə a fa ʎə atrə dːʒornə aʎə bəˈtʃonə ju də ke ˈnjentə ɛ m lə ɛ ditːə dˈːʒidːʒjə pəˈlukːa e alːora ʃtaˈrimə a fuˈma i tʃə sˈtewa ˈpurə ju i esːə kesta ɛ stata una dəlːə ˈpokə ˈwɔtə kə paˈpa m ɛ tˈratə
D: E per esempio, che ne so, dimmi, raccontami qualcosa. Che ne so della festa di San Pietro, di San Leonardo, se erano più belle, se erano feste diverse.
R: ʃi lə fɛʃtə də ʎə padˈronə ɛra kelːa də san ˈpjetrə nː n ɛ kə ɛra ˈkːju bˈːɛlːa ɛra tutːa n atra ˈkosa a ˈbaukə prima sə faˈtʃeunə du ˈfjerə una i dːʒornə də sa ləˈnardə ʎə sei noˈwɛmbrə kə dwopːə ʎə dːʒornə kə ˈkapəta sa ləˈnardə aləˈsːa ˈkapəta ˈsɛmprə naˈdalə sə ɛ də marteˈdi naˈdalə ɛ də marteˈdi sə ɛ də dːʒuˈdi naˈdalə ɛ də dːʒuˈdi kesːa maˈɡari ɛ na ˈkosa kə nəʃˈːunə ˈsa pəˈro nu lə saˈpemə kə ˈkwanːə kadə ʎə dˈːʒornə də sa ləˈnardə ʎə ˈstesːə dˈːʒornə ˈkapəta naˈdalə nˈtsomːa ˈdwopːə jaˈrimə a ɡwarˈda la fjera fatʃaˈrimə kelːa də san ˈpjetrə pəˈro rəʃˈpɛtːə a ˈmo lə ˈfjerə də nːa ˈwɔta ɛrənə tutːə n atra ˈkosa apˈːartə tʃə sˈtewa nə mukːjə də dˈːʒɛndə kə uˈnewa pərˈke a ˈbaukə pˈrima sˈtewa ˈkːju dˈːʒɛndə mo nː tʃə sˈta ˈkːju nəˈʃunə rəʃˈpɛtːə a pˈrima faˈtʃeunə lə fjerə ku lə bɛstj i m rəˈkɔrdə a uˈde kesːə ˈwakːə ʎə aˈsən ʎə pˈworkə ʎə pərˈkitːə kə tˈneunə dendrə a ˈtʃjertə ɡabːjə də ˈleɲːə kə bo komː erənə ˈfatːə aˈseunə ʎə sporˈtɛlːə uˈdeun komː ɛra ʎə ˈpworkə poi ʃˈtewa ˈsɛmprə ʎə sənˈtsalə kə faˈtʃewa dəˈtʃamə komːə da tˈramite wia tra ʎə kompratori i kiʎə kə unˈːewa dwopː kiʎə kə tʃə ˈdeunə ʎə ˈsɔldə kjaˈpːeunə i ˈsɔldə ˈpurə da partə də kiʎə kə ʎə unˈːewa i ˈdwopːə sə kaˈkunə dəˈtʃewa esː kisː ˈtwoʎːətəʎ tu nˈtsomːa faˈtʃeunə n ˈseɲːə maˈkara aʎə pərkˈːitə kuˈʃi pə nː tsə ʎə ˈfa kaɲˈːa perˈke ˈsteunə tutːə ˈkestə i səmbˈrewa ke kapəˈʃeunə tutːə tutːə nˈtorn a stə ˈpwork nˈtsomːa alːa finə kaˈkːosa səkuraˈmentə kapəˈʃeunə də kelːə i tʃə mətˈːeunə stə ˈseɲːə pə rəkuˈnoʃə pərˈke ˈdwopːə maˈkara ˈjeunə a ˈfa lə atrə kosə i sə ʎə uˈdju sə mətˈːeunə stə pərˈkitːə mbratːʃə o ʎə mətˈːeunə dendrə a ˈka ˈmakəna ki təˈnewa ka ˈmakəna nˈdʒima a ka karːətˈːinə i sə ʎə pərˈteunə i la fjera kelːa də san pjetrə la faˈtʃeunə alːa ˈporta santa nəˈkola nˈvetʃə kelːa də ˈsa ləˈnardə la faˈtʃeunə a san franˈtʃesku ˈpurə sə lə beʃtjə lə unˈːeunə ˈsɛmprə aʎə lawaˈtorə anˈdo jaˈrimə a dːʒəˈka ɛ nuj jaˈrimə ˈpurə jaˈrimə malə pərˈke tənaˈrima dːʒəˈka a palˈːonə aʎə lawaˈtorə e nˈvetʃə tutːə kiʎə anəˈmalə lə ˈwakːə ʎə pworkə ʎə ˈasənə ʎə mətˈːeunə alˈːoku i nː pətaˈrimə dːʒəˈka i sə nː pələˈʃeunə poi ʎə skuˈpinə tənaˈrima pəʎˈːa nuj la paʎːa ləˈwa la sətːsaˈria tutːə lə ˈkosə kə tʃ ɛrənə ˈfatːə stə kosə pərˈke pə pəˈte dːʒəˈka ˈmjesə a kelːa sətːsaˈria nː tsə pəˈtewa i kwindi ˈjarimə a ˈfa ʎə ʃkuˈpinə purə nuj i a aiˈta ˈpurə pə fa lɛstə i pə zbrəˈɡartʃə i esː
D: E che so, raccontami lˈestate. Che facevate, le vacanze, vacanze vabbé!
R: ˈdwopːə tə lə ˈso ditːə ˈkwanːə aˈrimə ˈkːju waʎːəˈnastrə ʎə atːʃəpˈrɛtə tʃə manˈːewa ən koˈlonja pərˈke prima apˈːosta nuj aʎ atːʃəpˈrɛtə tʃ jaˈrimə ˈsɛmprə a serˈvi la ˈmesːa pərˈke nː pətaˈrimə i aʎə marə o alːa mənˈtaɲːa i ˈalːora ʎə atːʃəpˈrɛtə orɡanitˈːsewa kistə kuˈlonjə i jaˈrimə a antsjo netˈːunə a ˈɡaeta kwindətʃi wendə dːʒornə i unewa ˈsɛmprə kaˈkuna də baukə kə tʃə faˈtʃewa tʃə ɡwarˈdewa nˈtsomːa ʃi ʃi da kuʃˈtodə ˈkomː uˈlemə ˈdi i m rəˈkɔrdə i tʃə ʃˈteunə aŋˈkora ka waˈʎːonə ke ˈkːju də kaˈkunə də kisː aŋˈkora sə la faˈtʃewa aʎə ˈljetːə i ɛra ˈsɛmprə n kaˈsinə i kelːə də ˈbaukə tʃərˈkeunə ˈsɛmprə də akːapˈːa də kaɲˈːa rənˈtsola də nː lə ˈfa kaˈpi ɛrənə ˈtjempəˈ kisː ɛrənə i ˈtjempə ma ki tʃə pəˈtewa i aʎə ˈmarə alːora kiˈsa kə t sembˈrewa ˈkwanːə rəuˈniu t irə ˈfatːə ˈkwindətʃə wendə dˈːʒornə də marə ɛra proprja na ˈkosa kaˈʎːarda pə dirla aˈkːuʃi i ˈdwopːə ˈpurə lə dːʒitə jaˈrimə a kanˈːetə alːa sanˈtisːəma jaˈrimə ku ʎə ˈkamːjə pərˈke ʎə atobˈːus mika tʃə n ʃˈteunə asːai kusˈteunə də ˈkːju ku ʎə ˈkamːjə sə pəˈtewa arːanˈdʒa n pˈretːsə ˈkːju ˈbwonə nˈtsomːa i ˈdwopːə ʎə atːʃəpˈrɛtə o sor atːʃəpˈrɛ komː i kjamaˈrimə nuj jaˈrimə ˈsɛmprə ku isː a kistə sanˈtwarjə i na ˈwɔta pər ˈsempjə tʃə pərˈta aʎə marə m rəˈkɔrdə ˈsɛmprə ku n autobˈːus də torːəˈmidːʒə kiʎə kə ʃˈtewa ntʃima mo anˈdo sˈta la tʃitˈːa ˈbjaŋka alːoku ˈjɛmː i mentrə staˈrimə a kamːəˈna ʎə auˈtista sə kjaˈmewa fraŋku m rəˈkɔrdə st autobˈːus ˈdʒa ɛra n məˈrakulə sə arːuwaˈrimə aʎ marə pə kwanda ɛra uˈjekːjə i nˈtsomːa kelːa mːaˈtina m rəˈkɔrdə sə ɛra ˈluʎə o aˈɡoʃtə arimə arːuˈwatə aʎ dːʒiʎə aˈrimə tʃəŋˈkwanda pərˈsonə saˈra i dodətʃə ˈtredətʃə kwaˈtordətʃə ˈdːʒa tʃ aˈrimə spəˈʎjatə i staˈrimə ku ʎə kosˈtumə aʎ dːʒiʎə ʎə atːʃəpˈrɛtə sə əŋkauˈla o ˈkwa u rəusˈtatə o rədːʒəˈramə ˈsubːətə no no sor atːʃəpˈre tʃə rəusˈtamə ˈsubːətə tʃə rəusˈtamə ˈsubːətə səˈnːo kiʎ ɛra ˈbwonə daˈwerə a rəpərˈtarətʃə a baukə ˈsɛntsa pərˈtarətʃə aʎə marə i tutːə stə fraˈkasːə pə maŋku p i na dːʒərˈnata aʎə marə pəˈro ˈdwopːə alːa finə la dːʒərˈnata uˈnewa ˈsɛmprə ˈbɛlːə
D: E poi,poi sempre in estate stava pure la festa, o no?
