e kˈkella ˈeva la ˈʧena sˈamə ˈfattə la məˈnɛʃtra ˈkwellə kə ssˈamə ˈfattə nɔ aˈpwo ˈdɔpə nə jaˈvamə a mˈmettə ˈaʎʎə ˈljettə e e ˈmo pərə ˈsempjə ˈfjavə nə lətˈtinə ˈpru ma anˈtannə la ˈmamma ˈmea nɔ təˈneva nə ˈljettə ˈgrwossə ˈumə ˈfɔssə ˈatə ʎə ˈljettə matrimoˈnjalə e nnə tʧə kuləkaˈvamə ˈtuttə e ˈtre ˈsamə ˈtuttə e ˈtre ˈfemmənə nə kuləkaˈvamə ˈtuttə e ˈtre a kˈkwiʎʎə ˈljettə ˈlokə nə ki saˈpeva nə nə ˈfattə ʎə rakkunˈtava e ki ʧə vəˈniva da ˈdiʧə na ˈkosa lə dəˈʧeva e ki nɔ təʎˈʎeva saddərˈmiva e ɔ aˈpwo la mmaˈtina sə rəkəmənˈdzava arrətˈtsjamənə nˈema laˈva ˈema i ˈalla ˈskola e ma ˈkellə ˈpikkulə k aˈvevanə i ˈalla ˈskola ki ˈeva pasˈsata ʤa la ˈskola aˈveva i a ffa kakˈkosa aˈveva pəˈli la ˈkasa radʤəˈʃtwa ʎə ˈljettə pənˈdza saˈveva i ˈalla kamˈpaɲɲa pənˈdzajə a ˈdiʧə ma ma ma tu mo tə nə ˈvja e nnu kə faˈʧemə a maɲˈɲa ˈvwojə o masˈsera e ʎə ˈkɔmpətə nə faʃaˈvamə lasˈsa vəˈlemə ˈdiʧə ʎə ˈkɔmpətə a kˈkwellə kə ˈkju o ˈmenə nə dəˈʧeva alləˈʃi faʃaˈvamə nu ˈprima ˈeva nˈatrə ˈtjempə mo inˈveʧə nɔ mo ˈenə ˈsembra ˈtuttə adʤəˈʃtwatə ˈtuttə a rˈregula ˈtuttə ˈkummə lə ˈpjendzə lə ˈkosə lə ˈfja təˈtrikkə e təˈtrakkə ˈkummə ˈwoʎʎə ˈriʧə nən tə ve fˈfortə saˈra kə bo nən lə ˈsatʧə ˈmankə i ˈkummə la ˈpɛntsə saˈra ka maˈgarə la dˈʤɛntə kaˈpiʃə nəkˈko də kˈkjue ma nən ˈkredə pərˈke ˈprima nən kaˈpivanə? e aˈvɔʎʎa ssə kaˈpivə
D: E invece tua madre, quando si è sposata?
R: e kə nə ˈsatʧə i mo i nən ʧə ˈʃteva ˈkwannə se spəˈsata ˈmamma
D: Vabbè, te l’avrà raccontato
R: bɛ ˈmamma ˈmamma lə ˈsatʧə na bˈbɔtta ˈmamma faˈʃeva ʎ aˈmorə kə ʎə ˈpwatrə ˈmje nɔ e alˈlora ˈkwiʃtə ʧə ˈvennə la kartoˈlina kaˈveva i a pə ssolˈdatə pə ssolˈdatə e mˈmamma ʧə ˈrissə ˈkummə pə ssolˈdatə, e m’e veˈnu me kjaˈmatə ʎə ggoˈvɛrnə a i a ffa ʎə solˈdatə, e a me mə ˈlassə ˈjekke, e e mə tə ˈpɔttsə pərˈtae pərˈta nɔ ma e məˈbɛ ˈdiʧə kaˈpwo n aˈvamə spəˈsa, e məˈbɛ ma mo me vəˈnuta la kartoˈlina mo ˈaʎʎa parˈti, a a ˈkwessə o fa tu ˈsja ko fa sso i pə ssolˈdatə va a ssərˈvi ʎə solˈdatə ʎə ggoˈvɛrnə ˈkwellə kə adˈdo ja i sse pə ˈledʤə peˈrɔ a me sə mˈɛʃʃə nə kortədʤaˈtorə e mə ˈpjaʧə i mə ʎə ˈtɔʎʎə nən tə ˈʃtɔngə aʃpətˈta a te pə kˈkrja ka sənˈnɔ ˈkwandə rəˈvje tu ˈdɔpə də ddu ˈjannə ka ˈprima aˈvevanə fa ddu ˈjannə ʎə ʎə solˈdatə i mə so ˈfatta ˈvɛkkja e tu ˈvja apˈprjessə a na a ˈuna dˈʤovəna e e a me mə ˈʎassə a nɔ ma nən tə ˈkredə kə i aˈʃpɛttə a tte ka i sə nən mˈɛʃʃɛ vɛ ma sə mˈɛʃʃə ˈunə se mə ve mə korˈtedʤa ˈunə kə mə ˈpjaʧə tu ˈpwo fa alˈmenə da ʃtə məˈmɛntə də pənˈdza a mme ka i kə nnˈavətrə ˈvaʎʎə a te nən tə ʃtɔ aʃpətˈta pə kˈkrja.