R: si lə esˈtatə sə faˈtʃewa ˈpurə la ˈfɛsta də ˈsa ˈrɔkːu sə ruˈwe ˈpurə kelːa də sant anˈdonjə kə t ˈso rakːunˈtatə prima ku ʎə fwokə ʃˈteunə lə prətʃəsˈːjonə ma dəˈtʃamə ka nuj səntaˈrimə də ˈkːju lə feʃtə ˈkwanːə tʃə sˈtewa ka ˈbanda ka kumpˈlɛsːə kakˈːosa spətʃalˈmendə ˈkwanːə faˈtʃeunə uˈni ka kanˈtantə də kiʎə ke udaˈrimə alːa tuləˈsjonə poi esː la tuləˈsjonə nː n ɛ k unə la pəˈtewa uˈde ˈsɛmprə o aʎː aˈradjə e nˈtsomːa m rəˈkɔrdə ˈkwanːə ˈwenːə na ˈwɔta nel səsːataˈsɛtːə la pərˈke m ˈfiʃə la kˈresəma ˈkarmen vilˈːani ɛra na bˈːɛlːa kanˈtandə la ˈjɛmːə a sənˈti kiˈsa kə tʃə səmbˈrewa ki təˈnewa uˈni e uˈnewa litːle ˈtɔni m rəˈkɔrdə na ˈwɔta alːa pjatːsa pərˈke kesta karmen vilˈːani la ˈfitʃərə kanˈta alːa ˈporta alːa ˈpjatːsa na ˈwɔta robˈːertino ˈwenːə sə kjaˈmewa ɛra n kanˈtandə də ˈroma mo maŋku m rəˈkɔrdə kə kanˈtsonə kanˈtewa i kistə ɛra delːa ˈroma fulvjə ʎə skarˈparə kiʎə kə tʃə rəkuˈtʃewa ʎə palˈːonə nˈvetʃə ɛra n ɡrwosːə laˈtsjalə fulvjə kamˈpewa sul də kesːə ˈdwopːə nː ts ɛra ʃpəˈsatə kamˈpewa sulə pə la latːsjə i bˈːaʃta o kisː ˈkwanːə sˈtewa a atːsəkˈːa alːoku nˈdʒima aʎə ˈpalku kə ˈstewa uˈʃinə a sˈta bətːeˈɡutːʃa də ˈfulvjə ku tutːə ʃt ʃt afˈːarə kə təˈnewa fulvjə dəlːa latːsjə kiʎə tʃə disːə anˈvedi un ˈpo sto laˈtsjale nː te verˈɡoɲːi ˈkwa e la i tʃə disːə fulvjə i sə ŋkavoˈlo i tsaɡaʎˈːewa pure tʃerka də ˈʃi da ˈkwa dˈːentrə i nː tʃə nˈtra ˈkːju pərˈke is ɡwai ki tʃə təkˈːewa la latːsjə ˈpurə kə ɛra robːerˈtinə kə ɛra n faˈmosə kanˈdandə a isː nː tʃ mpərˈtewa ˈnjendə ˈdwopːə ka ˈwɔta jaˈrimə a sənˈti ˈpurə ʎə atrə alːa ˈfesta a santa ʎəbˈrata a sant ˈlwotʃə aʎ ˈmontə kə ˈdːʒa ɛra ˈkːju dəfˈːitʃələ pərˈke ɛra ˈkːju lənˈdanə i tʃə təˈniwa i a ˈpjedə pərˈke ka ˈwɔta tʃə sˈtewa ka kanˈdandə kə t pjaˈtʃewa i p irəʎə a sənˈti ˈfatʃiu ˈpurə n ˈʃfortsə ˈjarimə a pjedə paˈsːarimə ˈkwa aˈtːɛra alːa masena e pərˈke aŋkə pərˈke ˈso ˈkwasə ˈdodətʃə kəˈlomətrə p iː aʎə ˈmontə tu ˈwa i ˈdwopːə rəuˈje la sera la notːə i faˈtʃarimə tutːə stə sakrəˈfitʃə kə mo makara n waʎˈːonə maŋku sə ˈsonːa i ˈkwindi ˈdwopːə ˈdwopːə a stə ˈfɛʃtə sə faˈtʃeunə ˈpurə sə orɡanitˈːseunə lə ˈkortsə dəʎ ˈasənə alˈːora sə pərˈteunə kistə tʃiŋku sɛi asənə ʎə pərtaˈrimə aʎə lawaˈtorə fin alːa ˈporta santa nəˈkola tutː a ˈkorːətʃə apˈːrjesːə aʎː ˈasənə a tˈrarətʃə ku ʎə basˈtonə kiʎə kə ndʒima sə arːabˈːjewa dəˈtʃewa fərˈmatwu səˈnːo kistə m ruˈwotːsəka nˈdɛra nˈvetʃə nu fatʃaˈrimə aˈpoʃta ʃpətʃalˈmendə ˈkwanːə ndʒima aʎː asənə tʃə sˈtewa kaˈkunə mˈpo ˈkːju kuˈrjusə ˈdwopːə faˈtʃeunə ʎə tirə alːa funə alːa pəɲˈːatːa a tutː stə ˈkosə akːuˈʃi pː arːənˈɟi la kosa p arːənˈɟi la dːʒərˈnata la ˈfɛʃta ɛlː i ˈkwanːə ˈdwopːə ˈkjapːiu ka pəɲˈːatːa ʃpəˈrɛnːə kə ˈʃewa ka lira tantə nː tʃə mətˈːeunə mai asːai kwatˈrinə tʃə mətˈːeunə dːʒustə kakːuˈsetːa lə akwa la faˈrina alːəˈʃi ma ʎə kwatˈrinə tʃə n mətˈːeunə ˈsɛmprə pwokə
D: E vabbé, di ɡiochi popolari ci stà pure quella col formaɡɡio
R: ɛ ɛ ʃi ˈdwopːə ˈdwopːə kesː ˈkosə ˈkwa fatʃaˈrimə ˈpurə ma də ˈkːju də ˈmːjernə sə faˈtʃewa a ˈforma də kaʃə ku la rotˈːsəka dəˈʃjamə sə kumpˈrewa nːa ˈforma də kaʃə tʃə sə mətˈːewa la tsaˈɡaʎːa atˈːornə la tsaˈɡaʎːa ɛ kelːa sˈpɛʃə də filə ke tʃə sə metːə abːədəˈnatə atˈːornə i tu la ˈtje la ˈtjeta lanˈdʒa dendrə i paˈesə sə faˈtʃewa na spɛʃə də pərˈkortsə i ki faˈtʃewa pˈrima aː lanˈdʒa a arːuˈwa alːa finə unˈtʃewa ʃˈta ˈforma sə n ˈjewa dendrə pə ʎə wikoˈletːi təˈniwa i la təˈniwa rəkatˈːʃa ma no ku lə manə pərˈke la təˈniwa rəkatˈːʃa ku lə pə fortsa ku ʎə tirə i ˈkwindi sə ʎə atrə sə awantaˈdːʒeunə ʒbəˈtʃeunə prima a ˈporta santa nəˈkola sə faˈtʃewa la partita i la rəuˈwintʃəda i ˈdwopːə sə pərˈdiu irə pjertsə ˈkwindi tʃə ˈʃtewa ˈsɛmprə kaˈkunə poi ka skasːasakˈːotːʃe kə sə mətˈːewa a ˈrompə pərˈke nː tirə akːuˈʃi t dəˈtʃewa ˈtorna ir ʒbalːatə irə supeˈratə ʎə kosə pə təˈra i ˈkwindi tu təˈniwa rətəˈra maɡari irə ˈfatːə n ˈbjeʎːə tirə i alːora kumənˈtseunə a lətəˈɡa i ˈtʃjertə ˈwɔtə sˈjewa ˈpurə sˈjewa ˈpurə a təˈra matˈːsatə pərˈke na ˈwɔta dəˈtʃeunə kə irə fatːə n ˈbjeʎːə tirə m ʎə fai rəˈtˈra pərˈke tu səˈkundə te i ˈso ʒbaˈʎːatə i alːora anˈːantsə alːa ˈpoʃta iː t məˈtiwu a lətəˈɡa pərˈke ɛra ˈkwindi ʎə ˈpundə ke ˈkːju prəˈʃisə ˈkːju fiˈnalə kə təˈniwa kə tʃə təˈniwa arːuˈwa i la ˈposta ˈkwindi ma pˈro prima sə pətewa dːʒəˈka mo fau ku kelːə ˈformə ɡˈrosːə ku lːa dːʒɛndə proprja abːəˈdwata a ˈfa kisːə dːʒokə nː tsə ˈfa ˈkːju komː a na ˈwɔta unə kumpˈrewa na fərˈmetːa də ˈkatʃə sɛtːə ˈotːə ˈdjedʒə kilə t dəurˈtiu alːa finə kelː kə irə fatːə i irə piertsə pˈro t irə dəurˈtitə ˈkwindi mo sə ˈdːʒjoka sul suʎə ˈpesə suʎə kwatˈrinə i iɱvatːi jo nː tʃə ˈso dːʒəˈkatə ˈkːju tʃə ˈso dːʒəˈkatə du ˈwɔtə ˈso pjertsə i nː tʃə ˈso dːʒəˈkatə ˈkːju
D: E non ti sei mai maŋɡiato il formaɡɡio,non ti sei…
R: no na ˈwɔta m lə ɛu fatːə asːaˈdːʒa pərˈke ˈfurənə ˈfurənə bˈrau ditʃə o sjetə paˈɡatə maɲːaˈtulə ˈpurə wui esː
D: Vuoi fa una piccola pausa va? Allora papà ci manca pochissimo tempo. Allora visto che, per esempio tu hai ɡiocato tanto a pallone pure con la squadra di Boville, dimmi proprio quando è nata ‘sta ɡrande squadra di Boville.
R: alːora la ˈskwadra də ˈbaukə ʎə ˈprim anːə kə la faˈtʃɛmːə nuj i təˈnewa dətʃasˈːetːə djeˈtʃotːə anːə i kuməntsaˈrimə a dːʒəˈka nː tənaˈrimə maŋku ʎə kampə ˈkwa a ˈbaukə jaˈrimə a dːʒəˈka aʎ ˈmondə alː anətˈrelːa pərˈke nː tʃə ʃˈtewa ʎə ˈkampə i tʃɛrtə ˈwɔtə jaˈrimə ˈpurə a kasaˈmara pəˈro ˈloku ʎə ˈkampə nː n ɛra ˈbwonə ˈdwopːə ʎə alːarˈɡarənə i tʃə sə pəˈtewa ˈfa ˈpurə ʎə kampjoˈnaːtə i ˈkwində ˈfitʃərə m sembra nel sətˈːanda sətːanˈdunə sˈta ˈʃkwadra pərˈke sə məˈtːj anˈːantsə sanˈtutːʃə a fortsa də rompə lə sakˈːotːʃə i fetʃə dəunˈta tutːə ˈsotʃə m rəˈkɔrdə sə katˈːʃeunə milːə lirə o du mjaˈlirə pə ki pətewa kaˈtːʃa də ˈkːju ɛrənə ɛrənə du mjaˈlirə ʎə mesə komːə ˈkwota i a nuj kiˈsa kə tʃə səmbˈrewa i ʎə primə alːənaˈtorə fu fulvjə ʎə skarpaˈrjeʎːə il latːˈsjalə pərˈke a isː ˈdwopːə tʃə pjaˈtʃewa i tutːə poi ku sanˈtutːʃə erən aˈmitʃə təˈneunə kwasi la ʃtesːa eˈta ɛrənə del trɛntaˈdu mə sembra tutːə i du o alˈːora isː ʎə presiˈdɛndə i ˈdwopːə ʎə alːənaˈtorə i pˈro sanˈtutːʃə faˈtʃewa tutːə isː a ki tʃə fatʃewa fa ʎə seɡˈretarj a ki ʎə kasˈːjerə dəˈtʃewa pəˈro ɛra isː ka faˈʃewa tutːə ˈdwopːə jaˈrimə a dːʒəˈka aʎə ˈmontə ma a nuj kiˈsa kə tʃə səmbˈrewa ʎə alːənaˈmendə ka ˈwɔta ʎə fatʃaˈrim alːa nitˈrelːa o a kə atra wia pərˈke ʎə kwatˈrinə nː tʃə sˈteunə i alːora sanˈtutːʃə o kaˈkunə də kiʎə kə təˈneunə kaˈ makəna də kisː kə ʃˈteun waˈbːe ˈkːju ɡˈrwosːə tʃə faˈtʃewa pərˈta ˈkwatːrə tʃiŋɡu alːa ˈwɔta in alːora ɛ i tʃə təˈneunə ˈpurə aʃpəˈtːa kə fatʃaˈrimə ʎə alːənaˈmendə i ˈkwindi prima kə ˈfatʃiu t lauˈiu i ˈpo ɛrənə ˈkːju lə ˈwɔtə kə lə aˈkwa nː tʃə sˈtewa sə tʃə sˈtewa ɛra ˈfredːa i ˈkwanːə ju a ˈfa ʎə alːənaˈmendə də