D: E invece tua madre, quando si è sposata?
R: e kə nə ˈsatʧə i mo i nən ʧə ˈʃteva ˈkwannə se spəˈsata ˈmamma
D: Vabbè, te l’avrà raccontato
R: bɛ ˈmamma ˈmamma lə ˈsatʧə na bˈbɔtta ˈmamma faˈʃeva ʎ aˈmorə kə ʎə ˈpwatrə ˈmje nɔ e alˈlora ˈkwiʃtə ʧə ˈvennə la kartoˈlina kaˈveva i a pə ssolˈdatə pə ssolˈdatə e mˈmamma ʧə ˈrissə ˈkummə pə ssolˈdatə, e m’e veˈnu me kjaˈmatə ʎə ggoˈvɛrnə a i a ffa ʎə solˈdatə, e a me mə ˈlassə ˈjekke, e e mə tə ˈpɔttsə pərˈtae pərˈta nɔ ma e məˈbɛ ˈdiʧə kaˈpwo n aˈvamə spəˈsa, e məˈbɛ ma mo me vəˈnuta la kartoˈlina mo ˈaʎʎa parˈti, a a ˈkwessə o fa tu ˈsja ko fa sso i pə ssolˈdatə va a ssərˈvi ʎə solˈdatə ʎə ggoˈvɛrnə ˈkwellə kə adˈdo ja i sse pə ˈledʤə peˈrɔ a me sə mˈɛʃʃə nə kortədʤaˈtorə e mə ˈpjaʧə i mə ʎə ˈtɔʎʎə nən tə ˈʃtɔngə aʃpətˈta a te pə kˈkrja ka sənˈnɔ ˈkwandə rəˈvje tu ˈdɔpə də ddu ˈjannə ka ˈprima aˈvevanə fa ddu ˈjannə ʎə ʎə solˈdatə i mə so ˈfatta ˈvɛkkja e tu ˈvja apˈprjessə a na a ˈuna dˈʤovəna e e a me mə ˈʎassə a nɔ ma nən tə ˈkredə kə i aˈʃpɛttə a tte ka i sə nən mˈɛʃʃɛ vɛ ma sə mˈɛʃʃə ˈunə se mə ve mə korˈtedʤa ˈunə kə mə ˈpjaʧə tu ˈpwo fa alˈmenə da ʃtə məˈmɛntə də pənˈdza a mme ka i kə nnˈavətrə ˈvaʎʎə a te nən tə ʃtɔ aʃpətˈta pə kˈkrja.
(00:00)
e quella era la cena, avevamo fatto la minestra, quello che avevamo fatto, poi andavamo a metterci a letto e ora, per esempio, fanno un lettino ciascuno ma, prima, mia madre aveva un letto grosso come fosse stato un letto matrimoniale in cui ci coricavamo tutte e tre, eravamo tutte e tre femmine e ci coricavamo tutte e tre a quel letto là, chi sapeva un fatto lo raccontava e a chi gli veniva da dire qualcosa lo diceva e a chi no prendeva e si addormentava. Poi la mattina si ricominciava, alziamoci, dobbiamo lavarci, dobbiamo andare a scuola, quelle più piccole che dovevano andare a scuola, chi aveva terminato la scuola doveva andare a fare qualcosa, doveva pulire la casa, rifare il letto, pensare se doveva andare in campagna, pensare a dire: ‘mamma ora tu te ne vai e noi che facciamo a mangiare oggi o stasera?’, ci facevamo lasciare, diciamo, il compito e quello che più o meno diceva così facevamo noi. Prima erano altri tempi ora invece mi sembra tutto aggiustato, tutto in regola, le cose come le pensi così le fai subito, come voglio dire, non ti è faticoso, sarà che non lo so neanche io come la penso, sarà che magari le persone ora capiscono un po’ di più ma non credo perché prima non capivano? Si che capivano D: E invece tua madre, quando si è sposata?
R: e non lo so ora io, non c’ero quando si è sposata mamma
(02:00)
D: Vabbè, te l’avrà raccontato R: di mia madre lo so qualcosa, mia madre faceva l’amore con mio padre e a lui gli arrivò la cartolina che doveva partire per soldato e mia madre gli disse: ‘come per soldato?’, ‘mi ha chiamato il governo, devo andare a fare il soldato’, ‘e a me mi lasci qua?’ ‘e posso portarti con me?’, ‘portare no ma dicevi che poi avremmo dovuto sposarci’, ‘ora è arrivata la cartolina e devo partire’, ‘questo vuoi fare tu? Sai che c’è? Se vuoi andare per soldato vai a servire il governo se è per legge però se arriva un corteggiatore e mi piace io me lo prendo e a te non ti aspetto proprio sennò quando torni tu, dopo due anni’, che prima il soldato durava due anni, ‘io mi sono fatta vecchia e tu vai appresso a una giovane e mi lasci, non credere che aspetto a te perché se non arriva è un conto ma se mi corteggia uno che mi piace tu puoi fare almeno da questo momento di pensarmi che io vado con un altro e a te non ti aspetto proprio’