mˈːjernə ˈdwopːə t ju a laˈwa ku kelː aˈkwa dːʒəˈlada lasˈːiu pɛrdə t rəusˈtiu i t n ju iɱfatːi ˈkːju də kaˈkunə sə amːaˈlewa pərˈke ˈkwanːə irə ˈfatːə kelːa bːɛlːa suˈdata i ˈdwopːə t sə rasːəɡeunə tutːə ʎə ˈpaɲːə tia i nː pəˈtiu i a ˈkasa prima ke nː t sə ɛra asːəˈɡatə ʎə səˈdorə ɛlː jarˈimə a ˈfa tutːə ʃt ˈkosə pəˈro tutːə kunˈtjendə la dəˈmenəka ˈkwanːə sə təˈnewa parˈti ˈdwopːə alː una alːa ˈporta a mɛtˈːsjornə i mɛtːsə dəpənˈdewa ˈdwopːə anˈdo tənaˈrima i təˈniwa i a dːʒəˈka in ˈkasa opːurə təˈniwa i ˈsɛmprə aʎ paeˈsetːə ˈkwa uˈtʃinə kə t posːə ˈdi la sˈɡurɡola a ˈsora a karˈnɛlːə a lˈːisəra ˈkwa ˈkːju uˈtʃinə a kasaˈmara a wɛrʎə imˈbe sə faˈtʃewa ˈsɛmprə na kosa pərˈke a bːaukə la skwadra də n kampjoˈnatə nː tʃ ɛra ʃˈtata mai i ɛrənə fatːə ka wɔta ka torˈneu ˈkwindətʃə wend anːə prima a ˈtorːətʃə ˈjeunə ˈsɛmprə a fəˈni a mːatˈːsatə ˈopːurə ʎə ɛrənə fatː aʎ ˈmondə ka torˈneu m rəˈkɔrdə ka nuj ka ˈwɔta jaˈrimə tʃə pərˈteunə da waˈʎːunə ma pəˈro ˈsɛmprə ku la paˈura i sə dəˈtʃeunə aʎə ˈmondə diˈkunə ˈtira kə ɛ də ˈbaukə aʎə ˈmondə dəˈtʃeunə tira ka ɛ a ˈbaukə dəˈtʃarimə ˈtira ka ɛ dəʎə ˈmondə aʎə ˈmondə dəˈtʃeunə ˈtira kə ɛ də ˈbaukə pəˈrke na ˈwɔta sə faˈtʃewa ka parˈtita sə ˈjewa ˈsɛmprə a fəˈni a lətəˈɡa i alːora jaˈrimə a ˈfa sə paˈrtitə i ˈdwopːə sə unˈtʃiu ma prima m rəˈkɔrdə ɛrənə ˈkːju lə baˈdoʃtə kə ˈdeunə pərˈke arimə tutːə waˈʎjunə də ˈbaukə ˈdːʒendə nˈvetʃə ke maɡara aʎː atrə ˈpaesə ɛra ˈsɛmprə dːʒəˈkat də ˈkːju sə rətˈrweunə də ˈkːju ˈpurə aʎə kampə pərˈke nu abːˈtwatə aʎə laˈwatorə ə ʎə ʃˈpatsj ɛra ˈtʃukə ɛra ˈpikːulə i ˈdwopːə tə truˈwiu ˈmjetsə a n kampə də kiʎə nː arːuˈwiu mai aʎə lawaˈtorə ku tre pasːə sˈtju əm ˈporta aˈlːoku tʃ uˈlewa lə ira də djo prima ka arːuˈwiu a ˈfa ka ɡːol
D: E vabbé, però avevate un ɡrande séɡuito.
R: ʃi ʃi la ˈdːʒendə la ˈdːʒɛndə partətʃəˈpewa pərˈke ˈdwopːə spəʃalˈmendə ˈkwanːə ˈsje tutːə də ˈbaukə ki t ɛra fiʎə ki t ɛra nəˈpotə ki paˈrɛndə ki kumˈparə ki ʎə kunəˈʃiu ki keʃtə ki kelː atrə ˈsɛmprə ˈdːʒɛndə kə poi dəˈtʃeunə da ˈwendʒə ka t ˈdeunə ʎə ˈpremjə nˈvetʃə a nuj tʃə pərˈteunə atˈːɛra a fədəˈriku mɛsaˈnotːə tʃə tʃə maɲːaˈrimə n ˈpjatːə də makːaˈrunə aʎə oʎə i pəpərənˈtʃinə i staˈrimə tutːə nˈtsjema i arimə səˈkurə ka tʃə sə dəurˈtewa ku pwokə nˈtsomːa sɛntsa ˈtantə ˈkosə na ˈkosa kə faˈtʃewa ridə ˈpurə ɛra ˈkwanːə m rəˈkɔrdə atˈːɛra a fədəˈriku mɛsaˈnotːə ˈkwanːə isːə təˈnewa ˈdi uˈnatə ˈkwa dəˈtʃewa uˈnat ˈjokːu pərˈke nu dendrə ˈbaukə dəˈtʃjamə ˈkwa nˈvetʃə fɔr pə la kamˈpaɲːa diˈkunə ˈjokːu pə di ˈkwa i a nuj sːa ˈkosa tʃə faˈtʃewa ridə poi ˈstewa ˈsɛmprə kaˈkunə kə sə mbrjaˈkewa ˈopːurə də kiʃtə kə dːʒəˈkeunə ku nuj a palˈːonə tʃə sˈtewa tʃɛsərə marjə kə ɛrənə m ˈpo ˈkːju ɡrwosːə də nuj təˈneunə ka sɛtːə otːə anːə də nu də ˈkːju də nuj i ˈkwanːə jaˈrimə a fːa ka tʃəˈnetːa də kesta sə mbrjaˈkeunə ˈsɛmprə nˈvetʃə sˈtewa marˈtʃɛlːə təˈnewa ˈsɛmprə urˈɡoɲːa pərˈke isː ɛra ˈsɛmprə urɡuˈɲːusə anˈɡora ˈmo tɛ sətːanəˈdanːə isːə nː tsə maˈɲːewa mai ˈnjendə pəˈro uˈnewa saˈria fatːə ˈsɛmprə ˈpurə a menə də uˈni pəˈro uˈnewa pə ʃˈta nˈtsjema ku nuj esː i pasːaˈrimə ʎə pˈremjə kə pətaˈrimə kjaˈpːa ku la skwadra i ɛra kisːə na maˈɲːata i bˈːaʃta ˈɛrano tɛmpi bˈːɛlːi ɛsː
(00:00)
Allora papà, adesso facciamo l’intervista per la tesi. Sarà un’intervista di quaranta minuti, io ti farò un po’ di domande e tu mi devi rispondere in dialetto. Allora, cominciamo. Vai.
Allora, io sono nato nel cinquantaquattro, quindi ho quasi sessant’anni. A quel tempo, quando nascevamo noi, ancora si nasceva dentro le case, c’era l’abitudine di dentro le case perché gli ospedali non c’erano e quindi veniva la levatrice, venivano pure le persone che magari erano parenti o vicini di casa e davano una mano a quella che doveva partorire. Dopo quando eravamo un po’ più grandi, roba di tre, quattro anni, andavamo all’asilo. L’asilo stava giù alle suore, perché gli asili come ora non c’erano, quelli del comune non c’erano proprio, e c’era solo quello delle suore, ed era uno solo e ci andavamo solo noi che abitavamo dentro Boville, insomma, dentro le mura perché quelli che abitavano fuori, non c’erano gli asili e quindi quei bambini dovevano stare con la mamma, con il padre , con il nonno tutto il giorno. Invece noi potevamo andare all’asilo, e quando andavamo all’asilo mi ricordo eravamo tanti, molti. Ti posso dire quando rivediamo qualche fotografia, di quelle vecchie, eravamo pure una cinquantina. E c’era solo una suora, ora magari all’asilo, alle scuole di adesso, ci sono due, tre, quattro maestre e facevamo una confusione che non finiva mai lì con le suore, che mi ricordo una si chiamava Suor Orsolina ed un’altra si chiamava Suor Loreta. Ci litigavano sempre perché facevamo confusione, tutte queste cose insomma, ecco, quello che potevano fare i bambini di tre, quattro anni, cinque. Per esempio dovevamo portare per forza il grembiule a quadrettini, e guai chi non lo portava, sennò le suore non ti facevano nemmeno entrare dentro l’asilo. E allora per forza lo dovevi mettere questo grembiule. Finito l’asilo, quando ce ne andavamo a casa, alle quattro si usciva dall’asilo, molti bambini il grembiule ce lo facevano mettere dentro casa, perché se non altro, anche se non era quello dell’asilo, era un altro, così non si sporcavano le maglie, i pantaloni. Un’altra cosa che devo dirti è che portavamo sempre i pantaloni corti, che quelli lunghi non li aveva nessuno a quel tempo: o era estate o era inverno sempre i pantaloni corti, fino a quando facevamo le elementari, una decina d’anni portavamo i pantaloni corti. E il grembiule te lo facevano mettere anche per non far sporcare la maglia, i pantaloni, per non far vedere se eri sporco. E con il grembiule, quello copriva tutto e non si vedeva niente, anche se avevi la maglietta rotta, qualcosa e stavi più tranquillo. All’asilo, dopo il mangiare lo facevano le suore, ma non era tanto buono, insomma, per quello che ricordo io, e uno non è che mangiava tutto quello che le suore facevano, un po’ di accozzaglie, quindi era più quello che non mangiavamo che quello che mangiavamo. E quando andavamo a scuola, all’asilo, dovevamo portare anche la borsetta. Che erano le borse, erano di cartone, non erano di pelle, chi se le poteva comperare,
(04:00)
e dentro queste borsette ci portavamo qualche cosetta: una mela, qualche biscottino, e qualche volta li mangiavi. Dopo dovevamo stare sempre zitti, perché le suore litigavano e qualcuna menava anche, e allora non potevi parlare. E ecco ora quando te lo ricordi, te lo ricordi con un po’ di piacere ma quando ci andavi tanto piacere non ti faceva insomma andarci. Dopo, una volta passato l’asilo, cominciavamo le elementari. Alle elementari andavamo sopra al comune a scuola perché altre scuole come adesso non ‘erano, ed era la casa intorno al comune che faceva da scuola. Lì al comune c’erano le camere e ricordo c’erano un po’ di sezioni diverse, perché in pratica non andavamo tutti insieme. Fuori magari c’era anche la scuola dove stavano tutti insieme, però dentro Boville c’era questa cosa di fare così. E dentro la scuola eravamo pure quindici, venti tutti con il grembiule nero i maschi e per le femmine o blu o nero anche loro, dipendeva un po’ da come si poteva fare. E dopo ogni classe aveva il fiocco: la prima mi sembra che era azzurro il fiocco, la seconda bianco, la terza blu, la quarta mi sembra era rosa e la quinta era come la bandiera, per riconoscere che classe facevi. I maestri diciamo che erano cattivi un po’, non erano uguali a quelli di adesso insomma, menavano anche un po’ di bacchettate se facevi confusione, se non facevi i compiti mettevano in castigo , ora magari un bambino se il maestro o la maestra gli dicono qualcosa iniziano tutti a litigare, vanno le mamme a scuola, litigano, questo, quello e quell’altro. Noi invece dovevamo stare zitti sennò il maestro ci dava ance più castigo e veniva tua madre e tuo padre e ti davano anche il resto, non è che mandavano ragione a te, dicevano sempre che noi dicevamo che aveva sbagliato il maestro , ma loro dicevano che avevamo sbagliato noi e quindi mai si mettevano contro il maestro. E quando andavamo a scuola lì sopra, era sempre freddo perché i riscaldamenti non c’erano, c’era qualche stufa a legna, di quelle che erano, bo, di ghisa , di ceramica, non lo so di cosa erano, e le veniva ad accendere il bidello; però prima di accenderle quando dopo noi andavamo a scuola era sempre pieno di fumo puzzolente perché quelle cose, quando tirava vento e tutto. E morivi di freddo e quando qualcuno aveva freddo lo diceva al maestro e ti faceva avvicinare alla stufa, oppure quando facevamo ricreazione ci mettevamo con le mani davanti al tubo, alla stufetta, in quel modo per riscaldarti un po’, così sentivi meno freddo, specialmente le femminucce che erano sempre più freddolose. E dopo quando per esempio andavamo a fare la ricreazione, se c’era il sole e non pioveva, andavamo giù nel cortile tutti insieme, tutte le classi insieme. Quindi pensa un po’ tu quanti eravamo tutti lì, sarà centocinquanta bambini, duecento, quanti eravamo bo
(08:00)
in quel cortiletto, lo hai presente, quello che sta vicino al comune, è piccolo ma quando eravamo bambini, sembrava un campo sportivo. E cento bambini lì a fare a corsa, granacca, a tana. Sennò ci mettevamo a giocare con le palline, quelle di vetro e si giocava a fossetta, oppure si giocava triangolo. A fossetta era che tu dovevi andare dentro una fossetta ed eri padrone di tirare quando dicevi tu e cose, oppure facevamo a triangolo per terra: si faceva una specie di triangolo e ci si mettevano le palline dentro, due tre, dipende da quanti facevamo, e dopo si faceva una specie di conta a chi tirava per primo, e quello che era più capace a far uscire più palline da dentro il triangolo se le prendeva. E se ti diceva bene, vincevi anche sette, otto palline, se ti diceva male le avevi perse e dopo dovevi andare anche a ricomprarle e farti dare i soldi a tua madre o tuo padre per ricomprare queste palline. Perché se non avevi le palline gli altri non te le davano e allora non potevi giocare e quindi dovevi stare a guardare gli altri ed era brutto. Dopo si riandava dentro la scuola, poi finita la ricreazione, a volte facevi dieci minuti, a volte un quarto d’ora, una volta di più, dopo se i maestri si mettevano a chiacchierare lì, il tempo passava e a noi ci faceva piacere rimanere lì, basta che non andavamo dentro la scuola a fare i compiti insomma.
E vabbè poi quando per esempio uscivate da scuola, che facevate, eravate piccolini
E’ dopo mi ricordo che quando andavamo in classe e si usciva, e dopo si usciva a mezzogiorno e quaranta, mi ricordo suonava la campanella e ce ne andavamo con la borsa, con i compiti. C’era anche il doposcuola e c’erano quelli che avevano meno soldi, meno possibilità restavano lì, a mangiare a scuola. Invece noi, quelli che non restavamo, dopo mangiato ci mettevamo d’accordo ed andavamo a giocare a pallone al lavatoio. Adesso il lavatoio, tu lo hai visto, è asfaltato ed è tutta un’altra cosa, ma prima era pieno di pietre e giocavamo lì, con quei palloni di cuoio e dovevamo farli legare perché erano palloni di cuoio con il bocchettone, si diceva il bocchettone perché c’era la cucitura. Li portavamo sempre lì da Fulvio il calzolaio perché lui li sapeva aggiustare meglio, li sapeva stringere bene altrimenti quando li colpivi di testa, se non erano legati bene con lo spago, ti facevi male se non erano stretti bene. Allora andavamo sempre da questo povero Fulvio e lui ce lo faceva sempre perché aveva giocato a pallone e quindi ci aiutava sempre, anche se sbuffava, sbuffava ma non ci ha mai rimandato senza legarci il pallone. Oppure quando il pallone si rompeva, si scuciva, diciamo si toglievano i punti, lui ci rimetteva i punti con lo spago, con il filo che aveva lui che usava per rimettere la suola alle scarpe, eccetera. E poi per noi l’importante era che non si rompesse la camera d’aria altrimenti il pallone non era più buono. Quindi Fulvio ci faceva tutto,
(12:00)
ed andavamo a giocare sempre così al lavatoio e facevamo le sfide, che sembra non fossero niente, ma invece facevamo a pallone, ci menavamo tanto, come a che, e quando cadevi atterra, tutte le gambe sbucciate, le mani, specialmente quando facevamo le sfide su contro giù, diciamo quelli che abitavano nella parte superiore e quelli che abitavano nella parte basse di Boville. Facevamo queste sfide e c’era sempre qualche cosa da discutere, perché ognuno cercava di prendersi quelli più forti per vincere la partita, però poi gli altri dicevano “ma questo abita a sant’Angelo e quindi non può giocare con voi, magari deve giocare con noi, quello fa parte di su, non di giù” e ognuno cercava di portarselo insomma dalla propria parte sempre per vincere. Facevamo fino a tardi, fino a che non faceva buio e dopo ce ne andavamo a fare i compiti per il giorno dopo per la scuola, sperando sempre di riuscire a farli i compiti; imparavi qualche poesia, perché a quei tempi le poesie le facevano imparare a memoria, dopo facevi un po’ di storia, un po’ di aritmetica, come dicevano loro, e dovevi fare qualcosa. Dopo, soprattutto le mamme dicevano sempre: “ma quando andate a studiare? quando andate a fare i compiti? Quando andate qua? quando andate?”. Insomma dopo, specialmente se avevi perso a pallone, perché erano sempre queste partite accese, diciamo, dovevi stare anche a fare i conti con mamma e papà.
E però ad esempio la scuola, non è come ora, che iniziava a settembre. Voi iniziavate con comodo, molto con comodo.
Noi la scuola, Alessa’, la iniziavamo il primo ottobre ed il quattro ottobre però già si faceva festa perché era San Francesco. Ora invece hanno tolto tutte queste feste, non si fa niente. A novembre c’era la festa per i caduti , il quattro novembre, ci portavano davanti il monumento in piazza e alla cappelletta, a mettere la corona per i caduti. C’era sempre qualcuno che faceva qualche discorso, l’arciprete che dava la benedizione. Noi eravamo contenti e basta, basta che non facevamo scuola, noi ne potevamo fare anche dieci di giorni di quelli. Dopo sempre a novembre, mi ricordo, il ventuno ci portavano a piantare gli alberi alla cappelletta, ogni anno piantavamo questi alberi ma non crescevano mai, qualcuno sarà anche cresciuto, ma insomma! E litigavamo sempre i più grandi contro i più piccoli, che volevano piantare loro gli alberi, ed era sempre una commedia, e quando il maestro aveva detto: “fai questo, fai quello” dopo alla fine c’era sempre da discutere tra noi per piantare questi alberi. Dopo per esempio a novembre, a Natele, eccetera. A Pasqua ci portavano a fare il precetto pasquale , andavamo tutti su in chiesa, con l’arciprete che diceva la messa, venivano anche i ragazzi dell’avviamento. A quei tempi a Boville non c’erano le medie, ma si chiamavano, mi sembra avviamento professionale. Dopo, chi già aveva fatto la prima comunione , si faceva la comunione, gli altri stavano li a messa, ma a chiacchierare, ed il maestro diceva sempre “state zitti” e anche l’arciprete,
(16:00)
mentre diceva messa, diceva anche lui “state zitti”. Dopo fatte queste cose, tornavamo a scuola. A maggio, per esempio, dopo Pasqua, c’era il mese mariano e si doveva recitare il rosario; noi per andare a scuola dovevamo per forza passare davanti la chiesa di Sant’Angelo e l’arciprete prima di andare a scuola si metteva sempre davanti la porta della chiesa, sulla scalinata e non faceva passare nessuno, e tu per forza dovevi andare in chiesa a recitare il rosario, dopo cantavamo. Noi ci andavamo più volentieri perché andavamo a servire la messa con lui, e ci dava sempre qualcosa :ci comperava il pallone. Quindi facevamo i chierichetti, adesso invece vai a messa e non c’è un chierichetto neanche a pagarlo. Sono tutte cose queste che si sono perse, che non ci sono più.
E dopo finite le elementari, inizi con le medie.ma tu sei stato ‘forestiero’ però alle medie
Si, io finite le elementari dopo sono andato in collegio nel sessantasei, mi sembra, a san Domenico con i frati di Casamari. Ed ho fatto le medie lì, non ci rimandavano mai, solo un po’ di giorni d’estate ci rimandavano a casa. E quando andavamo a casa, la storia era sempre quella: l’estate ti incontravi con gli amici, con i compagni con cui avevi fatto le elementari, andavamo insieme a giocare a pallone dalla mattina alla sera. Qualche volta aiutavo papà perché papà aveva l’orto, te lo ricordi anche tu, quando eri piccoletta, vedevi che aveva l’orto, aveva le galline, i conigli. Io ogni tanto gli davo una mano a fare qualcosa, un aiuto e lui diceva sempre che non andava bene, che questo e quello che gli facevi, che avevo zappato male, ero andato storto. Quindi invece di dargli una mano, gli davamo più che altro disagio. Potevamo fare qualsiasi cosa che per lui non andava bene, non eravamo andati dritti un’altra volta, allora certe volte gli dicevo: “papà fai da solo, così non litighi con nessuno”. Dopo, tornato dal collegio a casa, papà aveva comperato il motorino a Luigi, un Benelli mono marcia che, non dimenticherò mai, aveva pagato sessantacinque mila lire, e tutto a Luigi perché io ero più piccolo. Io andavo sempre su quel motorino e papà si arrabbiava, perché mi diceva che dovevo essere attento, di non dover andare sempre di corsa, prima con la bicicletta, adesso con il motorino e quindi perdevo sempre tempo. Papà dopo comprò anche una vespa, sempre a Luigi, tanto comperava tutto per lui perché era più grande di tre anni; ma tanto la usavo anche io. Ed erano sempre discussioni perché certe volte uscivo dopo pranzo, appena tornato da scuola. A quattordici, quindici anni sono andato a scuola Veroli perché mi sono iscritto al ginnasio. Quindi, quando tornavo, andavo sempre con la vespa, con il motorino. Andavamo a fare i giri e la benzina, a quei tempi, costava poco, la miscela costava circa centoventi lire, quindi ci si potevano fare quaranta, cinquanta chilometri, ci stancavamo di fare giri attorno la passeggiata, per Boville, tanto la benzina non finiva mai. Dopo si facevano fare i giretti agli amici, si andava in due e non si poteva e i carabinieri, se a volte ti vedevano, dicevano “non si fa, non si fa” anche se alla fine facevamo sempre di testa nostra, lo facevamo di nascosto,
(20:00)
e se anche i carabinieri ci vedevano facevano finta di non vederci. Quando andavamo scuola a Veroli ci sempre organizzavamo per andare a giocare a pallone dopo pranzo perché, a quei tempi, eravamo circa una cinquantina ad andare a scuola a Veroli, chi allo scientifico, chi alle magistrali, chi il ginnasio e chi andava alle medie e quindi riuscivamo a metterci d’accordo fra noi. Prendevamo l’autobus, ma a volte quando si usciva prima, invece di aspettare l’autobus che partiva all’una e mezza, andavamo giù al piazzale delle ‘filippine’ e facevamo autostop per cercare di arrivare al Giglio in modo tale che se fosse passato qualcuno di Boville, che veniva da Frosinone e che doveva passare lì perché la superstrada non c’era, saresti potuto arrivare prima a casa. Certe volte però non passava nessuno e quindi bisognava prendere l’autobus che partiva da Frosinone, in questo modo se avevi pensato di arrivare prima, arrivavi ancora più tardi. Quindi dopo esserci messi d’accordo tutti insieme a Veroli, e dopo aver mangiato andavamo sempre a giocare a pallone e a fare le cose che facevamo sempre, a chiacchierare, a giocare eccetera. Quando era periodo di frutta, Alessa’, di mele, di pere, andavamo sempre a rubarle, anche le ciliegie rubavamo nei vari orti, soprattutto le pannocchie, per cui dovevamo aspettare giugno, quando raccoglievamo anche il grano per il fuoco di Sant’Antonio, si andava a cogliere questo grano per i campi , facevamo dei mazzetti che poi mettevamo ad arrostire sul fuoco di Sant’Antonio; perché quando si faceva la processione si faceva anche questo fuoco a Sant’Antonio, si raccoglievano le frasche, e dopo mangiavamo questo grano cotto in quel modo e magari ti prendevano per pazzo, per scemo. Ma a quei tempi c’erano queste cose e ci si accontentava di poco. Dopo all’età di quindici, sedici anni andavamo anche al cinema, sempre in autostop, perché le macchine non le avevamo. Certe volte restavamo fuori anche fino a tardi se non passava nessuno, perché i soldi per il biglietto dell’autobus si cercavano sempre di risparmiare per comprarci qualcosa come le sigarette. Qualche sigaretta di nascosto ce la fumavamo, la prima volta quando lo dissero a papà che io fumavo, glielo disse Gigi, che non si faceva mai i fatti suoi, e lo disse a papà. Papà, pace dove sta adesso, mi si avvicinò mentre io stavo leggendo una rivista e mi diede uno schiaffo, io gli chiesi perché mi avesse menato e lui “che siete stati a fare l’altro giorno al Bucione?” io gli dissi niente, ma lui disse che glielo aveva detto Gigi pelucca e allora confessai e dissi che si, stavamo fumando. E questa fu una delle poche volte che papà mi menò.
E per esempio, che ne so, dimmi, raccontami qualcosa. Che ne so della festa di San Pietro, di San Leonardo. Se erano più belle, se erano feste diverse.
Si, la festa del patrono era quella di San Pietro, non era più bella ma era tutta un’altra cosa. A Boville prima si facevano due fiere, una il giorno di San Leonardo il sei novembre, il giorno che capita San Leonardo, Alessa’, capita sempre Natale: se di martedì, Natale è di martedì, se di giovedì, Natale sarà di giovedì. Questa è una cosa che nessuno sa, ma noi sappiamo che lo stesso giorno che cade san Leonardo, cadrà Natale.
(24:00)
Dopo si andava a fare un giro per la fiera. Poi c’era quella di San Pietro, ma rispetto ad ora le fiere di un tempo erano tutta un’altra cosa: innanzitutto c’era più gente che veniva, perché a Boville vi viveva più gente, ora non c’è quasi più nessuno rispetto a prima. Si facevano le fiere anche con il bestiame, ricordo le mucche, gli asini, i maiali ed i maialini che si trovavano all’interno di certe gabbie di legno che non so bene come erano fatte perché si alzava lo sportello. E quindi tutti a vedere come erano questi maiali, c’era sempre anche il sensale, che faceva da tramite tra il compratore ed il venditore , che lo pagava, e quindi prendeva soldi da tutti e due. Dopo se qualcuno sceglieva un maiale e gli dicevano prendilo tu, marchiavano l’animale per riconoscerlo, per non farlo cambiare , perché sembravano tutti intenditori intorno al maiale, magari qualcosa la capivano pure. Quindi mettevano questo segno sull’animale per riconoscerlo perché a volte facevano altri giri, poi prendevano questi maialini in braccio o li mettevano in qualche macchina, chi l’aveva, altrimenti sui carrettini e se li portavano. La fiera di San Pietro si faceva a porta San Nicola , invece quella di San Leonardo si organizzava a San Francesco, anche se le bestie erano vendute al lavatoio, dove giocavamo noi. Quindi eravamo sfortunati perché noi dovevamo giocare a pallone al lavatoio, invece tutti quegli animali: mucche, maiali ed asini erano esposti lì e noi non potevamo giocare. E se gli scopini non pulivano, eravamo noi a raccogliere la paglia e a pulire lo sporco perché non potevamo giocare in mezzo a quella sporcizia, quindi diventavamo scopini anche noi per fare subito e per aiutare.
E che ne so, raccontami l’estate. Che facevate, le vacanze, vacanze vabbè!
Dopo, come ti ho detto, quando eravamo più grandi , l’arciprete ci mandava in colonia, per questo noi andavamo sempre a servire la messa con lui, perché prima non potevamo andare al mare o in montagna. Allora l’arciprete organizzava queste colonie ed andavamo ad Anzio, Nettuno, Gaeta per quindici, venti giorni. Veniva sempre con noi qualcuna di Boville che ci faceva da guardia, da custode; ricordo che c’erano ancora bambini che ancora facevano la pipì nel letto ed era sempre una confusione. Le signore di Boville cercavano di nascondere la cosa, cambiavano le lenzuola in modo da non farlo capire. E a quei tempi nessuno poteva andare al mare, quindi chissà che cosa ci sembrava a noi quando tornavamo a casa dopo quindici, venti giorni di vacanza al mare, era una cosa proprio gagliarda, per dirla così!! E facevamo anche le gite, andavamo a Canneto, alla Santissima ed andavamo con il camion perché di autobus non ce ne erano molti e costavano di più, con il camion si poteva ragionare sul prezzo e poteva essere più conveniente. Dopo l’arciprete o ‘sor arcipre’ ci portava quindi sempre in questi santuari con lui, ma una volta ci portò al mare sempre con un autobus di torremigi, che stava su dove ora c’è la città bianca, e mentre stavamo andando, l’autista ricordo si chiamava Franco e l’autobus per quanto era vecchio era un miracolo arrivare, quella mattina non ricordo se era luglio o agosto,
(28:00)
eravamo arrivati al Giglio, in tutto eravamo una cinquantina ma in dodici, tredici, quattordici ci eravamo già messi in costume. L’arciprete si arrabbiò e ci disse di rivestirci che altrimenti avrebbe fatto fare inversione, allora tutti noi a scusarci e a rivestirci in fretta perché sapevamo che sarebbe stato capace di farci riportare a Boville senza portarci al mare. Quindi tutta questa confusione per andare una giornata al mare, anche se poi le giornate riuscivano tutte bene.
E poi, poi sempre in estate stava pure la festa, no?
Si, in estate c’era anche la festa di San Rocco, prima quella di Sant’Antonio che ti ho già raccontato con il fuoco. C’erano le processioni ma diciamo che noi sentivamo di più una festa quando c’erano qualche banda e complesso, specialmente quando facevano venire qualche cantante di quelli che si vedevano in televisione, che poi la televisione non è che si poteva sempre vedere, o che ascoltavamo alla radio. Insomma ricordo quando una volta nel sessantasette, perché feci la cresima, Carmen Villani, una bella cantante, la andammo a sentire e chissà chi sembrava dovesse arrivare, veniva Little Tony. Mi ricordo una volta in piazza, che Carmen Villani la fecero cantare alla porta, in piazza una volta venne Robertino, era un cantante di Roma, ora non ricordo neanche che canzone cantasse. Questi era della roma, Fulvio il calzolaio, quello che ci sistemava il pallone invece era un grande laziale, Fulvio viveva solo per questo, non era sposato e viveva solo per la lazio e basta. Quando Robertino stava salendo sul palco, vicino alla botteguccia di Fulvio con tutti gli affari della lazio che aveva, gli disse: “anvedi un po’ ‘sto laziale, non te vergogni?” e Fulvio, arrabbiato, gli rispose balbettando: “cerca di uscire da qui dentro, e non ci entrare più” perché guai a toccargli la lazio, pure se era Robertino ed era un cantante famoso, a lui non importava niente. Dopo, a volte andavamo anche a sentire gli altri cantanti alla festa a Santa Liberata, a San Lucio, a Monte San Giovanni già era più difficile, perché più distante, dovevamo andare piedi, perché qualche volta se c’era un cantante che ti piaceva, per andare ad ascoltarlo, si faceva anche uno sforzo. Andavamo a piedi, passavamo qua, sotto il fiume Amaseno e sono quasi dodici kilometri per andare a Monte San Giovanni, tu vai e poi però devi tornare la sera, la notte e si facevano tutti questi sacrifici. Magari adesso un ragazzo non lo sogna nemmeno, poi durante queste feste si organizzavano anche le corse degli asini. Si portavano questi cinque, sei asini al lavatoio e da lì fino a porta San Nicola , tutti a correre dietro agli asini, a dargli botte con i bastoni e il fantino che si arrabbiava e diceva di fermarci altrimenti l’asino l’avrebbe buttato giù. Noi invece lo facevamo apposta, specialmente quando sull’asino c’era qualcuno curioso; dopo si giocava al tiro alla fune, alla pignatta e tutte queste cose così, per riempire la giornata e la festa. Se prendevi qualche pignatta, speravi sempre che uscisse qualche lira, anche se non ci mettevano mai tanti soldi, ci mettevano giusto qualche cosetta, di più acqua, farina, di soldi ne mettevano sempre pochi.
E vabbè, di giochi popolari ci sta pure quella con il formaggio
E’ dopo queste cose qua, facevamo anche, ma più in inverno, a forma di formaggio con la ruzzola. Si comperava una forma di formaggio, ci si metteva la zagaglia attorno. La zagaglia è quella specie di filo che ci si mette avvolto intorno, poi la dovevi lanciare per il paese, si faceva una sorta di percorso
(32:00)
e chi faceva prima a lanciare ed arrivava prima alla fine vinceva. Questa forma però finiva nei vicoletti e bisognava tirarla fuori, ma non con le mani, per tirarla fuori si poteva solo lanciarla, quindi se gli altri si avvantaggiavano arrivando prima a porta San Nicola, poi si faceva partita e rivincita, dopo però se perdevi, avevi perso. C’era sempre qualcuno, scocciatore, che disturbava “perché non tiri così!” e diceva di tornare, ovvero di rilanciare, se avevi oltrepassato il segno per il tiro e quindi bisognava ripetere il tiro, anche se il tiro precedente era stato un bel tiro, e allora si iniziava a litigare e certe volte si arrivava anche alle mani perché dicevano “una volta che ho fatto un bel tiro, mi fai lanciare di nuovo perché secondo te ho sbagliato” e si litigava perché magari quello era il punto vincente, che faceva arrivare alla posta in gioco. Prima però si poteva giocare, ora invece giocano con le forme grandi, con gente abituata a fare questo gioco, non è più come prima che si comperava una forma di formaggio di sette, otto, dieci chili. Ti divertivi, e anche perdendo ti eri comunque divertito, ora invece si gioca solo sul peso, sui soldi. Io non ci ho più giocato, ho giocato due volte, ho perso e non ci ho giocato più.
E non ti sei mai mangiato il formaggio, non ti sei…
No , no una volta me lo hanno fatto assaggiare, perché furono bravi: ci dissero avete pagato e mangiate anche voi!
Vuoi fa una piccola pausa va? Allora papà, ci manca pochissimo tempo. Allora visto che, per esempio, tu hai giocato tanto a pallone, pure con la squadra di Boville, dimmi proprio quando è nata ‘sta grande squadra di Boville.
Allora la squadra di Boville, il primo anno che la formammo noi, io avevo diciassette, diciotto anni. Cominciammo a giocare che non avevamo nemmeno il campo qui a Boville, andavamo a giocare a Monte San Giovanni, all’Anitrella, perché non c’era il campo. A volte andavamo anche a Casamari, però lì il campo non era buono, dopo lo allargarono e ci potevamo giocare anche il campionato. Quindi formarono questa squadra, mi sembra, nel settanta, settantuno perché si propose Santuccio a forza di rompere le scatole, fece diventare tutti soci. Ricordo si mettevano mille lire o duemila lire, per chi poteva offrire di più, come quota e a noi non sembrava vero. Il primo allenatore fu Fulvio il calzolaio, il laziale, perché gli piaceva e poi con Santuccio erano amici, avevano quasi la stessa età, erano entrambi del trentadue mi sembra. Santuccio presidente, Fulvio allenatore, però Santuccio faceva tutto lui : a chi faceva fare il segretario, a chi il cassiere, e diceva che era lui però ad occuparsi di tutto. Andavamo a giocare a Monte San Giovanni, e a noi chissà che sembravano gli allenamenti, a volte li facevamo all’Anitrella o in qualche altro posto perché soldi non ve ne erano e quindi Santuccio a qualcuno di quelli che aveva la macchina, che stava con noi ed era più grande, ci faceva accompagnare, quattro, cinque per volta. Dovevano anche aspettare che terminassero gli allenamenti, che ci lavassimo. Ma erano più numerose le volte che l’acqua non c’era, e se c’era era fredda; quando si faceva allenamento di inverno pur di non lavarti con quell’acqua ghiacciata,
(36:00)
ti rivestivi e ce ne andavamo ma più di qualche ragazzo si ammalava perché dopo la seduta, non riuscivi a tornare a casa prima che il sudore si fosse riassorbito. Eravamo tutti contenti, la domenica quando bisognava partire, all’una ci si vedeva alla porta, o a mezzogiorno e mezzo, in base a dove bisognava giocare, se in casa o in qualche paese limitrofo come la Sgurgola, Sora, Carnello, Isola del Liri; oppure ancora più vicino come Casamari, Veroli. A Boville una squadra da campionato non si era mai formata, a volte avevano partecipato a qualche torneo, quindici o venti anni prima, a Torrice ma erano tornei che finivano sempre con litigi. Qualche torneo si era organizzato anche a Monte San Giovanni e ricordo che a noi bambini ci portavano, ma sempre timorosi, a causa dei litigi, e tra tifosi dicevano: a Monte San Giovanni dicono “tira che è di Boville”, a Boville invece “tira che è di Monte San Giovanni” tutto questo perché quando si disputava qualche partita si finiva sempre con il litigare. Quando giocavamo queste partite, ricordo che all’inizio prendevamo molte batoste perché eravamo tutti ragazzi di Boville, negli altri paesi c’erano giocatori che si muovevano meglio anche in campo perché noi, abituati al lavatoio con uno spazio piccolo, ritrovarsi in mezzo ad un campo più grande sembrava di non arrivare mai in porta, invece al lavatoio con tre passi si arrivava in porta. Sul campo grande invece prima di arrivare a fare gol ci voleva l’ira di Dio.
E vabbè, però avevate un grande séguito.
Si, si la gente partecipava perché specialmente quando si è tutti di Boville può capitare che uno ti sia figlio, uno nipote, uno parente, chi compare, chi lo conosci, chi questo, chi quell’altro. La gente poi ci diceva di vincere perché dopo avremo ricevuto un premio, a noi ci portavano giù da Federico mesanotte, dove mangiavamo un piatto di spaghetti aglio, olio e peperoncino e stavamo tutti insieme. Ed eravamo sicuri che ci saremmo divertiti con poco, senza troppe cose, una cosa che ci faceva ridere ricordo, giù da Federico mesanotte, era quando lui ci doveva chiamare e dirci venite qua e diceva venite ‘iocchu’, noi dentro Boville diciamo qua, invece in campagna dicono ‘iocchu’ per indicare qua, a noi questa cosa faceva ridere. Poi c’era sempre qualcuno che si ubriacava, tra quelli che giocavano con noi a pallone, c’erano Cesare, Mario, un po’ più grandi di noi di sette, otto anni, che quando si andava a fare qualche cenetta di queste si ubriacavano sempre. Invece c’era Marcello che si vergognava sempre, era vergognoso, ancora adesso che ha settant’anni, non mangiava mai niente, ma veniva comunque, magari avrebbe fatto volentieri a meno di venire, ma veniva comunque con noi per stare insieme. Ed ecco prendevamo i premi che potevamo prendere con la squadra in questo modo, una cena e basta. Però erano bei tempi.
